kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 10-01-2010 voor het laatst bewerkt.

Isamu Noguchi

Noguchi Isamu (野口 勇) was een Japans-Amerikaanse ontwerper, architect en kunstenaar, geboren 17 november 1904 in Los Angeles - overleden 30 december 1988 in New York.

“Alles is beeld. Ieder materiaal, elk idee dat onbelemmerd in de ruimte is ontstaan, beschouw ik als beeld.” - (Isamu Noguchi)

Isamu Noguchi wist op onnavolgbare wijze het Amerikaanse modernisme met de Japanse traditionele kunstnijverheid te vermengen in zowel zijn binnenhuis- en landschapsarchitectuur en decors, als in zijn autonome beelden. Hij zag zichzelf als artistieke schakel tussen oost en west en balanceerde gedurende zijn lange carrière op de grens van kunst en design; het figuratieve en abstracte; het organische en het geometrische. “Mijn vader, Yone Noguchi, is Japanner en zijn gedichten worden beschouwd als een vertaling van het Oosten voor westerlingen. Ik probeer hetzelfde te doen met de beeldhouwkunst,” schrijft hij in zijn aanvraag van het Guggenheim-stipendium.

Zijn definitie van sculptuur was erg breed en hij creëerde niet alleen beelden, maar ook theaterdecors, lampen, meubels en ontwerpen voor de openbare ruimte. Hij maakte een brug tussen de beeldende kunst en toegepaste kunst.

Noguchi bouwt installaties en modellen in verschillende sferen; autonome beelden in zand; lichtsculpturen in een huiselijke omgeving; granieten en marmeren beeldhouwwerken in een Japanse tuin; decorelementen in een theatrale sfeer; en interieurontwerpen in een open ruimte.

Zijn stijl van beeldhouwen kenmerkt zich door een organische vormentaal en heeft een blijvende invloed op het design van de jaren ‘50.

Biografie
De als als Isamu Gilmour geboren Isamu Noguchi was de zoon van de Japanse dichter Yone Noguchi en de Iers-Amerikaanse schrijfster Leonie Gilmour. In 1906 werd Noguchi door zijn moeder meegenomen naar Japan waar hij onderwijs kreeg op Japanse en Jezuïtische scholen. In 1917 volgde hij in Japan een opleiding tot meubelmaker.

Na zijn eindexamen daar studeerde Noguchi van 1923 tot 1926 medicijnen aan de Columbia University en vanaf 1924 volgde hij avondklassen aan de Leonardo da Vinci Art School in New York’s Lower East Side. Uiteindelijk stopte hij met zijn studie medicijnen en werd hij assistent van de directeur van de kunstschool.

Aansluitend startte hij zijn eerste atelier in Manhattan waar hij fulltime kon beeldhouwen. In deze periode veranderde hij zijn achternaam van Gilmour in Noguchi. Aanvankelijk maakte hij vooral naturalistische beelden zoals de meisjesachtige Undine. Noguchi liet het traditionele beeldhouwen echter al snel achter zich en sterk beïnvloed door het surrealisme en andere stromingen in de abstracte kunst maakt hij conceptuele vormen zoals Sphere Section, een kogelronde marmeren Edammer kaas met een kwart eruit gesneden.

Hij verwierf een Guggenheim-Fellowship en trok in 1927 naar Parijs, waar hij twee jaar werkzaam was als assistent van Constantin Brancusi (1876-1957), wiens werk hij al in New York had leren kennen en Alexander Calder en Alberto Giacometti ontmoette. Bij Brancusi maakte hij het al eerder genoemde werk Sphere section. In zijn hang naar abstractie zocht Noguchi aansluiting bij de dertig jaar oudere Roemeen Constantin Brancusi, die zijn vriend en inspirator werd. Maar waar Brancusi's beeldhouwwerken nog enigszins figuratief zijn en leunen op bijvoorbeeld de primitieve Afrikaanse kunst, maakt Noguchi onherkenbare, op Japanse leest geschoeide figuren.

In 1929 werd een eerste tentoonstelling georganiseerd in New York. Noguchi kreeg in New York weinig waardering voor zijn abstracte werk en moest de kost verdienen met het maken van portretbustes van beroemde mensen.

Vanaf 1930 volgde een lange periode van reizen in Azië (India, China en uiteraard Japan), Europa en de Verenigde Staten. Hij studeert penseeltekenen in China en boetseert in klei bij Jinmatsu Uno in Japan. In Japan ontdekte hij de zen-tuinen.

Vanaf 1932 ontwikkelde Noguchi abstracte meubels voor prestigieuze fabrikanten. Hij ontwierp in 1937 de bakelieten babyfoon Radio Nurse voor Zenith Radio Co., die het uiterlijk had van een Japans soldatenmasker. In 1939 ontwierp hij de plastische, vrijgevormde eettafel voor A. Congers Goodyear, de directeur van het Museum of Modern Art in New York.

Begin jaren '40 vervaardigde hij zijn papieren Lunar-lichtsculpturen.

Noguchi ontwierp glaswerk voor Steuben en diverse meubelen Voor Knoll Associates en Herman miller, zoals de IN50-salontafel (1944), de sofa IN70 (1946) en de IN22-tafel, -bank en -schommelbank (1954). De 'Coffee Table' uit 1944 werde nog decennia lang geproduceerd.

In mei 1942 werd ook hij door de autoriteiten geïnterneerd (in Camp Poston) en van spionage voor Japan werd beschuldigd.

Na de Tweede Wereldoorlog opende hij na zijn vrijlating en terugkomst in New York weer een nieuwe studio in Greenwich Village.

In 1946 maakt hij voor Martha Graham, de legendarische Amerikaanse dansvernieuwer, een kolossale 'jurk' van metaaldraad, de uitstekende punten fel flikkerend in het licht. Het hoofd zijwaarts gericht, als in het traditionele Japanse theater, manoeuvreert ze voorzichtig in de jurk die zowel de omstanders pijn kan doen als haarzelf.

Akari
Van al zijn industriële ontwerpen is hij bij het grote publiek wereldwijd bekend geworden met zijn papieren lichtsculpturen 'Akari', die het oude Japanse ambacht van het papier maken van moerbeiboomschors deden herleven. In totaal ontwikkelde hij in de jaren vijftig en zestig in opdracht van de Japanse stad Gifu meer dan 100 met de hand en van Shoji papier vervaardigde tafellampen, staande lampen en plafondlampen.
“Akari” is de Japanse uitdrukking voor helderheid en licht, maar ook voor lichtheid. 'Het licht van Akari is als het licht van de zon, gefilterd door shoji-papier. Door de magie van het papier wordt het harde elektrische licht zo opnieuw getransformeerd tot het licht van onze oorsprong – de zon – zodat onze kamers ook 's nachts met haar warmte gevuld blijven.' - (Isamu Noguchi)(Noguchi voortdurend de grenzen van het beeldhouwen door het introduceren van elementen uit andere kunstvormen en door het constant vergroten van afmeting en werkterrein van zijn kunst. Geen medium was hem vreemd; hij werkte met hout, steen, marmer, staal, bamboe, papier, keramiek en water. De voortdurende schaalvergroting maakte dat zijn werk ook tuinen, gevels, landschappen, interieurs en binnenplaatsen ging omvatten. Als landschapsarchitect richtte Noguchi een groot aantal openbare ruimtes in zoals speelvelden, parken en tuinen. In de vijftiger jaren legde hij de tuinen aan voor de Keio University in Tokyo, het Lever House in New York en voor het hoofdkantoor van UNESCO in Parijs (1956-1958).
De twee belangrijkste projecten uit de jaren zestig bestaan uit de beeldentuin van het National museum in Jeruzalem en de tuinen rondom de het gebouw van de Connecticut General life Insurance (1956-1957). Het oeuvre van Isamu Noguci reflecteert zijn fascinatie voor de beperkingen en mogelijkheden van constructies in het natuurlijke landschap. Een voor Noguchi typerende uitspraak deed hij over de aanleg van de Billy Rose Sculpture Garden in Jeruzalem (1960-1965): 'A garden that is a sculpture.'

Andere dan genoemde belangrijke werken van Isamu Noguchi zijn:
Twee bruggen voor het Vredespark in Hiroshima (1951-1952)
Bayfront Park in Miami, Florida(1978)
"California Scenario" in Costa Mesa, Californië (1980-1982)
Domon Ken Museum Garden, Sakata, Japan (1984)
Moere-Ken Park in Sapporo, Japan (1988)

In 1959 en 1964 was hij deelnemer aan de documenta II resp. III in Kassel.

Tussen 1971 en 1979 vestigde hij een atelier in Moere op het Japanse eiland Shikoku.

De Isamu Noguchi Foundation, Inc. werd in 1980 gesticht en in de jaren tussen 1981 en 1985 werd het Isamu Noguchi Garden Museums in Long Island City, New York gevestigd. Het museum toont een uitgebreide collectie van het werk van de kunstenaar in steen, metaal, hout en klei maar ook schaal modellen voor gemeentelijke projecten en tuinen, dans sets en Akari Licht sculpturen. Het museum bevindt zich in een verbouwd fabriekspand, en wordt omringt door een tuin met grote granieten en basalten sculpturen van Noguchi.

Na in 1984 een eredoctoraat te hebben ontvangen van de Columbia University, vertegenwoordigde hij in 1986 de Verenigde Staten op de Biënnale van Venetië.

In 1987 beloonde President Ronald Reagan hem met de National Medal of Arts.

Het Kröller-Müller Museum in Otterlo beschikt over twee werken van Noguchi, te weten:
. Avatar (1947) - marmer
. The Cry (De schreeuw)(1959-1961/1962) - brons, staal, verf, dat zich in het beeldenpark bevindt.

Websites:
. GNU Free Documentation License. It uses material from the Wikipedia article http://nl.wikipedia.org/wiki/Isamu_Noguchi


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 141.

Tweets by kunstbus