kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 16-10-2008 voor het laatst bewerkt.

Wallace Kirkman Harrison

Amerikaans architect, 28 september 1895 Worcester (Mass.) - 02 december 1981 New York.

Wallace Kirkman Harrison studeerde in Parijs en werkte mee aan het Rockefeller Center te New York (1931–1947). Hij lieerde zich met Max Abramovitz en hun bureau groeide uit tot een van de grootste in de Verenigde Staten, gespecialiseerd in het ontwerpen van kantoren, als bijv. het Alcoa Building in Pittsburgh (1953) en het Socony Mobil Building in New York (1956). Harrison was de belangrijkste architect van het gebouwencomplex van de Verenigde Naties te New York (1947–1950, schets van Le Corbusier) en werd leider van de groep architecten die in 1958 werd belast met de bouw van het Lincoln Center in New York; van zijn hand is het Metropolitan Opera House.

Werken:
. School buildings of today and tomorrow (1931; samen met C.E. Dobbins). (Encarta 2001)

. UNO-gebouw, 1947-50, New York
Van W.K. Harrison en Max Abramowitz i.s.m. Le Corbusier en Niemeyer. Levendigheid door openheid langs de rivier. (?)
Gropius had voor het eerst duidelijk laten zien dat in de moderne bouwkunst de muur niet meer is dan een gordijn of klimaatbarrière, zodat, als een maximum aan daglicht wenselijk is, een geheel glazen uitvoering voor de hand ligt. Dit principe werd na W.O. II toegepast voor de twee grootste gevelvlakken van het reusachtige platte en hoge blok voor het UNO-gebouw. Het effect is tamelijk verrassend: aangezien zulke wanden het licht zowel doorlaten als reflecteren, is hun uiterlijke verschijning afhankelijk van de wisselwerking tussen deze beide effecten. Ze reageren dus op elke verandering van omstandigheden, zowel binnen als buiten het gebouw, waardoor de structuur een merkwaardig levendig karakter verkrijgt. (Janson 709)


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 2152.