kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 02-01-2016 voor het laatst bewerkt.

bisschop

Een bisschop (Grieks: episkopos, letterlijk "opzichter") is een geestelijke in de hiërarchie van de Rooms-katholieke Kerk, de Orthodoxe Kerk, de Anglicaanse Kerk of de Lutherse Kerk die veelal aan het hoofd staat van een bisdom. Een aantal bisdommen vormt samen een kerkprovincie, waarbij een metropoliet aan het hoofd staat.

Het bisdom (bisdommen; bisdommetje)
1 gebied waarover een bisschop het kerkelijk bestuur heeft
2 bestuur waarvan een bisschop aan het hoofd staat

Rooms-Katholieke Kerk
In het Kerkelijk Wetboek van 1983 handelen artikelen 375 tot en met 430 over de bisschoppen.

In de Rooms-Katholieke Kerk wordt de wijding tot bisschop gezien als de derde trap van het priesterschap, na de wijding tot diaken en priester. Om een keuze te maken voor een nieuwe bisschop wordt een zogenaamde relatieve lijst opgesteld van drie kandidaten. De taak van de pauselijke nuntius is hierbij van belang. De hoofdregel is dat de paus een bisschop vrij benoemt. Dit wil zeggen dat hij niet verplicht is om een kandidaat van de relatieve lijst te benoemen.

De wijding gebeurt door drie bisschoppen (een hoofdconsecrator en twee mede-consecratoren). De consacrerende bisschoppen worden aangewezen bij pauselijk mandaat en het is bisschoppen niet toegestaan om zonder pauselijk mandaat iemand tot bisschop te wijden. De wijding moet ook in een publieke viering plaatsvinden.

De bisschopsring is een ring die de bisschop wordt overhandigd bij zijn wijding, een gebruik dat al in de 7de eeuw bekend is. Het is een der tekenen van de bisschoppelijke waardigheid en is het symbool van zijn trouw aan de hem toevertrouwde gemeenschap van gelovigen. Deze ring is vaak uit zilver of goud vervaardigd en versierd met een edelsteen of een motief met brood en vis als verwijzing naar de wonderbaarlijke broodvermenigvuldiging.
De ring, een soort zegelring, was versierd met een oude, gegraveerde steen die vaak nog van heidense oorsprong was. Aan het eind van de 12de eeuw bepaalde paus Pius III dat de bisschopsring voortaan van zuiver goud en de steen glad moest zijn om het gebruik van heidense stenen tegen te gaan.
De bisschopsring en het bisschopskruis horen meestal bij elkaar en worden samen aangekocht.

De pectorale (Bisschopskruis)(in het Latijn: Crux pectoralis, v. Lat pectoralis = de borst betreffend), is een kruis dat kardinalen, bisschoppen en reguliere abten dragen. Het wordt met een ketting of koord rond de nek gedragen en is een van de pontificalia. Borstkruis, bisschopskruis of pectoraalkruis zijn andere benamingen voor dit voorwerp dat steeds uit edelmetaal is vervaardigd. Het kruis kan versierd zijn met edelstenen en kan een reliek van een martelaar bevatten.
Tijdens het verrichten van liturgische plechtigheden wordt het kruis gedragen aan een groen of violet koord; daarbuiten aan een metalen ketting.
Krachtens een speciaal pauselijk privilege kan het ook gedragen worden door kanunniken, abdissen en andere hoge kerkelijke oversten.
Het borstkruis is voortgekomen uit het oudchristelijke enkolpion.
De pectorale werd reeds in het oude Egypte, voornamelijk door koningen en prinsen gedragen.

De Vissersring, ook bekend als de Pescatorio, is een bisschopsring die gedragen wordt door de paus. Hij maakt deel uit van zijn Pontificalia.
De ring wordt voor het eerst genoemd in een brief uit 1265 van Paus Clemens IV aan zijn neef, Peter Grossi. De schrijver meldt dat pausen gewoon waren hun privébrieven te verzegelen met "het zegel van de Visser". Van de 15e eeuw tot 1843 werd de ring gebruikt om de pauselijke brieven te verzegelen.
De ring wordt door de kardinaal Camerlengo om de vinger geschoven van een nieuw verkozen paus. Hij is van goud, met een beeltenis van Petrus vissend op een boot, en de naam van de regerende paus eromheen.
Als een paus sterft of aftreedt, wordt de ring vernietigd door hem te verbrijzelen met een zilveren hamer, een gebruik dat oorspronkelijk nodig was om te voorkomen dat de ring gebruikt zou worden om geantedateerde, vervalste documenten te verzegelen.

Naar de katholieke opvatting zetten de bisschoppen de leer- en herdersfuncties van de door Christus uitgekozen twaalf apostelen voort, de apostolische successie. In een ononderbroken keten van handopleggingen gaat het ambt van bisschop terug op deze apostelen. Als eerste onder de bisschoppen wordt de paus beschouwd, in navolging van dat Petrus de eerste onder de apostelen was.

Er worden de volgende soorten bisschoppen onderscheiden:
. residerende bisschop (staat aan het hoofd van een bisdom)
. hulpbisschop (assisteert een residerende bisschop)
. titulaire bisschop (veelal in dienst van de curie of is in diplomatieke dienst)
. aartsbisschop (hoofd van een aartsbisdom, het belangrijkste bisdom van een aantal bisdommen dat bij elkaar hoort)
. metropoliet, hoofd van een kerkprovincie
. elect-bisschop, wel gekozen, maar nog niet gewijde bisschop

De bisschoppen leggen elke vijf jaar een ad limina-bezoek bezoek af aan de paus. Bij het dagelijkse bestuur van hun bisdom wordt de bisschop bijgestaan door vicarissen en een bisschopsraad, adviserend bestaat er ook een priesterraad.

Paus Johannes Paulus II heeft een postsynodale apostolische exhortatie Pastores Gregis - De herder van de schapen (16 oktober 2003) geschreven over het bisschopsambt.


Copyright, This article is licensed under the GNU Free Documentation License. It uses material from the Wikipedia article http://nl.wikipedia.org/wiki/Bisschop.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 231.

Tweets by kunstbus