kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Daniel Libeskind

Amerikaanse architect van Poolse origine, geboren 12 mei 1946 te Lodz in Polen.

Daniel Libeskind geldt als de meest eigenzinnige der deconstructivisten. Deconstructivisten vinden dat de complexiteit en gefragmenteerdheid van het leven in de architectuur tot uiting moeten komen. Andere architecten uit deze stroming zijn o.a. Rem Koolhaas, Zaha Hadid, Peter Eisenman, Bernard Tschumi en Coop Himmelblau.

Tot de bekendste werken van Libeskind behoren het spraakmakende Joods-historisch Museum in Berlijn 1989-2001, het Felix Nussbaum-huis in Osnabrück 1995-1998, en het Imperial War Museum in Manchester 1997-2002. Na een felle competitie won hij de opdracht voor het meest spraakmakende project dat deze eeuw zal worden gerealiseerd: het herbouwen van het op 11 september 2001 vernietigde WTC.

Als deconstructivistisch architect stelt Libeskind zich de vraag wat architectuur wezenlijk is en hoe die kan beantwoorden aan de realiteit van het moderne leven. Libeskind benadrukt door de vormentaal de verhalen van een bepaalde plek. Deze beeldtaal van de deconstructivisten is wars van alle traditie en bestaat uit een ‘explosie’ van lijnen, rechte vormen en hellende vlakken. Zo heeft de plattegrond van het Joods Museum de vorm van een gebroken davidsster, verwijzend naar de destructie van de joodse cultuur onder het nazi-regime, en verwijst het ontwerp voor Ground Zero naar de brokstukken na de aanslag van 11 september.

Biografie
Daniel Libeskind werd als zoon van Holocaust-overlevenden geboren in het getto van Lodz in Polen. In 1957 vertrokken zij naar Israël waar, tegen een decor van zon, zee en blauwe luchten, Daniels ogen, naar eigen zeggen, geopend werden voor de schoonheid van de wereld, en vooral voor die van de moderne architectuur. Twee jaar later trokken zij verder naar Amerika waar hij in 1965 werd genaturaliseerd tot staatsburger van de Verenigde Staten.

Libeskind studeerde muziek in Israël en New York, stond als accordeonvirtuoos op de bühne en verliet vervolgens de muziek om architect te worden. Hij studeerde aan de Cooper Union in New York en haalde een graad in Geschiedenis en Filosofie aan het Essex universiteit in Engeland. Hij gaf les en lezingen op veel universiteiten in Noord Amerika, Europa, Japan, Australië en Zuid Amerika.

In 1986 stichte en bestuurde hij Architecture lntermundium, een privé non-profit instituut voor architecuur in Milaan.

Zijn werk is tentoongesteld in Europa, Israël, Japan en de V.S., en hij was een van de 7 internationale Architecten die geselecteerd waren voor de New Yorkse MOMA Deconstructivistische architectuur expositie in 1988.

Daniel Libeskind werd in de jaren zeventig en tachtig bekend als de vernieuwende theoreticus van de architectuur. Jarenlang ontwierp architectuur-theoreticus Daniel Libeskind de meest fantastische gebouwen: geometrische, gefragmenteerde, complexe constructies. Maar echt iets bouwen deed hij niet. Men noemde hem de “papieren architect”. Zijn eerste echte opdracht – het Joodse Museum in Berlijn – kreeg hij pas na zijn veertigste in 1989. Samen met zijn vrouw en zakenpartner Nina vestigde hij zich in Berlijn: 'Ik had bij wijze van spreken nog nooit de binnenkant van een architectenkantoor gezien. Toch wilde ik de uitdaging aan gaan.'. Het Joods Museum kwam in 2001 gereed en was een doorslaggevend succes, waarmee Libeskinds ster razendsnel steeg aan het internationale firmament.

Joods-historisch Museum in Berlijn 1989-2001

Libeskind is gefascineerd door de lijn, niet alleen als geometrisch principe maar ook als een uitdrukking van de loop van het leven. In de ruimtelijke geleding van zijn gebouwen zijn die lijnen vaak direct zichtbaar. Dat geldt ook voor het Joods Museum in Berlijn, dat zelfs het motto 'Between the lines' heeft meegekregen. Het Museum heeft een indrukwekkend doolhofachtig interieur en is alleen te bereiken via een onderaardse gang. Het omvat ruimtes die ernstige namen dragen als 'De Holocaust toren', 'De Tuin van Ballingschap', en de 'De Herinneringen Leegte'. De vorm van het met zink beklede gebouw is ontleend aan een uit elkaar getrokken davidster en lijkt op een langwerpige schicht. Opvallend genoeg heeft hij over de hele lengte binnenin het gebouw een ontoegankelijke leegte gecreëerd, een symbool voor de huidige afwezigheid van de joden in Berlijn. Lijnen bevinden zich voorts aan de buitenkant als smalle uitsparingen die het daglicht binnenlaten.
(Van het interieur van het museum werd gezegd dat het beter was toen het nog leeg stond - dat wil zeggen dat het beeldhouwwerk verzwakt werd door de tentoonstellingen waarvoor het in beginsel als huisvesting bedoeld was.)
Museum in Manchester 1997-2002

Van Libeskind is in 1997 bij Almere zijn landschapskunstproject Polderland Garden of Love and Hate geopend. Een geometrisch patroon van vijf lijnen (drie kanalen, een betonnen strip en een voetpad) dat als een onbekend schriftteken is gegraveerd in een stukje land dat nauwelijks een verleden kent. Bij uitstek een plaats van ontheemding. Door zijn joodse achtergrond is hem dat natuurlijk niet vreemd. Wat niet wil zeggen dat hij voorbijgaat aan de geschiedenis. Integendeel. Dat uit zich ook in zijn werkwijze. Zo heeft hij veel oog voor de locatie en bepaalt hij de waarde ervan door allerlei historisch materiaal te verzamelen. (Museum in Londen is vergeleken met zijn overig werk meer verticaler gericht. Het gebouw bestaat uit een schijnbaar lukrake opeenstapeling van kubussen die elkaar in evenwicht houden. De werkwijze van een kleuter die fantasievol met blokken speelt lijkt gecombineerd met die van een zeer onderlegde bouwmeester. Afgaande op de tekeningen een fascinerende totaalvorm, maar veel hangt af hoe de toekomstige bezoeker het interieur ervaart. Menig project van Libeskind ziet er van binnen uit als een complex doolhof waarin men zich snel verloren of zelfsclaustrofobisch kan voelen, maar laten we daar op voorhand niet van uitgaan.

Daniel Libeskind won in 2003 de felbegeerde opdracht om het masterplan te ontwerpen voor de herinrichting van Ground Zero – de voormalige locatie van het World Trade Center op Manhattan. Daarmee belandde hij in een slangenkuil van tegenstrijdige belangen. Zijn vrouw Nina zegt hierover: 'Daniel en ik waren nieuwkomers in New York, en de New Yorkse establishment was beledigd dat juist wij die opdracht wonnen…' Na maandenlang getouwtrek werd Libeskinds ontwerp onherkenbaar veranderd. Libeskind laat zich echter niet ontmoedigen door wat er in New York gebeurde. Zijn masterplan voor Ground Zero heeft hem tientallen nieuwe opdrachten opgeleverd. Vanuit New York vliegt hij de hele wereld over om zijn projecten te coördineren, waarbij zich net zo lief met musea als met appartementencomplexen, winkelcentra of huizen voor de overlevenden van de tsunami-ramp bezighoudt.

Websites: jwinne/papers/libeskind


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 614.