kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Cornelis van Eesteren

Cornelis van Eesteren (1897-1988), architect-stedebouwkundige,

Na zijn opleiding tot architect legde hij zich toe op stedebouw.

Van Doesburg en Van Eesteren presenteerden in 1923 in een Parijse kunstgalerie een aantal architectuurmodellen en tekeningen waarin zij nieuwe ruimtelijke dimensies in architectuur tot uitdrukking wilden brengen. Het ging daarbij vooral om een esthetiek die gebaseerd was op een samenhang tussen vorm, ruimte, licht en tijd. Met de ontwerpen voor drie huizen - het huis Rosenberg, het Maison Particulière en het Maison d'Artiste - werd een publieke presentatie gegeven van een nieuwe architectuuresthetiek. De twee ontwerpers reageerden daarmee op de effecten van de toenemende mobiliteit en de invloed van massamedia; denk aan de opkomst van trein, auto, krant, radio film etc. etc.
De 40 jaar oude Theo van Doesburg en de 25 jaar oude Cor van Eesteren maakten de drie ontwerpen en twee van de drie maquettes. De 35 jaar oude gerrit rietveld maakte voor deze tentoonstelling de derde maquette

In 1925 won hij met zijn ontwerp voor de modernisering van de boulevard Unter den Linden (Berlijn) de eerste prijs. Dit leidde in 1927 tot zijn benoeming als gastdocent aan de Staatliche Bauhochschule, Weimar.

Van 1929-1959 was Van Eesteren werkzaam bij de Afdeling Stadsontwikkeling van de gemeente Amsterdam, waar hij samen met Van Lohuizen het Algemeen Uitbreidingsplan van Amsterdam ontwikkelde.

Cornelis van Eesteren werkte vanuit de maatschappelijke context. Hij stelde maatschappelijke (stedelijke) vraagstukken centraal, die om een ruimtelijke oplossing vroegen. Hij begon nooit met een idee over de vorm, maar liet de vorm altijd groeien uit de analyse. Daarbij zocht hij voortdurend naar de kern van stedebouwkundige problemen. Het concept van de 'functionele stad' kwam onder meer tot uiting bij het Algemeen Uitbreidingsplan van Amsterdam (AUP, 1929) dat vaak in één adem met de naam Van Eesteren wordt genoemd. Het fundament van het AUP werd gevormd door een wetenschappelijke prognose van de bevolkingsgroei. Op grond daarvan werden de vereisten berekend voor woningbouw, recreatie, werkgelegenheid en verkeer.
Cornelis van Eesteren was van 1930 tot 1947 voorzitter van het Congrès Internationaux d'Architecture Moderne (CIAM). Onder zijn voorzitterschap is het Charter van Athene ontwikkeld.

Cornelis van Eesteren leverde een belangrijke bijdrage als adviseur aan de inrichting van de Zuidelijke IJsselmeerpolders (1940-1965).

Na de oorlog volgde zijn benoeming tot buitengewoon hoogleraar in de stedebouwkunde aan de TH Delft.

Een van zijn laatste projecten was het stedebouwkundig plan voor Lelystad, dat overigens niet is gerealiseerd.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 483.

Tweets by kunstbus