kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 15-10-2008 voor het laatst bewerkt.

Christopher Wren

Engels bouwmeester, 20.10.1632 East Knoyle (Wiltschire) - 25.02.1723 Hampton Court (Middlesex).

Hij was in Oxford opgeleid als sterrenkundige, maar werd vanaf 1662 spoedig de grootste Engelse classicistische architect van zijn tijd en de belangrijkste vertegenwoordiger van het Palladianisme, al was hij nooit in Italië geweest. In 1665 was hij in Parijs alwaar hij Bernini ontmoette. Deze liet hem zijn ontwerp voor het Louvre zien. Toch kwam Wren het meest onder de indruk van het werk van Jules Hardouin-Mansart en de Franse stijl van de 'grand siècle'.

De grote brand van Londen in 1666 was in het leven van Wren van beslissende betekenis. 13.200 huizen en 87 kerken werden in de as gelegd. Zes dagen na de ramp legde Wren de koning reeds een reusachtig ontwerp voor een nieuwe stad voor. Evenals in Versailles moesten groots opgezette brede straten straalsgewijs de huizenblokken scheiden. Dit plan werd nooit uitgevoerd, maar er werd besloten de stad vanwege het brandgevaar te herbouwen met natuur- en baksteen. De grote lijnen van het plan werden daarin wel overgenomen. Hij bouwde er 52 kerken waarvan er thans nog 15 bewaard zijn, o.a. de Saint-Paul's Cathedral (1675-1710) (zie bij Londen) en Saint-Stephen's Walbrook (1672-78). Sinds 1688 was hij koninklijk hofarchitect en in die hoedanigheid ontwierp hij o.a. de oostelijke vleugel van Hampton Court Palace (1690).

Van 1920 tot 1943 werd door de Wren-society een uitgave van zijn geschriften verzorgd.

Werken: Sheldonian Theatre Oxford (1663), Bibliotheek van Trinity College te Cambridge (1676-95), Marlborough House te Londen (1709-10) (Summa)

Wren was oorspronkelijk een man van de wetenschap; hij studeerde in Oxford astronomie. Maar in 1662 is hij plotseling architect. Hij is nooit in Italië geweest. Zijn sterk Italiaans beïnvloede vormen heeft hij grotendeels aan studiewerken ontleend en verder ook via de omweg over Frankrijk. In 1665 is hij naar Parijs gegaan waar hij Bernini ontmoet heeft, die hem een blik gunde in zijn ontwerp voor het Louvre. Maar Wren kwam het meest onder de indruk van het werk van Jules Hardouin-Mansart en de Franse stijl van de 'grand siècle'. De grote brand van Londen in 1666 was in het leven van Wren een beslissende gebeurtenis. 13.200 huizen en 87 keren werden in de as gelegd. Zes dagen na de ramp legde Wren de koning reeds een reusachtig ontwerp voor een nieuwe stad voor. Evenals in Versailles moesten groots opgezette brede straten straalsgewijs de huizenblokken scheiden. Dit plan werd nooit uitgevoerd, maar er werd besloten de stad vanwege het brandgevaar te herbouwen in natuur- en baksteen. (KIB bar 84)

Saint-Paul's Cathedral, 1675-1710, Londen
Van sir Christopher Wren (een leerling van Mansart). Geïnspireerd op de St.-Pieter te Rome:
· langgerekt basilicaal plan met sterk uitspringende dwarsbeuk (d.i. een traditie van de Engelse gotiek).
· op de viering, over de breedte van drie beuken, een koepel op acht pijlers met een trommel (cfr. koepel van het Capitool te Washington). De enorme koepel moest een dominerend element worden in het Londense stadslandschap.
· gevel naar Frans model met twee torens (een idee van Bramante).

Geen bevredigende synthese van gotiek, renaissance en barok. De ramen van de tweede verdieping en koepel lijken een enorm vergrote versie van Bramante's tempietto.

De kathedraal, die al voor de brand van Londen in 1666 bouwvallig was, werd in 1671-72 gesloopt en volgens het ontwerp van Wren herbouwd. De geweldige koepel boven de viering vertoont verwantschap met het ontwerp van Bramante voor een koepel van de Sint-Pieter in Rome. De tamboer heeft een ronde zuilengalerij. De koepel van Michelangelo, zoals die uiteindelijk in Rome gebouwd is, komt wel voor in enkele voorlopige ontwerpen van Wren, maar deze heeft uiteindelijk toch de voorkeur gegeven aan de zuiver renaissancistische vormen van Bramante. Dit is, ondanks alle classicistische overeenkomsten, dat wat de architectuur van de Sint-Paul door de vormen onderscheidt van Inigo Jones. Deze vertoont verwantschap met Palladio, dus met de Noord-Italiaanse architectuur van het einde van de 16de eeuw. Wren heeft daarentegen zijn blikken gericht gehouden op de architectuur van de hoge renaissance in Rome. (?; Janson 542; KIB bar 84-85; 25 eeuwen 215)


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 114.