kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 02-01-2016 voor het laatst bewerkt.

beat generation

Beat Generation

De beat generation was de culturele underground van de burgerlijke jaren vijftig en zestig. Tegenover de paranoia en de hypocrisie van de Koude Oorlog werd de onthechting van het 'on the road' zijn geplaatst. In plaats van te kiezen voor een gezapig bestaan gaf men zich over aan experimenten met verdovende middelen. De beat van de zwarte jazz bepaalde het ritme van het leven, kortom het waren de jaren van seks en drugs en bebop.

De Beat Generation wilde individuele persoonlijkheden beschermen tegen de toenemende druk van conformisme en prestige in de moderne maatschappij waarin het belang van religie snel afnam en de massacultuur zijn weg vond, een maatschappij waarin de hoeveelheid prestaties die een individu leverde zwaarder telde dan de kwaliteit van zijn leven.

De Beat Generation was een generatie die in de Tweede Wereldoorlog volwassen was geworden en gedesillusioneerd was door de Westerse technocratische maatschappij. Uit het onconventionele werk en de buitengewone levensstijl van de Beats sprak een grote onvrede met de maatschappij waarin zij leefden. In de conformistische tijd van Dwight D. Eisenhower, de Amerikaanse president van 1953 tot 1961, stond de Beat Generation dan ook vooral voor een alternatieve manier van leven: de Beats verzetten zich tegen elitisme enerzijds en massacultuur anderzijds. Zij wilden zich distantiëren van een cultuur waarin de mens volgens hen slaaf was van de consumptiemaatschappij.

De Beatbeweging concentreerde zich in het Californische San Francisco en de Newyorkse wijk Greenwich Village en men ontmoette elkaar bij Poetry Readings, jazzconcerten en in coffee shops en de City Lights Bookstore van beatschrijver Lawrence Ferlinghetti in San Francisco.

In 1944 ontmoetten William S. Burroughs, Allen Ginsberg en Jack Kerouac elkaar voor het eerst in New York. Ginsberg was destijds student aan de Columbia University, Kerouac was naar New York gekomen om het American Footballteam van Columbia te versterken en Burroughs hing wat rond in de stad. Na hun eerste ontmoeting zouden zij elkaar nooit meer loslaten, in die zin dat zij altijd met elkaar in verband zouden worden gebracht als zijnde de 'Beats', een groep non-conformistische schrijvers die in 1957 meer dan een andere literaire groep ooit tevoren in de publieke belangstelling kwam te staan met de publicatie van Kerouacs roman On the Road.

De literatuurwetenschap in de jaren vijftig stond zeer onverschillig tot vijandig tegenover de Beats. Zij zagen hen als schrijvers van geringe waarde die minderwaardig waren ten opzichte van de gevestigde literatuur. De enige waarvoor in de academische wereld respect kon worden opgebracht was paradoxaal genoeg Norman Mailer. Mailer zelf wordt meestal niet tot de Beats gerekend, maar hij is zeker met ze verwant. Het werk van Mailer had qua thematiek veel overeenkomsten met dat van de Beatschrijvers. Bovendien kruisten de wegen van de Beats dikwijls die van Mailer. Hij moet dan ook worden gezien als een soort tussenfiguur tussen de Newyorkse intellectuelen en de Beats.

Mailer is een Amerikaanse schrijver die behoort tot de stroming ‘new journalism', een literaire stijl waarin fictie wordt gecombineerd met autobiografische elementen, waartoe ook Tom Wolfe, auteur van werken als The Electric Kool-Aid Acid Test, The Bonfire of Vanities en The Right Stuff (niet te verwarren met romanschrijver Thomas Wolfe die al in de jaren twintig begon met schrijven) en Hunter S. Thompson, die onder andere het verfilmde boek Fear and Loathing in Las Vegas en Hell's Angels (1966) schreef, worden gerekend. Deze stroming in de Amerikaanse literatuur werd pas bekend in de tweede helft van de jaren zestig. Het werk van Mailer wordt gekenmerkt door onderwerpen als seks en geweld, maar ook door Mailers bitterheid ten aanzien van de toenmalige samenleving.

Ondanks alle minachting vanuit de literaire wereld waren de Beats niet alleen zeer belangrijk voor de Amerikaanse literatuur maar vooral ook voor de Amerikaanse tegencultuur. Zij gaven de tendens van sociale, culturele en zelfs politieke verandering ondanks, of juist dankzij, hun afkeer van de gevestigde politiek een duwtje in de rug waardoor die niet langer sluimerde maar in volle hevigheid losbarste. De Beats raakten iets essentieels bij hun jonge lezers en toehoorders. De vele poëzieavonden waar de Beats uit hun werk voorlazen werden steeds populairder en zijn eigenlijk onlosmakelijk verbonden met het succes van de Beats. Zo werd het gedicht Howl, dat een aanklacht tegen de maatschappij is, van Allen Ginsberg een grote ‘hit' nadat Ginsberg het op een avond in 1955 in ‘Six Gallery' in San Francisco voorlas.

Relevante verwijzingen en bronnen: De Beat Generation


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 978.