kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 31-12-2015 voor het laatst bewerkt.

Alchimia

Studio Alchymia

Opgericht in Milaan in 1976 door de architect Alessandro Guerriero (1943) als een galerie.

Guerriero boodt designers de ruimte om hun prototypes tentoon te stellen en hen op die manier te bevrijden van de druk van de industrie. De verwijzing naar alchemie bespotte de wetenschappelijke grondgedachte achter het modernisme. De designers die hij aantrok in 1978 waren o.a. Ettore Sottsass, Alessandro Mendini, Andrea Branzi, Paolo Navone (1950) de UFO Group en Michele de Lucchi. Hun eerste twee collecties die in 1979 en 1980 werden getoond, noemden ironisch genoeg “Bau.Haus 1” en “Bau.Haus 2”. Hun vormentaal bestond uit referenties naar de populaire cultuur en uiteindelijk aan kitsch in motieven die het beeldmateriaal van de jaren 50 heropriepen - een voor de hand liggende bron voor het doel van de collectie, nl. design en het leven en de cultuur van elke dag te versmelten.

De politiek geladen, elitaire en bewust intellectuele ontwerpen van Studio Alchimia bracht een tweede golf van Radical design teweeg in Milaan in de tweede helft van de jaren zeventig en leidde ertoe dat Anti-Design in de jaren '80 populair werd, alhoewel de beweging tegen die tijd meer internationaal geworden was.

Mendini was in 1980 de voornaamste spreekbuis van Studio alchimia en hij bleef bezorgd over de ultieme ongeschiktheid van design om de maatschappij te veranderen. Hij schreef: “de avant-garde is gedoemd om een geisoleerde, aristocratische, beperkte en korte rol te spelen: een slap soort zelfopoffering verteert het en vernietigt het alvorens het algemeen geaccepteerd wordt.” Op die manier omschreef Studio alchimia zichzelf als “post-avant-garde”. Zijn herontwerpen van klassiek meubilair,zoals Gio Ponti's stoel Superleggera en Marcel Breuers stoel Wassily dreven de spot met de pretentie van Good Design en daarmee met de goede smaak. Mendini's serie Mobile Infiniti uit 1981 stelde de gebruiker in staat de positie van de toegepaste sierelementen te veranderen, zodat er een creatieve interactie ontstond.

In vele opzichten was alchimia de voorloper van het meer commerciële Memphis.

In de jaren zestig verzamelde zich rond de ontwerper Ettore Sottsass, geboren in 1917, een kring van jonge, alternatieve ontwerpers, die hem als hun voorloper zagen. Zo ontstond in Italië de zogenaamde 'Architettura Radicale', ook wel aangeduid als 'anti-design' of 'contradesign'. Tijdens chaotische, soms bizarre happenings in hun vrije avonduren gingen zij geheel volgens hun eigen fantasie te werk. Ze gebruikten daarbij objecten en beelden uit de populaire cultuur en zondigden zo met opzet tegen de 'Goede Smaak'. Hiermee protesteerden ze tegen de steriele, zakelijke en ook elitaire design-praktijk, waar de meesten van deze zelfde radicale ontwerpers overigens zonder problemen overdag voor werkten.
Sottsass werd medewerker van Studio Alchymia, de Milanese 'groep' die in 1979 werd gevormd door Alessandro Mendini, uitgever van Domus (toonaangevend tijdschrift voor design) (...). Het werk van Alchymía, speciaal dat van Mendini, heeft veel elementen van 'banaal design' zoals zijn 'Prouststoel' uit 1978, gedecoreerd in divisionistische trant à la Seurat, of zijn tweedehands meubilair uit hetzelfde jaar, beschilderd in de stijl en de kleuren van Kandinsky. Mendini's werk is karakteristiek voor een tijdperk van eclecticisme dat dit soort manifestaties toelaat. Het duurde echter niet lang of Sottsass, de nestor van het Italiaanse design, scheidde zich af van Alchymia om zijn eigen groep, Memphis, te vormen; hij omringde zich met ontwerpers die alle onder de dertig waren. De groep werd opgericht in 1981.
(Uit: Michael Collins, Towards Post-modernism. Boston 1987)


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 52.