kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 30-09-2013 voor het laatst bewerkt.

Eero Saarinen

Fins-Amerikaanse architect en designer, geboren 20 augustus 1910 in Kirkkonummi, Finland - overleden 1 september 1961 in Ann Arbor, Michigan.

  Zie ook architectuur en design kenmerken zich door expressieve en plastische organische vormen. Net als zijn vriend Charles Eames hing Eero Saarinen een beschaafde vorm van Modernisme aan. Daarbij was hij een belangrijke pionier van het Organic Design.

Biografie
Eero Saarinen was de zoon van de Finse architect Eliel Saarinen die in 1922 naar Amerika verhuisde. Eliel Saarinen had zich geconcentreerd op de vrije aanpassing van middeleeuwse Scandinavische vormen, later in de VS ontwierp hij verschillende particuliere schoolgebouwen (van 1925 tot 1941), waaronder de Cranbrook Academy of Art in de vrije romantische stijl waarvan hij de eerste voorzitter was. Eero's moeder Loja Gesellius was een begaafd beeldhouwster, weefster en fotografe.

Eero groeide op in een omgeving waar tekenen en schilderen serieus genomen werd. Hij leerde dat elk object ontworpen moest worden in zijn naaste, grootste onderlinge verband, een stoel in een kamer, een kamer in een huis, een huis in een omgeving, een omgeving in een stadsplan.

In 1923 emigreerde Eero met zijn vader, moeder en zijn zus naar Bloomfield Hills in Michigan waar zijn vader docent was aan de Cranbrook Educational Community. Hij zou hier later zelf ook lessen volgen in beeldhouwkunst en Meubelontwerp.

In 1929 volgde hij aan de 'Académie de la Grand Chaumière' in Parijs een studie beeldhouwkunst. Hij vertelt jaren later dat het nooit in hem is opgekomen om iets anders te doen dan in zijn vaders voetsporen te treden.

Tussen 1931 en 1934 studeerde Eero Saarinen architectuur aan de Yale University in New Haven, Conneticut, waar hij een studie beurs won die hem in staat stelde om op zijn gemak door Europa te reizen (1934-1935). Daarna verbleef hij nog een jaar in Helsinki om samen te werken met de architect Jarl Eklund.

The Cranbrook Academy of Arts opende haar deuren in 1932 onder leiding van Eliel Saarinen, toen in Amerika net de overgang van Arts and Crafts naar Good Design plaatsvond. Onder de druk van de depressie werd het steeds duidelijker dat producten verkoopbaar, en dus goedkoop produceerbaar moesten zijn. Aan het Cranbrook werden ze geïnspireerd door grote namen uit de design geschiedenis. Studenten leerden alle vormen van kunst waarderen, en open te staan voor de ideeën van verschillende stromingen. Door datgene te nemen wat je bruikbaar vindt, en door dogma's te verwerpen, werden studenten gestimuleerd om te experimenteren en eigen ideeën te ontwikkelen.

Toen Eero in 1936 terug keerde naar de Verenigde Staten, werd hij docent ontwerpen aan de Cranbrook Academy of Art in Bloomfield Hills, Michigan. Ook werd hij partner bij zijn vaders architectenbureau. Een jaar later won hun gezamenlijk ontwerp, een gedenkteken voor een beschutte wandelplaats in Washington D.C., de eerste prijs in de Smithsonian Institution Callery competition. Helaas is dit ontwerp nooit uitgevoerd.

Lilian Swan is de vrouw met wie Eero in 1939 is getrouwd. Zij was een beeldhouwster en kregen 2 kinderen, Eric en Susan.

Eero Saarinen behaalde zijn eerste successen als meubelontwerper samen met Charles Eames. Toen Charles Eames in 1939 een scholarship van Cranbrook aannam, was hij van plan om vooral veel te lezen, en te denken over zijn werk van de afgelopen jaren. Hij was veel meer gevormd door de Arts & Crafts gedachte, en het was Eero Saarinen die hem zou inspireren tot meer modernistische gedachten. Na zijn eerste project was Eliel Saarinen zo onder de indruk van Charles, dat hij hem Instructor of Design maakte.

Eero en Charles Eames zouden vrienden voor het leven blijven, en elkaar inspireren om het uiterste uit zichzelf te halen. Samen experimenteerden ze met het buigen van en vormen van multiplex, en werkten ze aan meubelen voor de ontwerpwedstrijd 'Organic Design in Home Furnishings' van het MoMA in 1940 waar ze twee prijzen mee wonnen. Hun inzending bestond uit onder meer een zeer rationeel bouwsysteem van kasten en revolutionaire stoelen van geperst triplex uit één stuk, die de gebruiker zeer veel steun boden. De stoelen behoorden tot de belangrijkste ontwerpen van de 20ste eeuw en betraden een geheel nieuw gebied van het meubeldesign die voor Saarinen tot een aantal zeer succesvolle meubels voor Knoll zou leiden, waaronder stoel Nr. 70 Womb (1947-48), de collecie Saarinen kantoorstoelen (1951) en de Pedestal Group van stoelen en tafels (1955-56).

In 1940 werd Eero Saarinen een staatsburger van de Verenigde States.

Ook in 1940 ontwierpen Eero en zijn vader de Crow Island School in Winnetta, Illinois. Met dit ontwerp ontstond de eenverdieping structuur, die zeer geschikt is voor de basisschool. Dit ontwerp beïnvloedde de naoorlogse ontwerpen.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werkte hij voor het Office of Strategic Services.

In 1945 stapte Eero in een maatschap van Eliel Saarinen en J. Robert F. Swanson. Deze maatschap werd in 1947 opgeheven. Een nieuwe maatschap werd hierna opgericht, Saarinen, Saarinen en Associates, welke bleef bestaan tot aan de dood van zijn vader in 1950.

Het Jefferson National Expansion Memorial (The Arch),
In 1947 kreeg Eero de kans om zijn eigen visie te tonen, toen hij zich inschreef voor de architecten wedstrijd voor het Jefferson National Expansion Memorial in Saint Louis. Bij het ontwerpen bestudeerde hij de bouwlocatie en de omgeving om er zich van te verzekeren dat het ontwerp omgeven werd door de hele omgeving. Zijn mening was dat alle delen van een architectonische compositie deel moesten uitmaken van dezelfde vormenwereld. De 192 meter hoge, met roestvrij staal beklede paraboolboog van beton werd pas in 1968, na zijn overlijden, gebouwd. “The Arch” rijst groots op vanuit een klein bos aan de rand van de Missouri rivier.

Saarinen ontwierp in een architectengroep het General Motors Technical Center in Warren, Michigan (1948-1956). In die groep zaten zijn vader, bureau Smith en Hinchman and Gryllis. Dit gebouw bestaat uit rechtlijnige kubussen van staal en glas, maar vormt slechts een momentopname in de ontwikkeling die Eero doormaakt. Hij ontwikkelde zijn een eigen stijl, waarbij hij gebruikmaakte van expressieve, plastische vormen. Deze kwamen voort uit zijn eerste liefde, de beeldhouwkunst.

1949 - Sinds hun komst naar Los Angeles droomden de Eames ervan een eigen huis te bouwen, dat geheel volgens eigen idealen ingericht kon worden en weinig onderhoud van de bewoners zou vergen. In eerste instantie was het plan om een 'Spanish Style Town House' te bouwen, een stijl die op dat moment in trek was in het voormalig Spaanse Calafornië, maar door de verandering van locatie werd ook besloten om voor een andere stijl te kiezen. Dus ontwierpen Charles Eames en Eero Saarinen in eerste instantie een huis volgens de Internationale Stijl. Bij de uitvoering echter werden door de grote invloed van Ray de modernistische ideeën bijgeschaafd tot een leefbaar geheel. “The Arch” was Eero's eerste grote succes en er zouden er nog meer volgen.

Na zijn vaders dood in 1950 opende hij een eigen zaak in Birmingham, Michigan: Saarinen & Associates.

In 1952 werd hij lid van het American Institute of Architects.

“General Motors Techinical Center” in Warren, Michigan, 1953.

Saarinen wou 'van de wirwar van poten afgeraken' en ontwierp vervolgens zijn beroemde Tulip Chair uit kunststof met de karakteristieke 'trompetvoet' uit metaal. De eerste versie van deze wereldberoemde stoel uit 1953 was piepklein en werd in een poppenhuisje tentoongesteld. De Tulip Chair staat in een permanente expositie in het Museum van Modern Art in New York.

In 1953 werd zijn huwelijk ontbonden. Een jaar later hertrouwde hij met Alice Bernstein Loucheim, zij was een kunstrecensente. Eames, hun zoon werd een jaar later geboren.

1955-56 Pedestal Group (voor Knoll)
De Pedestal Group stelde zich ten doel af te rekenen met de wirwar van poten in interieurs. Materiële, structurele en functionele organische eenheid in design realiseren bleef door de beperkingen van de technologie echter onbereikbaar. Saarinen ontwikkelde de prototypes waarvan de fabricatie een nieuwe productie methode met zich meebracht. Knoll International presenteerde in 1956 de collectie met centrale trompetvoet en produceert deze vandaag de dag nog steeds als exclusief producent.

1953 - 1959 David S. Ingalls Ice Hockey Hall van Yale
1955 Kresge Auditorium en een kapel van de Massachusetts Institute of Technology.
1956 - 1962 TWA (Trans World Airlines) Terminal van het John F. Kennedy Airport - New York City.
1958 - 1962 Dulles International Airport - Chantilly, Washington D.C.
1955 - 1960 United States ambassade - Londen, Engeland.
1956 - 1960 Law School op de Universiteit van Chicago
1958 Ingalls Hockey Rink bij de Yale Universiteit - New Haven, Conneticut
1960 - 1964 Cbs Headquarters - New York City

Eero stierf op 1 september 1961 op 51-jarige leeftijd in Ann Arbor aan een hersentumor. Hij is in Michigan begraven. In de 11 jaar dat Eero zijn vader overleefde, liet hij veel verschillende ontwerpen zien. Hij introduceerde gebeeldhouwde vormen met een architectonisch karakter. Zijn werk was in trek bij de mensen bij wie de gelijkvormigheid en de soberheid van de moderne architectuur erg verveelde.

  Zie ook vintage Eero Saarinen op de website van Galerie Kunstbus  


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 960.