kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 09-06-2008 voor het laatst bewerkt.

Archizoom

Archizoom Associati

Architectenbureau opgericht in 1966 in Florence, Italië, door de architecten Andrea Branzi, Gilberto Corretti (1941), Paolo Deganelloni en Massimo Morozzi. In 1968 kwamen daar de designers Lucia en Dario Bartolini bij.

Archizoom ontleent zijn naam aan de Britse architectengroep Archigram en een nummer van hun tijdschrift Zoom.

Archizoom Associati was een van de belangrijkste groepen binnen de beweging van de radicale architectuur, die een nieuw licht zou werpen op het thema van het stedelijk project. De projecten en artikelen van de groep lieten haar zoektocht naar een nieuwe, flexibele en op technologie gebaseerde benadering van stadsontwerp zien.

Hun objecten golden als ironische, post-functionalistische commentaren op het modernisme. Zij maakten net als de in 1961 opgerichte Engelse groep Archigram (samentrekking van Architecture en Telegram) duchtig gebruik van elementen uit de pop art, kitsch en de stylistische revival.

Hun voorbeeld Archigram had een neofuturistische kijk had op stedenbouw. Typerend voor de projecten van deze groep zijn de referenties naar de popcultuur en science fiction. Archizoom ging bij haar ontwerpen echter niet uit van de toekomst, maar van het reeds bestaande. Volgens de groep werd de reeds bestaande architectuur door homogene megastructuren bedekt en verdeeld. Het ideaal van Archizoom was dan ook een homogene en neutrale architectuur, met als voorbeeld de supermarkt, die zou leiden tot de bevrijding van de mens van de cultuur. Uiteindelijk zou de architectuur overbodig worden en zouden zelfs de steden onder het aardoppervlak verdwijnen. Dit laatste werd duidelijk in het project No-Stop City (1970).

De groep kreeg internationale bekendheid na hun optredens op tentoonstellingen van radicale architectuur die ze samen met de Superstudio groep hadden georganiseerd in Pistoia (1966) en Modena (1967).

In 1968 voegden Dario (geb. 1943) en Lucia Bartolini (geb. 1944) zich bij de groep, die van 1971 tot 1973 onderzoek deed naar modeontwerp. Ze produceerden ook opvallende meubelontwerpen, zoals de serie Dream Beds (1967), het uit losse delen bestaande zitmeubel Safari (1968), de zitbank Superonda (1966) en de stoel Mies (1969), allemaal afgeleid van massacultuur en kitsch en spottend met de pretenties van Good Design.

De objecten van Archizoom waren een ironische en postfunctionalistische reactie op het modernisme. De groep maakte bijvoorbeeld de totaal niet functionele Mies-chair (1969), als parodie op de stoelen van Ludwig Mies van der Rohe. De Mies-chair werd het voorbeeld van de ongeschiktheid van de esthetiek van het modernisme.

Archizoom ontwierp radicale architecturale modellen als Wind City (1969) en No-Stop City (1970) die demonstreerden dat Rationalisme als het tot het uiterste werd doorgevoerd, onlogisch en daardoor antirationeel werd. Archizoom beweerde: "Het uiteindelijke doel van de moderne architectuur is de eliminatie van de architectuur zelf." (A. Branzi, The Hot House; Italian New Wave Design, Londen, 1984, blz. 73-74).

Het nadenken over ‘het einde van de stad’ begint in de jaren zestig en zeventig. Zo verkondigt Archizoom in 1971 het einde van de metropool als visueel centrum ten voordele van een homogene, isotrope en ongedifferentieerde ruimte, met de fabriek en de supermarkt als model: de stad is niet langer een plaats maar een toestand, de stad is overal en dus nergens meer [Archizoom 1971; stedelijkheid].

Een belangrijke tentoonstelling van nieuwe producten voor het interieur was 'Italy, The New Domestic Landscape', in het New Yorkse Museum of Modern Art in 1972, dat radicale ontwerpen liet zien van ontwerpers en studio's als Ettore Sottsass, Gaetano Pesce, Archizoom en Superstudio. Opvallend was het aandeel van modulaire systemen in die tentoonstelling, gebaseerd op de idee dat de gebruiker zo vrij mogelijk moest zijn in de inrichting van zijn huis, en zo min mogelijk last moest hebben van objecten die 'vastgespijkerd' waren. In het conceptuele ontwerp van Archizoom, waren de objecten volledig onzichtbaar gemaakt: een video van een lege ruimte en de stem van een meisje dat vertelt hoe mooi de dingen erin zijn.

In 1973 viel Archizoom uiteen en begon ieder met een eigen carrière.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 68.