kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 30-12-2015 voor het laatst bewerkt.

Álvaro Siza Vieira

Portugese architect, geboren 25 juni 1933 in Porto-Matosinhos.

Zijn gebouwen genieten wereldwijd bewondering en hij won dan ook meermaals internationale architectuurprijzen. In Nederland ontwierp hij een appartementencomplex in de wijk Céramique in Maastricht en was hij betrokken bij de renovatie van een deel van de Schilderswijk in Den Haag. Siza werkt vanuit Porto, waar hij aan de architectuurfaculteit lesgeeft en zijn architectuurbureau heeft.

Als hedendaagse architect heeft hija verschillende gouden medailles en internationale architectuurprijzen gewonnen, waaronder de zeer hoog geachte prijzen van de Mies van de Rohe Foundation en de Europese Economische Gemeenschap. Daarnaast heeft hij deelgenomen aan verschillende internationale wedstrijden omtrent architectuur.

Het oeuvre van de Portugese architect Álvaro Siza Vieira - ook wel Álvaro Siza, voluit Álvaro Joaquim de Melo Siza Vieira - is niet te vatten in een theoretisch concept of een wederkerende obsessie. Wie hem wil interviewen of over zijn werk wil schrijven doet er daarom beter aan zich niet blind te staren op de gebouwen; daarvoor verschillen ze te veel. Dat alles toch zijn stempel draagt, komt veeleer voort uit zijn wijze van werken. Het gesprek met Siza cirkelt daarom voortdurend rond de vraag: hoe komt hij tot zijn ontwerp.

Siza gelooft niet in de bruikbaarheid van een gefixeerd theoretisch model. Tegenwoordig is niets meer gefixeerd. Architectuur komt tot stand in een reële omgeving, in reële omstandigheden. Algemene principes beantwoorden niet aan de complexiteit en veranderlijkheid van die context. De architect zal bij het ontwerpen ergens een begin moeten vinden maar is daarna gedwongen dit fragment te confronteren met alle facetten van de werkelijkheid. Wat dat betreft maakt het niet uit of je start met een beeld, een vorm of een analyse van het programma van eisen.

In zekere zin beschouwt Siza de cliënt als een obstakel voor het streven naar de realisering van zijn architectuur. Maar de tegenstellingen tussen cliënt en architect zijn inherent aan het bouwproces. De onvermijdelijke conflicten verschaffen er dynamiek aan en dagen uit tot nieuwe oplossingen. Ze zorgen ervoor dat verschillende ervaringen en verschillende kennis bij elkaar komen; een absolute noodzaak in een samenleving waar specialisatie mensen uiteen drijft. Zo ook gelooft Siza in bijeen brengen van verschillende culturen - een proces waarin Westeuropese steden verkeren en dat deze steden in zijn visie redt van inertie en decadentie.

Siza heeft zelden precies kunnen maken wat hem voor ogen stond en bijna al zijn gebouwen zijn in de loop van de tijd veranderd. Hij constateert dat het onmogelijk is om gefixeerde monumenten voor de eeuwigheid te maken. Maar diep in zijn hart zou hij graag voor de eeuwigheid bouwen. Desondanks probeert hij niet geobsedeerd te raken door zijn eigen werk en te begrijpen aan welke processen zijn gebouwen bloot staan. Met de materialen probeert hij bijvoorbeeld reeds in te spelen op het verouderingsproces. Sommige materialen krijgen na verloop van tijd een extra poëtische dimensie.

Voor Siza is geen gebouw ooit 'af'. 'Wanneer het gebouw klaar is, heb ik altijd het gevoel, dat ik eruit gezet en ontslagen word.'

Bron: Archidea 1992

Websites:
. www.architectenweb.nl


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 352.