kunstbus

Ben jij onwetend, leerling, gezel, meester of uomo universale? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 12 08 2017 13:51 voor het laatst bewerkt.

waterstofcarbonaat

Het (mono)waterstofcarbonaat-ion of (verouderd) bicarbonaat-ion is een anion (negatief geladen ion) -een ion is een elektrisch geladen atoom of molecuul- met als brutoformule (genoteerd als) HCO3.

Een carbonaat is een anion van koolstof en zuurstof, met als brutoformule (CO3)2–. Een carbonaat is een zout (of ester) van diwaterstofcarbonaat/koolzuur (H2CO3, CO2 opgelost in water dus). Carbonaten zijn meestal vaste stoffen doordat de ionaire binding zo sterk is dat een kristalstructuur wordt gevormd. De meeste carbonaten zijn kleur- en reukloos. Met uitzondering van de carbonaten van alkalimetalen zijn de carbonaten slecht oplosbaar in water. Het carbonaat dat het meeste voorkomt in de aardkorst is calciumcarbonaat. Andere voorbeelden van carbonaten zijn o.a. natriumcarbonaat/soda (CaCO3), zilvercarbonaat (Ag2CO3), lood(II)carbonaat (PbCO3) en het in dit artikel besproken waterstofcarbonaat.

Waterstofcarbonaat is een zout. Zouten zijn opgebouwd uit positieve en negatieve ionen. De naam van een zout krijg je door de namen van het positieve en het negatieve ion achter elkaar te plaatsen. Bij waterstofcarbonaat heeft een positief waterstofatoom (waterstof kan zowel positief (H+) als negatief (H) geladen zijn) gereageerd met het negatieve geladen carbonaat CO32– tot het negatieve HCO3. In een zout zijn de positieve en negatieve ionen in een zodanige verhouding aanwezig, dat de stof als geheel neutraal van lading is. Als gevolg van de elektrische aantrekkingskracht tussen een positief en een negatief ion in een zout ontstaat  een ionbinding. Een ionbinding is een zeer sterke binding.

Het ion bestaat uit een sp2-gehybridiseerd centraal koolstofatoom omringd door drie zuurstofatomen in een trigonaal planaire geometrie. Op een der zuurstofatomen is nog een waterstof gebonden.

Het waterstofcarbonaat-ion is de geconjugeerde base (zuurrest) van diwaterstofcarbonaat (koolzuur) en het geconjugeerd zuur van het carbonaat-anion. Derhalve kan het opgevat worden als een  amfolyt/amfoteer deeltje:
HCO3 + H+ <-> H2CO3 <-> CO2 + H2O
HCO3 + OH- <-> CO32– + H2O

Amfolyten kunnen zowel waterstofionen (H+) opnemen als afstaan. Het zijn dus stoffen die zowel als een zuur of als een base kunnen reageren. Een ander voorbeeld van een amfolyt is water (H2O).

Het waterstofcarbonaat-ion speelt een belangrijk rol bij het reguleren van de pH van waterige oplossingen.  Een base is de tegenhanger van een zuur . Een waterige oplossing wordt zuur genoemd wanneer de zuurgraad (pH) lager is dan 7 en basisch wanneer de zuurgraad (pH) hoger is dan 7. Zuren en basen reageren met elkaar in een proces dat neutralisatie (pH = 7 (bij kamertemperatuur)) genoemd wordt. De H staat voor hydronium(waterstof)-ionen (H+). Hoe meer H+ ionen hoe zuurder de waterige oplossing, dus (vanwege een ingewikkelde/logaritmische notering) hoe lager de pH-waarde. Omdat de pH schaal logaritmisch is staat een verlaging van de pH met 0,3 overigens al voor een verdubbeling van de hoeveelheid zure componenten.

Het waterstofcarbonaat-ion (HCO3) reageert met een zuur onder vorming van water en koolstofdioxide: HCO3+ H+ -> CO2 + H2O.
Met een base reageert het onder vorming van water en het carbonaation: HCO3 + OH- -> CO32- + H2O.





Test je competentie op YaGooBle.com.

Je kunt ook zelf een opinie of encyclopedisch artikel op Kunstbus of Muziekbus plaatsen!

lexicon opinie

Test je algemene kennis op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 551.