kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 04-02-2011 voor het laatst bewerkt.

Ieoh Ming Pei

Chinees-Amerikaans architect, geboren 28 april 1917 in Kanton

Ieoh Ming Pei, bekend als I.M. Pei, wordt gezien als een van de meest toonaangevende architecten van de 20e eeuw.

Zijn vader was directeur van de Bank of China. Hij groeide op in een huis dat in de klassieke tuinen van Suzhou stond, die sinds 1997 op de Werelderfgoedlijst staan.

Na een studie aan St. Paul's College in Hongkong en St. John's University in Shanghai vertrok hij in 1935 naar Amerika waar hij architectuur studeerde aan de Universitein van Pennsylvania. Zijn bachelor in architectuur haalde hij aan het Massachusetts Institute of Technology in 1940. Daarnaast studeerde hij aan de Harvard Graduate School of Design.

In 1944 keert hij terug naar Harvard waar hij les krijgt van Walter Gropius. Zijn master in architectuur haalde hij in 1946.

In 1948 wordt Pei door William Zeckendorf bij het bedrijf van Webb en Knapp aangenomen als “director of architecture”. Hier neemt hij grote projecten aan en onwierp hij gebouwen in de stijl van Mies van der Rohe.

In 1951 ontvangt hij het Wheelwright traveling fellowship.

In 1954 naturaliseert hij tot Amerikaans staatsburger, waarna hij al snel zijn eigen architectenbureau begon in New York: 'I.M. Pei & Partners', in 1989 hernoemd tot 'Pei Cobb Freed & Partners'.

Bekende projecten van Pei zijn:
de glazen piramides op de binnenplaats van het Louvre in Parijs
het Museé d'Art Moderne Grand-Duc Jean in Luxemburg
de Rock and Roll Hall of Fame in Cleveland (V.S.)
de John F. Kennedy Library in Boston (V.S.)
de Bank of China Tower in Hongkong
de nieuwe vleugel van het Deutsches Historisches Museum in Berlijn.

In 1983 wint hij de Pritzker Prize, een van de belangrijkste architectuurprijzen ter wereld.
In 1989 is hij de winnaar van prestigieuze Japanse kunstprijs 'Praemium Imperiale. '
In de V.S. krijgt hij in 1988 de National Medal of Arts en in 1993 wordt hem de 'Medal of Freedom' toegekend.
In 1993 wordt hij bovendien benoemd tot officier in het Franse Légion d'honneur.


Museum voor Islamitische Kunst in Doha, Quatar.
Wanneer Pei zich voorbereidt op zijn opdracht komt hij tot de ontdekking dat de essentie van veel Islamitische kunst ligt in eenvoudige geometrische vormen die door het zonlicht geaccentueerd worden. Architect I.M. Pei was al 88 jaar oud toen hij de opdracht kreeg om een museum voor Islamitische kunst te ontwerpen voor Doha, de hoofdstad van het emiraat Qatar in het Midden-Oosten. Daarmee begon Pei (1917) aan één van zijn meest spectaculaire en uitdagende missies tot dan toe: “Eerlijk gezegd voelde ik me niet gekwalificeerd voor deze opdracht… Ik heb hem aangenomen op voorwaarde dat ik eerst iets over de geschiedenis van de Islam kon leren.”

I.M. Pei’s studie leverde hem een aantal interessante inzichten op. Vrijwel alle Islamitische architectuur blijkt gebouwd te zijn in zuidelijke streken waar de zon veel schijnt. Architecten hebben daar in de loop der eeuwen dankbaar gebruik van gemaakt door gebouwen te ontwerpen met sterke, eenvoudige geometrische vormen, waarop de zon een spel van licht en schaduw kan spelen. Pei concludeerde: “De essentie van Islamitische architectuur ligt in de woestijn en heeft een eenvoud die ik niet wil verliezen.”


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 321.

Tweets by kunstbus