kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 18-01-2016 voor het laatst bewerkt.

homo

1 Homoseksueel => Man met seksuele voorkeur voor mannen => bruinwerker, flikker, gay, geïnverteerde, holtor, homofiel, poot, reetkever, sodemieter, sodomiet

2 homoseksueel (bn.) == betr. hebbend op de liefde voor geslachtsgenoten => anders, gay, ho, homofiel, van het handje; <=> heteroseksueel

1 (de heteroseksueel (m.), -elen)
1 iem. met seksuele voorkeur voor het andere geslacht => hetero, heterofiel

2 heteroseksueel (bn.)
2 betr. hebbend of gericht op het andere geslacht => hetero, heterofiel

De homofobie == vrees voor homofielen

Homoseksualiteit is een seksuele voorkeur die wordt gekenmerkt door een romantisch of seksueel verlangen naar mensen van dezelfde sekse (ὁμοιος (homoios) is Grieks voor gelijk). Mensen met deze seksuele voorkeur worden homoseksueel genoemd (zowel bijvoeglijk als zelfstandig naamwoord). Een vrouw met romantische of seksuele voorkeur voor andere vrouwen wordt ook wel lesbisch genoemd. De term homoseksualiteit wordt ook gebruikt voor seksuele gedragingen tussen mensen van dezelfde sekse. Indien enkel het verlangen van man of vrouw naar een geslachtsgenoot, maar niet speciaal een seksuele gedraging wordt bedoeld, wordt soms de term homofilie gebruikt. Iemand die slechts sociale contacten met mensen van het zelfde geslacht verkiest noemt men homosociaal.

Het woord werd bedacht door de Hongaarse journalist K.M. Kertbeny, en voor het eerst door hem gebruikt in 1869. Homofiel is van Nederlandse oorsprong, het werd in 1949 geïntroduceerd door Jaap van Leeuwen.

Homofiel
Het woord homofiel is een ouderwets woord voor homoseksueel. 'Homofiel' komt van het Grieks homoios (gelijk) plus philos (vriend). Het is tegengesteld aan 'heterofiel', van het Griekse heteros (verschillend). Homofiel is zowel een bijvoeglijk naamwoord als een zelfstandig naamwoord, afgeleid van 'homofilie'. Homofilie betekent 'gerichtheid op vriendschap met een persoon van het eigen geslacht'. Anders dan bij homoseksualiteit hoeft er bij zo'n vriendschap geen seksueel verlangen op te treden. Daardoor maken sommigen het onderscheid dat een homofiel dezelfde seksuele gevoelens heeft als een homoseksueel, maar ze niet in de praktijk brengt. Dat is echter een onjuiste interpretatie van het woord. 'Platonische homo' is daarvoor een betere term.

Weliswaar gebruikte de Nederlandse medicus L.S.A.M. von Römer het woord 'homoiophil' al in 1903, en de Duitse arts K.-G. Heimsoth het woord 'homophilie' in 1924, maar deze termen vonden geen navolging. Niek Engelschman en Jaap van Leeuwen, de voormannen van het C.O.C. (tegenwoordig COC, zonder puntjes), introduceerden de term voor het eerst in druk in 1949, in het maandblad Vriendschap. Ook in het buitenland werd de benaming overgenomen.

Van Leeuwen beoogde met de nieuwe term dat homoseksuelen niet op de eerste plaats op hun seksualiteit beoordeeld zouden worden, maar als medemens, met alleen een andere liefdesrichting. Daarbij moet men bedenken dat het Europa van de jaren veertig en vijftig veel en veel preutser was dan tegenwoordig. 'Homoseksueel', met het gevaarlijke 'seks' erin, kon je niet zomaar gebruiken. 'Homofiel' was neutraler. Anders dan het medische woord 'homoseksueel' is 'homofiel' dus te beschouwen als een geuzennaam, die zijn betekenis als zodanig echter verloor toen de maatschappij opener werd over seksualiteit, zo rond 1970. 'Homofiel' wordt nu door homoseksuelen als een verhullend woord beschouwd, een eufemisme dat de seksualiteit ontkent. Wie nu een neutraler woord wil gebruiken voor een homoseksueel kan simpel volstaan met 'homo'.

Algemeen
Seksuele voorkeur voor de andere sekse wordt heteroseksualiteit genoemd. Aantrekking tot beide seksen (in meerdere of mindere mate) wordt biseksualiteit genoemd. In Vlaanderen is sinds midden jaren '90 het assemblagewoord holebi (homo, lesbisch of bi) in opmars, ook in samenstellingen: holebiseksueel, holebiseksualiteit.

Sommigen vinden de term holebi achterhaald en discriminerend, omdat deze de transseksuelen en hen die nog niet weten wat hun geaardheid is negeert. In het Engels wordt dan ook wel de term LGBT, Lesbian, Gay, Bisexual, Transgender, gebruikt, en soms ook LGBTQ waarbij de Q staat voor Questioning youth of Queer. De term geeft ook menigmaal aanleiding tot spraakverwarring, omdat hij vaak gebruikt wordt als verzamelnaam voor homoseksuelen en lesbiennes in plaats van homoseksuelen, lesbiennes en biseksuelen.

Mensen met een min of meer sterke homoseksuele voorkeur en activiteiten vormen een minderheid van de totale populatie. In de afgelopen eeuw is de grootte van deze minderheid geschat op waarden uiteenlopend van 1% en 37% van de bevolking, maar doordat het onderwerp nog steeds moeilijk ligt in de samenleving, is het vrijwel onmogelijk om onomstreden waarden te vinden. In doorsnee lijken de onderzoekingen in zowel de Verenigde Staten als Europa aan te geven dat 10 % of meer van de mensen ooit een homoseksueel contact heeft gehad, en dat 2-5 % van de mensen daar een sterke voorkeur voor heeft. Nederlands onderzoek in de jaren zestig gaf een resultaat van 5 % overwegend homoseksuele respondenten. In België en Nederland wordt door sommigen beweerd dat één op tien inwoners homoseksueel is.

Homoseksuele gevoelens
Sommige mensen die over het algemeen heteroseksueel zijn, kunnen bij gelegenheid gevoelens voor mensen van de eigen sekse hebben. Andersom is het ook zo dat veel mensen die zichzelf als homoseksueel zien of de voorkeur geven aan homoseksuele contacten, ook heteroseksuele contacten of zelfs langdurige heteroseksuele relaties hebben gehad. Veel homoseksuelen komen pas na een langjarig huwelijk 'uit de kast'. Traditioneel was het onderhouden van een heteroseksuele relatie voor homoseksuelen een methode om de werkelijke seksuele geaardheid voor de maatschappij te verbergen. In veel landen (China, Egypte) werd en wordt seksuele activiteit met de eigen sekse oogluikend getolereerd als deze persoon wel trouwt en kinderen krijgt. Hij of zij geldt dan officieel nog steeds als hetero. Het is mogelijk dat dit met het toenemen van de acceptatie van homoseksualiteit in de maatschappij minder vaak zal voorkomen.

Homoseksueel gedrag
Anderzijds komt het voor dat personen met een heteroseksuele aanleg die geen toegang tot personen van de andere sekse hebben, om hun seksuele instincten te kunnen "uitleven" homoseksuele handelingen aangaan. Dit komt bijvoorbeeld zeer veel voor in gevangenissen. Het wordt ook wel "noodhomoseksualiteit" genoemd.

Seksuele activiteit met een persoon van dezelfde sekse op zich wordt niet altijd homoseksualiteit genoemd; het wordt gezien als "homoseksueel gedrag". Niet iedereen die homoseksueel gedrag vertoont, ziet zichzelf als een homoseksueel of zelfs als biseksueel. Sommige mensen hebben frequent homoseksueel contact en omschrijven zichzelf toch duidelijk als heteroseksueel. Het is daarom belangrijk onderscheid te maken tussen homoseksueel gedrag, homoseksuele aantrekking, en homoseksuele identiteit; deze hoeven niet altijd gezamenlijk voor te komen. Homoseksualiteit is vandaag de dag aanvaardbaarder geworden.

Ontstaan van homoseksualiteit
Er bestaan allerlei theorieën over het ontstaan van homoseksualiteit. Veel van die theorieën worden fel bestreden. Is homoseksualiteit aangeboren of tijdens de jeugd verworven? Is homoseksuele geaardheid iets van de laatste paar eeuwen, of is zij er altijd al geweest? Hebben alle homoseksuelen iets gemeenschappelijks, afgezien van hun seksuele aanleg? Is het ontstaan van een homoseksuele aanleg bij mannen vergelijkbaar met het ontstaan van een lesbische geaardheid bij vrouwen? Over deze en verwante vraagstukken werd en wordt veel gediscussieerd. Er is nog geen verklaring op tafel gekomen die aanspraak kan maken op algemene geldigheid.

Eén van de biologische theorieën is de volgende. De ontwikkeling van neuronen en dendrieten in de amygdala en delen van de hypothalamus zijn per sekse verschillend. Dit komt doordat deze hersendelen tijdens de ontwikkeling van de foetus bij de aanwezigheid van testosteron anders ontwikkelen dan bij de afwezigheid ervan.

Het betreft overigens niet de gehele hypothalamus of amygdala, maar slechts bepaalde kernen ervan. Deze kernen noemt men seksueel-dimorfe kernen. Zo is in de hypothalamus de area praeoptica medialis bij mannen over het algemeen groter dan bij vrouwen. In de amygdala is de corticomediale kern ook groter bij mannen. Deze kern is verbonden met de area praeoptica medialis van de hypothalamus.

Het lijkt erop dat dit verschil in ontwikkeling zorgt voor de geslachtsgerelateerde verschillen in het denken, seksuele oriëntatie, agressie en cognitieve functies. Men vermoedt dat homoseksualiteit ontstaat doordat tijdens de embryonale ontwikkeling er wèl testosteron vrijkomt maar bij de foetale ontwikkeling niet.

Outing/Uit de kast
Veel homoseksuelen hebben het besluit genomen om voor hun geaardheid of voor hun homoseksuele levensstijl uit te komen. De Nederlandse term hiervoor is "uit de kast komen'.

Het is enigszins in zwang (geweest) om roddelgewijs, of geïnstitutionaliseerd door roddelbladen, of nog agressiever, tegen de wil of zonder toestemming van de betrokkenen, echte of vermeende homoseksuelen 'te outen'. Zo is bekend dat de volgende, een tot in het oneindige uit te breiden lijst, homoseksuelen uit de kast gekomen -of gedwongen- zijn: Elton John, Jo De Poorter, Rob Halford (zanger van Judas Priest), George Michael, Freddie Mercury, Jos Brink, Jan Lenferink, Paul de Leeuw, de oud-'mister Eurovisiesongfestival' Willem van Beusekom, de burgemeester van Leeuwarden Geert Dales, de oud-minister van Binnenlandse Zaken Ien Dales, de vicevoorzitter van de Raad van State, Herman Tjeenk Willink, en zo vele, vele anderen.

Religieuze bezwaren
Homoseksueel gedrag wordt niet door iedereen geaccepteerd. Onder andere diverse religieuze richtingen wijzen homoseksualiteit als zondig af. Dit brengt in bepaalde landen en culturen met zich mee dat homoseksualiteit daar als een misdaad wordt beschouwd.

Christenen en joden die homoseksualiteit afwijzen doen dit vanuit het Bijbelse gegeven dat God de mens als man en vrouw heeft geschapen en dat alleen deze beide binnen het huwelijk seksuele gemeenschap met elkaar mogen hebben. Daarom vinden we enkele passages in de Bijbel die homoseksueel gedrag uitdrukkelijk verbieden (Leviticus 18:22 en 20:13) of hekelen (Romeinen 1:26-27).

In de eerstgenoemde passage verbiedt het joodse wetboek Leviticus 'vrouwelijke bijligging' (Statenvertaling) aan mannen met manspersonen (over vrouwen wordt niet gesproken). In hoofdstuk 20 wordt een lange lijst van godslasterlijke en seksuele doodzonden gepresenteerd: de 'man die met een manspersoon zal gelegen hebben met vrouwelijke bijligging' staat daar opgesomd tussen de man die zijn vader of moeder vervloekt, de man die overspel pleegt met andermans huisvrouw, of met die van zijn vader of zoon en de man die een vrouw én haar moeder 'neemt', evenals de man, maar ook de vrouw die 'bij enig vee' zal gelegen hebben. Al deze seksuele zonden worden met de dood bestraft.

De passage uit de welsprekende brief van de apostel Paulus aan de volgelingen van Jezus te Rome is heel anders van karakter dan het levitische wetboek, dat overigens ook vele eeuwen eerder tot stand kwam. Paulus schreef de brief toen keizer Nero aan de macht was en er in Rome al een grote christelijke gemeenschap leefde. In de eerste hoofdstukken van zijn brief betoogt Paulus dat de hele mensheid onder het juk van de zonde leeft, waaruit alleen het geloof de mens kan redden. De bewuste verzen maken deel uit van een opsomming van de dwaasheden van de heidenen. God heeft de heidenen overgegeven aan onreine driften, 'want ook hunne vrouwen hebben het natuurlijk gebruik veranderd in het gebruik tegen nature, en insgelijks ook de mannen, nalatende het natuurlijk gebruik der vrouw, zijn verhit geworden in hunnen lust tegen elkander, mannen met mannen schandelijkheid bedrijvende en de vergelding van hunne dwaling die daartoe behoorde, in zichzelve ontvangende'. Met andere woorden, homoseksuele handelingen vormen een van de straffen van God voor de ongelovigheid van de heidenen.

De ondergang van de Oudtestamentische steden Sodom en Gomorra (Genesis hoofdstuk 18 en hoofdstuk 19) uit de tijd van aartsvader Abraham zou mede te wijten zijn geweest aan homoseksuele activiteiten van de stedelingen aldaar. Volgens andere theologen werden de steden echter verwoest vanwege de grove schending van het gastrecht.

Over de interpretatie van deze teksten en hun toepasbaarheid voor de moderne mens wordt veel gestreden. Eén discussiepunt is het selectieve gebruik van al die oeroude wetten van Leviticus: waarom is 'vrouwelijke bijligging' (hoe je dat ook precies mag definiëren - mannelijke passieve anale seks wellicht) een gruwel, maar kraait er geen haan naar dat moderne christenen konijn, struisvogel of oesters eten of kleding met kwastjes dragen, terwijl dat volgens Leviticus even ongeoorloofd is? En weliswaar is anale seks tussen mannen kennelijk verboden, maar seks tussen vrouwen wordt in de Bijbel niet genoemd - Romeinen I:26 is daarover niet erg duidelijk. Homoseksualiteit in de zin van homoseksuele geaardheid komt in de Bijbel in het geheel niet voor.

Ook veel moslims wijzen homoseksueel gedrag af omdat dat in strijd zou zijn met het islamitisch geloof. Soms wordt wel onderscheid gemaakt tussen de "verschaffende, actieve" en "ontvangende, passieve" partij in homoseksueel contact (anale en orale seks). Slechts de laatste wordt in dit geval gestigmatiseerd ("manjuk") omdat hij de rol van de vrouw speelt. Wie een "gevende, actieve" rol speelt geldt nog steeds als hetero, als hij zich in het openbare leven maar als hetero gedraagt en een gezin sticht.

Acceptatie
Sinds 1990 is homoseksualiteit niet meer opgenomen in de lijst van geestesziekten van de Wereldgezondheidsorganisatie.

Veel westerse landen hebben inmiddels homoseksualiteit (zowel de geaardheid als de activiteit) gelegaliseerd. Enkele staten van de Verenigde Staten vormen hierop een uitzondering. In 2003 bepaalde het Hooggerechtshof echter dat het verbod op homoseksualiteit ongrondwettig was. Alhoewel sommige staten nog altijd wetten hebben die homoseksualiteit verbieden, zijn deze sindsdien een dode letter.

In Nederland is het sinds 1 april 2001 mogelijk om een huwelijk te sluiten tussen twee personen van hetzelfde geslacht. In België werd in juni 2003 het eerste officiële homohuwelijk gesloten. In 2005 zijn Spanje en Canada gevolgd. Andere landen overwegen soortgelijke wetten. Een steeds groeiend aantal landen laat geen homohuwelijk toe, maar voorziet wel in een geregistreerd partnerschap.

Vervolging van homoseksuelen
Het christendom stond vanouds vijandig tegenover de homoseksuele handelingen. Vooral sinds de late middeleeuwen heeft de clerus het speciaal op degenen voorzien die homoseksuele handelingen plegen. In het Oude Testament wordt ondubbelzinnig verklaard dat homoseksuele handelingen een "gruwel" zijn in de ogen des Heeren en dat personen die zich hieraan schuldig maken gedood moeten worden. Iets anders is of dat ook altijd de geldende praktijk geweest is.

In het Nieuwe Testament worden er door Jezus Christus hierover geen uitspraken gedaan. Uit Zijn bekende parabels over het vergeven van zondaars en het niet over anderen oordelen, kan worden afgeleid dat Jezus homoseksueel gedrag misschien als dusdanig verwierp, maar dat degene die homoseksuele daden pleegde zelf desondanks met respect bejegend dient te worden. Dat is ook de huidige opvatting van o.a. de Rooms-Katholieke Kerk. Logica dicteert echter dat indien Jezus geen uitspraken daarover heeft gedaan het mogelijk is dat Hij homoseksualiteit - in tegenstelling tot het gestelde in het Oude Testament - niet als zondig beschouwde.

Vele eeuwen lang hebben zowel de Rooms-katholieke Kerk, de Orthodoxe Kerk, als de meeste protestantse kerken hun standpunt op de Bijbel gebaseerd en een vijandige houding ingenomen tegenover met name de mannelijke homoseksuelen. In vele gevallen werden betrapte homoseksuelen ter dood gebracht. Een beruchte affaire deed zich omstreeks 1730 voor in Utrecht, waar een circuit van notabele "sodomieten" en hun "schandknapen" werd opgerold. Zeker een dozijn personen werd naar aanleiding van deze affaire geëxecuteerd (zie: Utrechtse homoseksuelen-affaire). Er spoelde daarop een golf van homofobie over de Republiek, waarvan de climax bereikt werd in een proces in het Groninger dorp Faan, dat uitliep op de executie van ruim 20 homoseksuelen. Zie het artikel over Rudolf de Mepsche.

Tegenwoordig wordt er in de kerk verschillend gedacht over homoseksualiteit. Sommige kerken wijzen homoseksualiteit nog steeds af, maar in andere is homoseksualiteit geaccepteerd en kan een homohuwelijk worden gezegend.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden homoseksuelen door het nazi-regime van Hitler vervolgd onder paragraaf 175. Er was echter geen gecoördineerd protocol om alle homoseksuelen uit te roeien (zoals dat wel voor de Joden en de zigeuners het geval was), waardoor deze vervolging meer een incidenteel dan een systematisch karakter had. De roze driehoek, naast de regenboogvlag een van de homoseksuele symbolen, gaat terug op de vervolging in de nazitijd: personen die vanwege hun homoseksualiteit in een Duits concentratiekamp terechtkwamen, droegen op hun kleding een roze driehoek om aan te geven tot welke categorie gevangenen zij behoorden. Overigens werden lesbiennes niet op deze manier vervolgd omdat vrouwen volgens Hitler seksueel passief waren.

In bepaalde delen van de wereld worden ook heden ten dage nog homoseksuelen vervolgd. Anaal verkeer (meer algemeen, sodomie) blijft op veel plaatsen een serieuze misdaad.
Op homoseksualiteit staat de doodstraf in Iran, Jemen, Mauritanië, Saoedi-Arabië, Soedan en de Verenigde Arabische Emiraten. Levenslange gevangenisstraffen kunnen worden gegeven in Bangladesh, Bhutan, Guyana, India, de Maldiven, Nepal, Singapore en Oeganda.

Sodomie
Sodomie is een term die wordt gebruikt voor verboden seksuele contacten. Hieronder konden worden begrepen homoseksuele contacten. Ook zoöfilie noemde men vroeger sodomie. De naam is afkomstig van de zondige Bijbelse stad Sodom. In de stad Sodom was het gewoon dat mannen seksuele gemeenschap hadden met andere mannen.

Sodomie werd in de vroege Middeleeuwen in Europa beschouwd als een zonde, maar pas in de dertiende eeuw werd er voor het eerst wetgeving ingevoerd die sodomie met de dood bestrafte. In 1794 schafte Pruisen als eerste haar wetten tegen sodomie af, en Frankrijk volgde in 1804. De meeste landen verwezen hun anti-sodomiewetten in de 20e eeuw naar de prullenbak, maar in een aantal islamitische landen staan er nog steeds strenge straffen op.

Een homoseksueel noemde men vroeger ook wel sodomiet, maar deze term wordt door de negatieve klank niet meer gebruikt. In een meer beperkte, incorrecte, maar nog steeds gebruikte betekenis wordt de term sodomie gebruikt om anale seks aan te duiden.

Het Nederlandstalige mietje is een verkleinwoord van sodomietje en wordt nog steeds gebruikt voor een homoseksueel dan wel een zich nichterig gedragend persoon. In het Engels is dit een sissy. In het Brits Engels komt sod voor als afkorting van sodomy. Sod kan gebruikt worden als werkwoord en als zelfstandig naamwoord zoals in sod off (rot op!), you poor sod (jij arme ziel), I don't give a sod (het interesseert me geen sodemieter) of gewoon als uitroep sod! (kut!).

Anale seks
Anale seks verwijst naar seksuele gedragingen waarbij de anus en het rectum een rol spelen, waaronder het inbrengen van de penis in erectie in de anus. Maar er worden ook andere activiteiten beoefend met behulp van vingers, mond/tong en hulpmiddelen. De combinatie van orale en anale seks staat ook wel bekend als rimmen. Sommige mensen genieten van activiteiten die deze zeer gevoelige onderdelen van het lichaam betreffen, anderen niet. Anale seks wordt ook wel "op zijn Grieks" genoemd.

Anale seks is ook bekend als anaal verkeer. De term sodomie wordt ook vaak als synoniem gebruikt, maar is niet exact hetzelfde: deze term wordt eigenlijk gebruikt om te refereren aan alle seksuele activiteit die wordt gezien als onnatuurlijk, inclusief seks met dieren.

Anale seks is een taboe geweest in veel westerse landen sinds de middeleeuwen, en is nog steeds illegaal in sommige landen en sommige van de staten van de Verenigde Staten van Amerika. Anale seks wordt sterk geassocieerd met mannelijke homoseksuelen, maar wordt ook door een aanzienlijk deel van de heteroseksuele koppels bedreven. Overigens bedrijven niet alle mannelijke homoseksuelen anale seks. Door de grotere openheid op seksueel gebied van de laatste veertig jaar, en door de opkomst van de pornofilms is anale seks enigszins uit de taboehoek gehaald. Nu is deze vorm van seks steeds meer geaccepteerd bij zowel hetero- als homoseksuelen.

Onder sommige omstandigheden wordt anaal geslachtsverkeer door heteroseksuele koppels gebruikt als een manier van anticonceptie, bijvoorbeeld in veel Afrikaanse landen. Het kan als een vrij betrouwbare maar niet als een zekere methode worden gezien, omdat het nog steeds mogelijk is dat sperma bij de vagina komt en zo toch resulteert in een zwangerschap.

Een andere reden voor heteroseksuele koppels om anale seks te bedrijven kan zijn om zo het maagdenvlies te sparen en toch seksuele gemeenschap te hebben. In sommige culturen moet een pas getrouwd stel de ochtend na de huwelijksnacht bewijzen dat de vrouw nog maagd was. Traditioneel wordt dat aangetoond door het tonen van een bloedvlek op het laken, die zou zijn veroorzaakt door het doorbreken van het maagdenvlies. Ongetrouwde stellen die deel uitmaken van een traditionele cultuur hebben soms anale seks tot aan het huwelijk, waarbij het maagdenvlies niet wordt aangetast. Hierbij moet worden opgemerkt dat het maagdenvlies op zich slechts een klein randje weefsel in de vagina is dat bij veel vrouwen niet eens aanwezig is en bij anderen in kan scheuren bij de eerste geslachtsgemeenschap.

Risico's
Anale seks draagt wel risico's. De wand van de anus is erg dun en de dichtheid van bloedvaten is er groot, zodat een binnendringende penis makkelijk een wondje kan veroorzaken. Hierdoor is de kans op het oplopen van soa's erg groot. Het feit dat HIV en AIDS zich aan het begin van de jaren '80 van de vorige eeuw zich in de Westerse wereld relatief zeer sterk verspreidden in homoseksuele kringen (en niet onder heteroseksuelen) wordt wel toegeschreven dat homoseksuelen relatief veel anale (en onbeschermde) seks hadden (ook met wisselende partners). Ook is de huid van de eikel zeer dun en kwetsbaar, terwijl in een anus massa's ziekteverwekkers zitten. Het gebruik van een condoom in combinatie met glijmiddel op waterbasis is dan ook zeer aan te bevelen.

Verder worden door anale seks de spieren in de anus opgerekt, zodat het moeilijk kan worden om de ontlasting nog op te houden. Dit probleem kan men oplossen door diverse keren per dag de anusspieren aan te spannen, alsof men ontlasting ophoudt. Na een paar weken onthouding van anale penetratie herstellen de spieren zich dan weer.

Top en bottom
Met name onder homoseksuele mannen worden de termen top en bottom gebruikt om de handelende resp. ontvangende partner of iemand die een sterke voorkeur voor een van beide rollen heeft aan te duiden. Een persoon zonder duidelijke voorkeur wordt versatile genoemd. Als synoniemen van top en bottom komen ook actief en passief voor.


Copyright, This article is licensed under the GNU Free Documentation License. It uses material from the Wikipedia article http://nl.wikipedia.org/wiki/Homoseksueel
Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 554.