kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 29-11-2008 voor het laatst bewerkt.

Hein Salomonson

Nederlandse architect en ontwerper, geboren 10 september 1910 te Amsterdam - overleden 5 mei 1994.

Salomonson was een exponent van het Nieuwe Bouwen en behoort tot de tweede generatie van moderne architecten in Nederland. Behalve het werk van Duiker, Oud, Rietveld, Stam en Le Corbusier bewonderde hij echter tegelijkertijd de boerenschuur die zonder tussenkomst van een architect tot stand kwam.

Ereblijken:
. officier in de orde van Oranje-Nassau
. 1985 erelidmaatschap Beroepsvereniging van interieurarchitecten (BNI)
. 1992 oeuvreprijs van het Fonds voor Beeldende kunsten, Vormgeving en Bouwkunst

Biografie
Hein Salomonson werd in 1910 in Amsterdam geboren. Als zestienjarige ging hij in Den Haag naar de MTS.

1926-1929 opleiding aan de Technische school academie Den Haag. In 1929 vertrok hij naar Wenen waar hij het leeratelier van de architect Josef Hoffman bezocht (1930-1932 Fachklasse fuer Architektur aan de Kunstgewerbeschule). In Parijs was hij in 1933 werkzaam bij het architectenbureau van Le Corbusier. Een officiële opleiding tot architect heeft hij nooit voltooid.

Zijn eerste bouwopdracht kreeg hij naar aanleiding van een maquette voor een waterlandschap met vakantiehuisjes die hij in 1936 voor de Hiswa-watersportbeurs ontwierp.

Terug in Nederland bouwde hij in 1938 zijn eerste woonhuis in Blaricum. Hij werd opgenomen in de architectenkring 'de 8' en 'Opbouw' en was bevriend met Merkelbach, Stam en Bodon.

1941-1942 Leraar aan de middelbare joodse kunst- nijverheidsschool W.A. van Leer
In de oorlogsjaren gaf hij les aan een joodse Kunstnijverheidsschool en daarna dook hij onder met behulp van vele vrienden.

Na de oorlog ging hij door met het ontwerpen van interieurs, woonhuizen en gebouwen.

Voor de oorlog speelde Salomonson een prominente rol in belangrijke verenigingen als De 8 & Opbouw en na de oorlog binnen de GKf en de Stichting Goed Wonen. Bij Goed Wonen was Salomonson erg actief, hij zat in de keuzecommissie en schreef een aantal artikelen voor het gelijknamige tijdschrift.

Salomonson ontwierp ook (betaalbare, moderne) meubelen. In de eerste jaren na de oorlog waren deze, zoals zijn houten stoelen met biezen matting, nog typisch regionaal, later kreeg een meer abstracte, internationale vormentaal de overhand. Vanaf 1957 werden veel van zijn meubelen bij de kantoormeubelfabriek A. Polak in Amsterdam uitgevoerd.

1946 Eigen bureau met de ontwerpers Rik Egberts en Theo Tempelman, vooral voor de grotere opdrachten. Met Tempelman zou hij ook veel meubelen ontwerpen.

1974 Architecten associatie Hein Salomonson

Na de oorlog specialiseerde Salomonson zich in een in Nederland zeldzaam genre: het particuliere woonhuis. Van de ruim tweehonderd projecten die hij tussen 1935 en 1977 realiseerde waren het er veertig. Een van de bekendste is het woonhuis (1961) aan de Apollolaan in Amsterdam voor sigarettenfabrikant Orlow. In opdracht van Orlow ontwierp hij ook in 1967 de Turmac Tobacco Company in Buitenveldert, een gebouw dat volgens collega-architect Herman Hertzberger 'klinkt als een goede viool'.

Hij ontwierp ook interieurs, bijvoorbeeld van het RAl-congrescentrum (een gebouw van zijn generatiegenoot Alexander Bodon (meubels voor onder andere Metz & Co. De (meubel)ontwerpen voor het restaurant van de RAl en voor het hoofdkantoor van De Nederlandsche Bank werden door Polak in de collectie opgenomen.

Als vormgever was Salomonson geen vernieuwer. Hij paste bestaande vernieuwingen echter wel wel met groot raffinement toe in zijn eigen ontwerpen.

In 1980 toonde het Stedelijk Museum in Amsterdam, een overzicht van zijn werk.

In 1987 zei hij in een interview "Mensen hebben een architect nodig om hun droom te verwezenlijken, maar tegelijkertijd staat hij hun droom in de weg." Typerend voor Salomonsons werk is de bedrieglijke eenvoud. Hij was zich ervan bewust dat zijn architectuur daardoor kwetsbaar werd, maar hij ergerde zich aan de vele verbouwingen die zijn opdrachtgevers zich meenden te kunnen permitteren. Toch bleef hij over zijn plaats in de Néderlandse architectuurwereld bescheiden: "Als ik componist was zou ik geen symfonieën schrijven, maar muziek voor a capelia vrouwenkoren."

Websites:
. www.bonas.nl


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 37.