kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Pedofilie

(de pedofilie (v.))

Overheersende neiging tot geslachtsomgang met kinderen.

Pedofilie (woord afkomstig uit het Grieks; pais (wortel paid- = "knaap", "kind" pedo = "kind") en filia ("vriendschap") is een term, die gebruikt wordt voor het zich seksueel primair aangetrokken voelen tot kinderen die nog niet geslachtsrijp zijn, door volwassenen (ouder dan 18 jaar) of adolescenten (5 jaar ouder dan het kind). "Die nog niet geslachtsrijp zijn" betekent in de praktijk: kinderen tot gemiddeld ongeveer 12 jaar. In het dagelijks spraakgebruik wordt een volwassene die zich seksueel aangetrokken voelt tot personen van 14-15 jaar vaak een pedofiel genoemd, maar dit klopt dus niet, aangezien personen van die leeftijd vrijwel altijd al geslachtsrijp zijn.

Actieve pedofilie (ook wel pedoseksualiteit genoemd), wordt gezien als psychoseksuele stoornis. Er wordt dus onderscheid gemaakt tussen pedofilie en pedoseksualiteit. Het eerste slaat op het zich seksueel aangetrokken voelen tot kinderen, het tweede op het daadwerkelijk hebben van seks met kinderen. In het dagelijks gebruik wordt echter vrijwel uitsluitend van pedofiel en pedofilie gesproken, ook als men pedoseksueel of pedoseksualiteit bedoelt.

Volgens schattingen is het aantal pedofielen tussen de ,2 en 1% van de bevolking, dus in België 20.000 tot 100.000 en in Nederland 32.000 tot 160.000.

Pedofilie wordt vaker geconstateerd bij mannen dan bij vrouwen. In het internationaal gehanteerde classificatiesysteem van psychische ziektebeelden, het zogenoemde Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, valt pedofilie onder de categorie "psychoseksuele stoornissen" en staat daar opgesomd met de andere parafilieën: fetisjisme, transvestitisme, voyeurisme, exhibitionisme, masochisme en sadisme.

Een beperkte vorm van pedofilie is pederastie. Deze term betreft enkel de mannelijke homofiele pedofilie.

Er valt ook onderscheid te maken tussen pedofilie en efebofilie, het zich aangetrokken voelen tot pubers. Het praktiseren van het laatste is onder zekere omstandigheden niet strafbaar. Deze seksuele voorkeur wordt in het dagelijks gebruik echter meestal wel als pedofilie aangemerkt.

Onderzoek
In de jaren zeventig zette dr. Edward Brongersma zich in voor de verlaging van de minimumleeftijd voor seksuele contacten. Dr. Theo Sandfort publiceerde de onderzoeken Jongens over vriendschap en seks met mannen (1986) en Het belang van de ervaring (1988), waarin zijn conclusie was dat homoseksuele pedofiele contacten niet in alle gevallen schadelijk zijn voor het kind. Vergelijkbare conclusies werden getrokken door de Amerikaanse wetenschappers R. Bauserman, B. Rind en Ph. Tromovitch die een meta-analyse uitvoerden van bekende gegevens over seksuele ervaringen van jongens met mannen. Dit rapport werd door het Amerikaanse House of Congress formeel afgekeurd, wat tot heftige wetenschappelijke en morele discussies leidde.

Daarentegen zijn er vele rapporten verschenen waaruit blijkt dat al dan niet afgedwongen seksualiteit tussen kinderen en vertrouwenspersonen (incestueus als met mede-gezinsleden, familieleden, pleegouder(s) en adoptieouder(s), niet-incestueus als met hulpverleners, geestelijken, onderwijskrachten) wel degelijk tot ernstige en langdurige psychische en/of lichamelijke problemen leiden kan, ongeacht de sekse en leeftijd van dader en slachtoffer en de aantallen keren waarop het voorval zich voordeed.

Strafbaarheid
Over het algemeen wordt in de tegenwoordige maatschappij seksualiteit met kinderen verworpen. Een belangrijk argument daarbij is het machtsverschil tussen volwassenen en kinderen, waardoor er voor het kind geen werkelijke keuzevrijheid bestaat.

Het maken, in bezit hebben en verspreiden van pornografisch materiaal met personen onder de 18 jaar (kinderporno) is zowel in België als Nederland strafbaar.

België
Volgens de Belgische wetgeving is alle seksueel verkeer verboden met een partner die jonger is dan 16 jaar, zelfs indien die persoon daar toestemming voor gaf. In de praktijk worden enkel volwassenen vervolgd voor seksueel verkeer met een persoon jonger dan zestien jaar. Volgens de wet kan een minderjarig persoon die nog geen zestien jaar is, juridisch geen toestemming geven voor seksuele betrekkingen. Pedoseksuele handelingen vallen onder Hoofdstuk V (Aanranding van de eerbaarheid en verkrachting) van Titel VII (Misdaden en wanbedrijven tegen de orde der familie en tegen de openbare zedelijkheid) van Boek II van het Belgische Strafwetboek.
. Aanranding (aanranding is er zodra er een begin van uitvoering is) van de eerbaarheid (zonder geweld of bedreiging) van een persoon jonger dan zestien jaar wordt gestraft met vijf tot tien jaar opsluiting. Indien dit gebeurt door een bloedverwant in de opgaande lijn (en er dus incest is), wordt dit tien tot vijftien jaar opsluiting.
. Aanranding van de eerbaarheid met geweld of bedreiging van een minderjarige ouder dan 16 jaar wordt gestraft met vijf tot tien jaar opsluiting.
. Aanranding van de eerbaarheid met geweld of bedreiging van een persoon jonger dan zestien wordt gestraft met tien tot vijftien jaar opsluiting.
. Verkrachting (verkrachting is elke daad van seksuele penetratie van welke aard en met welk middel ook) van een minderjarige ouder dan zestien jaar wordt gestraft met tien tot vijftien jaar opsluiting.
. Verkrachting van een persoon jonger dan zestien, maar ouder dan veertien jaar, wordt gestraft met vijftien tot twintig jaar opsluiting.
. Verkrachting van een persoon jonger dan veertien jaar wordt altijd gelijkgesteld als verkrachting met behulp van geweld. Dit wordt gestraft met vijftien tot twintig jaar opsluiting. Indien het kind de leeftijd van tien jaar nog niet bereikt heeft, is de straf twintig tot dertig jaar opsluiting.
Deze straffen worden verzwaard indien gepleegd door een persoon die gezag had over het slachtoffer of indien het kind aan hem ter verzorging is toevertrouwd.

Nederland
Volgens de Nederlandse wet is seksueel verkeer van een volwassene verboden met een partner die jonger is dan zestien jaar. Ook is dit verboden met een prostitué (man) dan wel prostituee (vrouw) van zestien of zeventien. Volgens artikel 244 van het Wetboek van Strafrecht is het verrichten van seksuele handelingen met minderjarigen tot twaalf jaar oud waarbij het lichaam wordt binnengedrongen strafbaar met een strafmaat van maximaal twaalf jaar gevangenisstraf. In de zedenalmanak van het ministerie van justitie worden pedoseksuele handelingen geschaard onder het item seksueel geweld. De leeftijd is geobjectiveerd: "Ik wist niet dat het meisje maar vijftien was, ze zag eruit als achttien" wordt in principe niet als verweer gehonoreerd. Ook indien wederzijdse toestemming bestaat is dit in principe geen strafuitsluitingsgrond (in deze zaak betrof het overigens een veertigjarige met een meisje van twaalf). Bescherming van minderjarigen wordt van groter belang geacht.

Tot justiële vervolging kan worden overgegaan ongeacht of er aangifte van het misdrijf wordt gedaan of niet. Ook als het minderjarige slachtoffer geen weerstand biedt aan, of zelfs uitnodigt tot de handelingen is de dader onverminderd strafbaar. Dit was tot 2003 anders - als het kind minimaal twaalf jaar oud was, kon alleen vervolging plaatsvinden na een klacht door het kind, zijn of haar ouders of de Raad voor de Kinderbescherming. In het onderwijs hebben, krachtens de wet, docenten een meldingsplicht en besturen een aangifteplicht bij seksueel misbruik van minderjarigen.

Verenigde Staten
Ook in de Verenigde Staten van Amerika is pedoseksualiteit een zeer ernstig misdrijf. Er is in Florida in 2004 een wet aangenomen die bij het eerste pedoseksualiteitsmisdrijf 25 jaar gevangenisstraf mogelijk maakt, en bij het tweede pedoseksualiteitsmisdrijf levenslang. De wet genaamd Jessica's Law heeft in vele staten in de VS al navolging gevonden. Zo zijn er momenteel 10 staten (2005) die soortgelijke wetten kennen. Echter organisaties als de American Civil Liberties Union vinden deze straffen te zwaar.

Gevolgen
Er bestaan diverse onderzoeken naar de gevolgen van seksuele contacten tussen volwassenen en kinderen. Duidelijk is in elk geval dat dit, op zowel korte als lange termijn ernstig nadelige gevolgen voor het kind kan hebben. Hoe algemeen deze gevolgen echter zijn, daar is geen overeenstemming over.

Pedofilie in de geschiedenis
Pedofilie kwam reeds voor in het oude Griekenland. Plato beschreef deze praktijken in zijn werk Symposion. Contacten tussen een man en een opgroeiende jongen (de leeftijd van de jongen was meestal tussen 12 en 18).

Seksuele mores lagen toentertijd duidelijk anders dan nu. Waar tegenwoordig het machtsverschil tussen volwassene en kind als een belangrijk argument tegen de pedofilie geldt, lag dit toen anders. Het was voor het opgroeien van een jongeling nuttig om een intensief contact met een oudere te hebben, die voor hem ook als een soort beschermheer optrad, en de jongeling hielp bij zijn verdere carrière. De contacten tussen de volwassen man en en de jongen werden wel op Grieks aardewerk (bijvoorbeeld in drinkschalen) afgebeeld.

Een ander bekend voorbeeld van pedofilie in het verleden is de seksuele relatie van de 54- jarige Mohammed, de 'stichter' ('ontvanger' in Islamitische bewoordingen) van de Islam met de negenjarige Aïsja, als één van zijn echtgenoten. Reden voor het huwelijk was dat Mohammed de banden met Aïsja's vader Aboe Bakr, een van zijn belangrijkste volgelingen, wilde aanhalen en bezegelen.

Tot aan de 18e en 19e eeuw heerste in sommige plattelandsgebieden in Europa en Iran het fabeltje dat men "van een venerische ziekte kon genezen door de bijslaap (seksuele penetratie) met een dier of een klein meisje", zoals heden ten dage in Zuid-Afrika in het geval van een HIV-besmetting of AIDS beweerd wordt.

Dergelijke praktijken hingen mede samen met de algemene mening dat kinderen kleine volwassenen waren, die alleen wat moesten groeien, maar verder precies hetzelfde behandeld konden worden. Dit betekende dat zij ook zwaar werk moesten doen zoals volwassenen, en dat seksuele toenadering tot een kind niet als misdadig of schade toebrengend werd gezien. Pas na de opkomst van de (kinder)psychologie in de 19e en 20e eeuw veranderde dit beeld.

Voorstanders
In de zeventiger en tachtiger jaren van de vorige eeuw waren er vele organisaties die zich actief bezig hielden met het propageren van pedofilie en de acceptatie ervan. Zo had de NVSH een Werkgroep Pedofilie die jarenlang het tijdschrift Naar Integratie Kinderseksualiteit (NIKS) uitbracht. De Dordse uitgever Joop Wilhelmus heeft in die periode meerdere kinderpornografische tijdschriften uitgegeven zoals het blad Lolita. Momenteel zijn de bekendste organisaties die zich in Nederland nog actief bezighouden met de acceptatie van pedofilie de Vereniging MARTIJN en de politieke partij: PNVD (partij voor naasteliefde, vrijheid & diversiteit).

Internetpedofilie
Internetpedofilie is pedofilie via het internet. Dit kan variëren van het bekijken en verspreiden van kinderporno, tot het contact zoeken met minderjarigen, eventueel om deze ooit echt te ontmoeten.

Hulpverlening
In het veld van de hulpverlening zijn allerlei instanties op dit terrein actief. Onderscheid moet gemaakt worden in:
. vrijwillig aangegane hulp dan wel opgelegde hulpverlening aan pedofielen/-seksuelen. Door Justitie veroordeelde pedoseksuelen krijgen in alle gevallen hulpverlening opgelegd.
. hulpverlening aan slachtoffers.
Laagdrempelige hulpverlening wordt geboden door:
. in België door de verschillende Centra Algemeen Welzijn (CAW).
. in Nederland door het Bureau Vertrouwensartsen, het Advies- en meldpunt Kindermishandeling (AMK) en het FIOM.


Copyright, This article is licensed under the GNU Free Documentation License. It uses material from the Wikipedia article http://nl.wikipedia.org/wiki/Pedofilie.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 3851.

Tweets by kunstbus