kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 24-06-2008 voor het laatst bewerkt.

Avenue

In 1965 verschijnt met Avenue (1965-1995) een nieuw luxe maandblad. Het is net als Elegance (1937) een Nederlands lifestyleblad gericht op moderne vrouwen. De Avenue-lezeres was een welgestelde moderne vrouw zijn die erg van cultuur houdt, met name literatuur, en van reizen.

Avenue, in 1965 opgericht door de legendarische 'bladendokter' Joop Swart, was het eerste echte Nederlandse glanstijdschrift die de smaak van meer dan één generatie Nederlanders mede heeft bepaald.
De ruime toepassing van fotografie in Avenue was ongekend, het formaat en de grafische vormgeving bijzonder en uitdagend. Vrijwel alles kon en mocht, zolang het relevant en spectaculair was. De seksuele bewustwording en emancipatie van Nederland - na de periode van de wederopbouw - is vrijwel feilloos af te lezen in de ruim dertig jaargangen.
Het maandblad wist een een grote groep vooraanstaande auteurs aan zich te binden. Schrijvers als Jan Cremer, W.F. Hermans en Cees Nooteboom reisden voor Avenue naar exotische oorden. Culinair journaliste Wina Born slechtte de drempels tot de betere restaurants. En fotografen als Paul Huf, Ed van der Elsken, Kees Scherer, Eddy Posthuma de Boer en Inez van Lamsweerde maakten van het blad een erepodium voor de Nederlandse fotografie. In de jaren zeventig bedroeg de oplaag 125.000 exemplaren.

Het ‘legendarische’ blad Avenue heeft bestaan van november 1965 tot april 1994 – gevolgd door Avenue Box tot december 1995 en de herlancering Avenue (door Sanoma Uitgevers) tussen december 2001 - juni 2002. Vanaf 1993 was de concurrentie te groot en liepen de oplagen terug, hierdoor is het tijdschrift in 1995 gestopt. In 2002 heeft Sanoma Uitgevers het nog eens geprobeerd, maar zonder succes. (fotografie is Avenue van groot belang geweest. Fotografen beschikten over ongekende budgetten en hun werk kreeg in het blad ruimte en waardering die elders niet werd geëvenaard.
Onder leiding van Avenues geestelijk vader Joop Swart vertrouwde de redactie op de verhalende kracht van beelden – uitmondend in reportages waar het geschreven woord in presentatie vaak neven- of ondergeschikt was aan de fotografie. Swart wist grote namen uit de naoorlogse fotografie aan het blad te binden: Paul Huf, Kees Scherer, Ed van der Elsken, Eddy Posthuma de Boer, Wout Berger, Jutka Rona... In alle opzichten was Avenue ambitieus. Modern en progressief, origineel en stijlvol moest het zijn, mondain – en ‘geen woord over wintervoeten, spruitjes of aardgas’. - (Avenue waren voor hun tijd zeer vernieuwend en onderscheidde zich van de traditionele Nederlandse vrouwenbladen (Margriet, Libelle), door zich te richten op de laatste mode en haute couture getoond in dure en stijlvolle modereportages.
Avenue wordt in 1965 als zeer modern gezien. Avenue is sterk internationaal gericht, heeft veel belangstelling voor fotografie en literatuur en is een belangrijke trendsetter wat betreft vormgeving.
De internationale gerichtheid van het blad komt sterk tot uitdrukking in de modeontwerpers en kunstenaars waar het blad zich op richt. Vooruitstrevende foto’s, modereportages uit verre oorden, uitgebreide reisreportages en kritische beschouwingen over maatschappelijk relevante kwesties waren nieuw in die tijd.
Het blad is vernieuwend als gekeken wordt naar de kunstvormen die aandacht krijgen. Zo is er bijvoorbeeld al in 1980 aandacht voor fotografie en architectuur. Hiermee loopt het blad voor op andere Nederlandse glossy’s.
Wat betreft de aandacht voor kunst en cultuur in tekst en in beeld, blijkt dat het beeld erg belangrijk is in Avenue, zeker voor kunstvormen als beeldende kunst, fotografie en de toegepaste kunsten.

De aandacht voor kunst en cultuur in Avenue is tussen 1970 en 1990 in relatieve zin flink gestegen. Doordat het tijdschrift sinds 1970 in omvang is gedaald is de stijging in absolute zin miniem (ongeveer vier pagina’s voor kunst en cultuur extra). Literatuur neemt in Avenue een belangrijke plaats in en krijgt zowel in 1970, 1980 als in 1990 de meeste aandacht. Naast literatuur krijgt beeldende kunst, voornamelijk door middel van foto’s, de meeste aandacht. Wat opvalt, is dat klassieke muziek in aandacht gegroeid is, terwijl de aandacht voor popmuziek
gedaald is.
Avenue besteedt al in 1970 aandacht aan popmuziek en film, dat is opvallend en bijvoorbeeld eerder dan Elegance. Ook is Avenue eerder met de aandacht voor fotografie en de toegepaste kunstvormen, voornamelijk architectuur en design. In vergelijking met Elegance en AvantGarde lijkt Avenue een voorloper wat betreft de populairdere kunstvormen die (vroeg) aandacht krijgen en wat betreft de verscheidenheid in kunstvormen die ook al in 1970 aandacht krijgen.

In de Avenue van 1970 vindt de kunst- en cultuurverslaggeving maandelijks plaats via de cultuuragenda, ‘Avenue Affiche’, ‘Galerij Avenue’ (beeldende kunst), ‘Buitenlandse Pocketgids’ en via ‘Avenue Literair’. In ‘Avenue Affiche’ staan nieuw verschenen boeken, films, muziekplaten, tentoonstellingen en toneelvoorstellingen centraal. In de ‘Buitenlandse Pocketgids’ wordt nieuw verschenen werk van buitenlandse auteurs gesignaleerd. Dit past bij de internationale oriëntatie van Avenue. ‘Avenue Literair’ kan opgedeeld worden in proza en poëzie, waarbinnen korte verhalen en gedichten gepubliceerd worden. Het theater en popmuziek krijgen in Avenue veel aandacht via columns waarin een mening gegeven wordt over de Nederlandse toneelproducties en Nederlandse popmuziek.

In 1980 is de cultuuragenda ‘Op de Hoogte’ gaan heten, met voornamelijk aandacht voor klassieke muziek, beeldende kunst en toneel. Boeken
hebben een eigen plaats in het blad gekregen, met nog altijd de ‘Buitenlandse Pocketgids’ aangevuld met Nederlandse werken die de moeite waard zijn om te lezen. ‘Galerij Avenue’ en ‘Avenue Literair’ zijn nagenoeg gelijk gebleven. In 1980 zijn de grote hoeveelheid reportages over fotografie en architectuur opvallend. Wat verder opvallend is, is dat er helemaal geen aandacht is voor popmuziek.

In de edities van Avenue uit 1990 zijn er nieuwe plaatsen voor de kunsten cultuurverslaggeving ontstaan; ‘Salon’, ‘Balkon’, ‘Eervolle vermeldingen’, ‘Galerij Avenue’ en ‘Avenue Literair’. Binnen ‘Salon’ staan altijd drie artikelen centraal waarbij personen die ontwerpen, muziek maken, toneel spelen en scenario’s schrijven centraal staan. ‘Balkon’ kan gezien worden als de kunst- en cultuuragenda van 1990. Wat daarbinnen altijd aandacht krijgt is design, beeldende kunst, film, popmuziek, klassieke muziek, boeken en het theater. Binnen de categorie ‘Eervolle vermeldingen’ krijgen leuke toneelvoorstellingen, exposities en musea aandacht. ‘Galerij Avenue’ en ‘Avenue Literair’ zijn gelijk aan de gelijknamige rubrieken uit 1970 en 1980. Wat opvalt, is dat de Avenue van 1990 veel meer gebruik is gaan maken van het interview met bijvoorbeeld reisschrijvers en televisieproducenten. - Bron: Een onderzoek naar veranderingen in de kunsten cultuurverslaggeving van Nederlandse glossy’s tussen 1970-2006. (ep.eur.nl/scripties/Thesis+S.+Hock.pdf)


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 59.