kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Hans Dorrestijn

Nederlands dichter, tekstschrijver en cabaretier, geboren: 16 juni 1940 te Ede

Dorrestijns teksten zijn doortrokken van humor en zelfspot, steeds met een ondertoon van mislukking of machteloosheid. Zijn humor is zwarte humor en staat in de traditie van Piet Paaltjens. In die zin is hij verwant met Lévi Weemoedt, met wie hij ook samenwerkte in theatershows.

In het begin van zijn carrière schreef hij vooral voor anderen: liedjes, gedichten. Gaandeweg oogstte hij steeds meer succes met zijn eigen optredens. Als cabaretier is hij een van de meest succesvolle Nederlandse kleinkunstenaars. Daarnaast ‘doet’ hij het redelijk als schrijver, van vooral korte verhalen.

Begin 2004 kreeg hij een Gouden Harp voor zijn gehele oeuvre.

Levensloop
Hans Dorrestijn werd op 16 juni 1940 in Ede geboren als tweede zoon in een eenvoudig arbeidersgezin.
Wegens het geven van hulp aan Joden en zijn werk in het verzet komt zijn vader in een concentratiekamp in Amersfoort en werd hij gefusilleerd.
Dorrestijn krijgt een stiefvader die de twee broers regelmatig mishandelt. Later zou Dorrestijn een boek over kindermishandeling schrijven: Brandnetels en andere verhalen.

Na mulo en kweekschool studeerde Dorrestijn Nederlandse taal- en letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam. Hij kreeg o.a. les van Willem Wilmink.

Hij werkte zeven jaar lang als leraar op het Wagenings Lyceum.

Samen met o.a. Willem Wilmink en Karel Eijkman vormde hij vanaf 1970 het - door de VARA gevormde - schrijverscollectief.

In 1973 debuteerde hij met een bundel cabaretliedjes, Als de balken gaan verzakken.

In 1975 nam Dorrestijn ontslag als leraar en begon een carrière als tekstschrijver en cabaretier.

Hij schreef aanvankelijk teksten voor anderen, onder wie de cabaretgroep Don Quishocking, Herman van Veen, Joost Prinsen, Jenny Arean, Adèle Bloemendaal e.a. en voor diverse radio- en televisieprogramma's. Hij droeg ook eigen teksten voor, zichzelf begeleidend op de piano, opgenomen op de plaat Bofkont en andere liedjes (1974).

Schreef voorts samen met W. Wilmink en anderen de radio- en tv-programma's Wij en de wereld, De panorama woensdagshow, de Stratemaker-op-zeeshow en J.J. de Bom.

Samen met Fetze Pijlman schreef hij 'Het anti-hondenboek' (1976) en zijn verhalendebuut 'Met dichtgeknepen keel' verscheen in 1978.

Voor kinderen schreef hij poëzie, verhalen en romans, o.a. Je bent een liegbeest (1975), Pieleman, pieleman (1979) en De rooie vuurtoren (1981).

Tussen 1984 en 1991 verzorgde hij voor het VPRO-programma 'Het Gebouw' de nonsensicale quasi nieuwsberichten van het DPA (Dorrestijns Pers Agentschap) en leverde hij teksten voor 'Sesamstraat en 'Het Klokhuis'

In 1986 is Dorrestijn vanwege zijn depressies opgenomen geweest in een psychiatrische inrichting.

In 1989 kwam hij terug met een theaterprogramma en een CD.

Hans Dorrestijn noemt zijn roman 'Gevaarlijke stroom' (1992) zijn meest geslaagde werk.

Ook voor toneel schreef Dorrestijn, onder meer Het rijk van Verhoeff, in 1992/1993 door de KRO in een tv-versie uitgezonden.

In 1993 werd 'Noodweer' het eerste toneelstuk van Dorrestijn, opgevoerd.

Dorrestijn trad door het hele land op met zijn eigen theatershows zoals Gesmolten ijsberen (1995).

In 2000 verscheen onverwacht een roman, Finale kwijting, het getormenteerde verhaal van Dorrestijns liefdeleven, zijn drankgebruik en zijn door een stiefmoeder verpeste jeugd. Het boek kwam hem op een juridische procedure te staan van zijn ex-echtgenote, die zich in haar goede naam aangetast voelde.

In 2002 verscheen de roman 'Finale kwijting'.

Begin 2004 kreeg hij een Gouden Harp voor zijn gehele oeuvre.

Websites: www.zwartekat.nl, www.dbnl.org, boeken.vpro.nl, www.schrijversinfo.nl


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 279.