kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 07-01-2016 voor het laatst bewerkt.

cultus

de cultus (m)

Een cultus is de verering van een bepaalde godheid, voorwerp of idool. In de antropologie is een cultus een organisatie voor de beoefening van rituelen, magie of andere godsdienstige naleving.

Vele stammen hebben bijvoorbeeld vooroudercultussen (zie voorouderverering), waarin de dode voorvaderen als goddelijk worden beschouwd en activiteiten worden georganiseerd om hen te eerbiedigen en hun hulp aan te roepen. In tegenstelling tot heden ten dage was het gebruik van de vooroudercultus wijd verspreid over de hele wereld.


Copyright, This article is licensed under the GNU Free Documentation License. It uses material from the Wikipedia article natuurlijke wereld blijven bestaan en de bevoegdheid hebben om het lot van het leven te beïnvloeden.

Verschillende vormen
In de omgeving van Jericho zijn graven uit de steentijd ontdekt waarin de lijken in foetushouding waren geborgen. Ze bleken in feite tweemaal bijgezet. Eerst waren ze ontvleesd (mogelijk door ze aan gieren bloot te stellen, zie ook luchtbegrafenis) en werden de knoken bijgezet. Na enige tijd werd het graf opnieuw geopend en de schedel weggehaald en kunstig bewerkt. In de oogkassen werden kaurusschelpen uit de Rode Zee geplaatst. De onderkaak werd niet meegenomen. Schedels waren vaak versierd met juwelen, wat kan wijzen op een vooroudercultus.

Soms werden skeletten met leem of een stropop bekleed die met rode oker werd gekleurd, een teken van vruchtbaarheid en wedergeboorte, waarmee voorheen ook skeletten zelf waren gekleurd.

Voorouderverering komt voor in diverse delen van de niet-westerse wereld en in diverse culturen. Het was een cultus onder de Romeinen. De praktijk bereikte zijn meest uitgesproken vorm in West-Afrika en in de China door middel van vooroudertempels en voorouderborden. In de Shang-dynastie werden allerlei goden aanbeden, onder wie de grote Zhang Di als stamvader van de dynastie[1]. In Korea en Vietnam heeft bijna elk gezin een voorouderborden. Dat zijn houten borden met de naam van de voorouders erop. Deze worden elk jaar minstens één keer gerespecteert door wierookstokjes voor ze te branden.

Het werd ook ver ontwikkeld in de Japanse cultus Shinto en onder de Melanesische volkeren. Een hedendaags voorbeeld is te vinden op het Indonesische eiland Soemba.

In het katholicisme worden de overleden voorouders jaarlijks herinnert op Allerheiligen wanneer mensen kaarsjes aansteken op graven van familie.

Voorouderverering in de China
Voorouderverering was vroeger voor alle Chinezen een belangrijk ritueel. Sinds de globalisering en kerstening komt voorouderverering door Chinezen minder voor.

Tijdens het ritueel wordt er traditionele Chinese muziek opgevoerd en een drakendans, leeuwendans, qilindans of suilindans gehouden. Vervolgens wordt er knalvuurwerk afgestoken. Een geroosterd speenvarken, een stuk varkensvlees, een stuk koeienvlees of een stuk lamsvlees wordt geofferd aan de voorouders. Meisje die wit gekleed zijn en hun haar in een knot hebben gemaakt, brengen vijf soorten graan op de offertafel. Plengoffers en wierookoffers worden voor het altaar of familiegraf gedaan. Behalve de voorouders met dezelfde familienaam, worden ook de voorouders van alle Chinezen geëerd. Deze zijn Yandi, Huangdi, Leizu, Xia Yu, Chuanzuwang en Congerdi.

Er worden voor de voorouders bij dit ritueel ook dodengeld, papieren dodenspullen, fruit en andere voedsel geofferd. De papieren waren worden voor het familiegraf verbrand en voedsel wordt voor de voorouderborden geplaatst.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 25.