kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Opium

Het ingedroogde melksap van de opiumpapaver of slaapbol (Papaver somniferum), dat een aantal alkaloïden bevat waarvan codeïne, morfine, noscapine en papaverine de belangrijkste zijn. Middelen die uit opium worden geëxtraheerd worden opiaten genoemd.

Opiumwinning
De opium wordt gewonnen door de slaapbol, oftewel de zaaddoos die de plant vormt nadat hij is uitgebloeid, in te kerven. Hierbij komt wit melksap naar buiten druppelen dat op de zaaddoos bruin opdroogt. Het gestolde wondsap wordt daarna verzameld. Door zuivering worden hieruit morfine en codeïne gewonnen en door chemische bewerkingen heroïne.
De slaapbol is niet moeilijk te telen in niet al te koude klimaten. Door gebrek aan een centrale regering met voldoende autoriteit wordt tegenwoordig (2006) vooral in Afghanistan veel opium verbouwd.

Opiaten en verwante stoffen
Heroïne is een morfinederivaat dat ontstaat door acetylering van morfine. Heroine werd ontwikkeld omdat morfine te verslavend was en hier een alternatief voor moest komen. Helaas bleek dat heroine een van de meest verslavende middelen zou zijn.
Er bestaan nog andere opiaten met soortgelijke eigenschappen: pijnstillend, sederend (slaapverwekkend), hoestonderdrukkend en obstiperend (darmwerking vertragend). Al deze stoffen zijn in meer of mindere mate verslavend. Codeïne is dat enigszins, morfine vrij sterk en heroïne zeer sterk. Methadon, dat gebruikt wordt bij het afkicken van heroïneverslaafden, is een synthetische verbinding met een morfineachtige werking.

Verslaving aan opiaten is overal ter wereld nog een belangrijk sociaal en medisch probleem, maar morfine en heroïne behoren ook nog steeds tot de meest effectieve pijnstillers. De indicaties voor codeïne zijn vooral het bestrijden van matig ernstige pijn, het tegengaan van kriebelhoest en een lage dosis is werkzaam tegen diarree.

Opium werd vroeger ongezuiverd gebruikt door het te eten. Dat was in China tot in de 18e eeuw de gebruikelijke wijze om opium te consumeren. Het roken van opium zou volgens Chinese bronnen op Formosa zijn ontdekt. Opium werd in China zelf eeuwenlang met mate gebruikt als medicijn of als genotmiddel, maar Marco Polo maakt geen gewag van opium.

De VOC dreef voor een groot deel op de lucratieve handel in opium. Zij liet de distributie na 1745 over aan de Sociëteit van den Amfioen Handel.
Toen de VOC en de East India Company de Chinezen steeds meer opium gingen verkopen, kreeg de Chinese regering oog voor de ontwrichtende uitwerking van de opiumhandel. Pogingen om de invoer een halt toe te brengen werden in de opiumoorlogen door de Westerse landen met veel geweld verijdeld. Pas de machtsgreep van Mao maakte een eind aan de voor China verwoestende massale opiumverslaving.

Morfine is een in de geneeskunde veelgebruikt krachtig analgeticum (pijnstiller) met een paar ongunstige eigenschappen:
. bij langdurig gebruik treedt gewenning op, zodat een steeds hogere dosis nodig is voor hetzelfde effect, terwijl die gewenning niet opgaat voor de bijwerkingen;
. morfine is verslavend, wat (in dit geval) wil zeggen dat het lichaam een behoefte aan de stof ontwikkelt waardoor bij staken van het gebruik ontwenningsverschijnselen optreden.
De apotheker Friedrich Sertürner isoleerde in 1804 het alkaloïde morfine (C17H19NO3) als het werkzame bestanddeel van opium.
Hoewel morfine in principe geheel synthetisch gemaakt kan worden, wordt de grondstof waar morfine uit wordt geëxtraheerd (de ruwe opium) nog steeds door de papaverplant geleverd. De naam morfine is ontleend aan de god Morpheus uit de Griekse mythologie.

Heroïne (C21H23NO5 diacetylmorfine) is een kleurloos, geurloos, bitter smakend opiaat, bereid uit morfine, meestal voorkomend in de vorm van wit poeder of bruine, stugge, kristallen. Het morfinederivaat heroïne bezit de eigenschappen van morfine in alle opzichten in heviger mate en wordt in de Nederlandse geneeskunde niet toegepast. In bijvoorbeeld het Verenigd Koninkrijk is dat wel het geval. Straatheroïne is vaak onzuiver en al dan niet opzettelijk vermengd met vulstoffen zoals melksuiker.

Heroïne is een sterk verslavende harddrug. Het werkt sneller dan morfine, daar bij de synthese van heroïne acetylgroepen aan het morfinemolecuul gekoppeld worden. Door deze acetylgroepen wordt het molecuul beter vetoplosbaar (lipofiel), en passeert heroïne sneller de bloed-hersenbarrière dan morfine. In de hersenen worden de acetylgroepen van het heroïnemolecuul afgesplitst waardoor weer een morfinemolecuul ontstaat, dat het effect op de hersenen geeft. Heroïne is goed oplosbaar in water en wordt bijvoorbeeld in het Verenigd Koninkrijk ook wel als krachtige pijnstiller gebruikt.

Heroïne wordt meestal ingenomen door middel van een injectie of via inhalatie. Voor injectie wordt het vaak opgelost in een licht zure vloeistof (bijvoorbeeld citroensap) in een lepel die boven een vlammetje wordt verwarmd, waarna de oplossing door een filtreerpapiertje heen, dat als filter voor vaste deeltjes dient, in een injectiespuit wordt opgezogen.
Ook kan de heroïne geïnhaleerd worden ('chinezen'). De heroïne wordt als poeder op een stukje aluminiumfolie verhit waardoor de heroïne smelt en daarna in dampvorm overgaat. Die damp wordt vervolgens door een rietje ingeademd. Deze methode wordt veel door drugsverslaafden gebruikt. Oraal gebruik (opeten of de oplossing drinken) is goed mogelijk maar geeft een minder intensieve 'flash' en is daarom onder verslaafden niet populair.Ook is het mogelijk om de heroine te snuiven,of in een sigaret te doen wat geen echte flash oplevert en ook duurder is dan spuiten.

Een overdosis heroïne is levensgevaarlijk omdat het de ademhaling onderdrukt. Deze onderdrukte ademhaling op zich hoeft niet direct levensbedreigend te zijn, maar de geintoxiceerde persoon kan door de verlaagde zuurstofspanning in het bloed gaan braken. In combinatie met een verlaagd bewustzijn kan dit braaksel worden ingeademd waarna de persoon in kwestie kan stikken. Ernstige overdoses kunnen de ademhaling wel helemaal doen stoppen, maar bij gebruik van opiaten treedt gewenning op: een dosis die door een geroutineerde gebruiker goed wordt verdragen kan voor een beginner fataal zijn. Gebruik van alle opiaten leidt ook tot ernstige constipatie.

Codeïne is de 3-Monoethylether van morfine. Het is een alkaloïde dat gevonden wordt in opium in concentraties tussen ,7 to 2,5 procent. Codeïne kan van morfine worden gemaakt. Dit verklaart dat de farmacologische effecten bij gebruik van codeïne min of meer vergelijkbaar zijn aan die van morfine. De lever zet codeïne voor een gedeelte om in morfine. Bij sommige mensen is het enzym dat verantwoordelijk is voor dit metabolisme niet aanwezig, en maakt codeïne derhalve voor hen minder werkzaam. Vergeleken met morfine is codeïne een zwakke pijnstiller, en een krachtige kriebelhoest onderdrukker. Ook werkt codeïne sederend en sterk obstiperend. In Nederland is codeïne alleen voor oraal gebruik geregistreerd.

Endorfines zijn lichaamseigen morfines, die als neurotransmitter fungeren. Ze werken in de eerste plaats pijnonderdrukkend, maar zorgen ook voor een gevoel van geluk of euforie, zoals de 'runners high' bij duursporters. De roesachtige toestand die kan ontstaan na een fysieke inspanning wordt gedeeltelijk veroorzaakt door het vrijkomen van endorfine. Opium en heroïne werken op dezelfde receptoren in als endorfine. De smaakervaring bij suikers, vetten en ook chocolade produceert endorfine in het lichaam. Ook werkt deze verslavende stof zeer actief bij automutilatie of zelfverminking.


Copyright, This article is licensed under the GNU Free Documentation License. It uses material from the Wikipedia article http://nl.wikipedia.org/wiki/Opium.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 1307.

Tweets by kunstbus