kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Minister

De ministers

Art. 42, lid 2 van de grondwet, 'De koning is onschendbaar, de ministers zijn verantwoordelijk'

Sinds 1848 zijn de ministers verantwoordelijk voor het bestuur van het land. Dat houdt tevens in dat de koning niet ter verantwoording kan worden geroepen voor regeringsdaden. Zijn aandeel in het bestuur van het land blijft buiten discussie. De enige Besluiten waarvoor geen enkele minister verantwoordelijk is, zijn tijdens de kabinetsformatie tijdens de kabinetsformatie de aanwijzing van een informateur en een formateur door de koning.

Een kabinetsformatie volgt altijd op de verkiezing voor de tweede kamer, eens in de vier jaar. Dat is logisch, omdat de regering voor de uitvoering van haar beleid het vertrouwen van het parlement nodig heeft en een meerderheid van de Kamer meewerkt aan de vorming en instandhouding van een kabinet. Is een kabinet niet tot stand gekomen door samenwerking tussen de kabinetsformateur en het parlement, dan wordt dit wel een extra-parlementair kabinet genoemd.

De koning benoemt, na advies te hebben ingewonnen bij bij de vice-president van de raad van state, de voorzitters van de beide Kamers en de fractievoorzitters, een informateur. Deze onderzoekt de mogelijkheden voor een nieuw kabinet, waarbij gekeken wordt naar de steun van een meerderheid van de tweede kamer.

Op grond hiervan benoemt de Koning een formateur. Deze moet een kabinet vormen, dat wil zeggen de ministerzetels verdelen onder de regeringspartijen en kandidaten voor die posten vinden. De formateur stelt tevens het regeerakkoord samen, het regeringsplan waarin staat wat het kabinet van plan zijn de komende vier jaar te gaan doen. De ministers worden vervolgens bij Koninklijk Besluit benoemd, en beëdigd door de koning. Meestal wordt de formateur de nieuwe minister-president.

Art. 42, lid 2 van de grondwet, 'De koning is onschendbaar, de ministers zijn verantwoordelijk'

Sinds 1848 zijn de ministers verantwoordelijk voor het bestuur van het land. Dat houdt tevens in dat de koning niet ter verantwoording kan worden geroepen voor regeringsdaden. Zijn aandeel in het bestuur van het land blijft buiten discussie. De enige Besluiten waarvoor geen enkele minister verantwoordelijk is, zijn tijdens de kabinetsformatie tijdens de kabinetsformatie de aanwijzing van een informateur en een formateur door de koning.

Een kabinetsformatie volgt altijd op de verkiezing voor de tweede kamer, eens in de vier jaar. Dat is logisch, omdat de regering voor de uitvoering van haar beleid het vertrouwen van het parlement nodig heeft en een meerderheid van de Kamer meewerkt aan de vorming en instandhouding van een kabinet. Is een kabinet niet tot stand gekomen door samenwerking tussen de kabinetsformateur en het parlement, dan wordt dit wel een extra-parlementair kabinet genoemd.

De koning benoemt, na advies te hebben ingewonnen bij bij de vice-president van de raad van state, de voorzitters van de beide Kamers en de fractievoorzitters, een informateur. Deze onderzoekt de mogelijkheden voor een nieuw kabinet, waarbij gekeken wordt naar de steun van een meerderheid van de tweede kamer.

Op grond hiervan benoemt de Koning een formateur. Deze moet een kabinet vormen, dat wil zeggen de ministerzetels verdelen onder de regeringspartijen en kandidaten voor die posten vinden. De formateur stelt tevens het regeerakkoord samen, het regeringsplan waarin staat wat het kabinet van plan zijn de komende vier jaar te gaan doen. De ministers worden vervolgens bij Koninklijk Besluit benoemd, en beëdigd door de koning. Meestal wordt de formateur de nieuwe minister-president.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 51.