kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 31-12-2015 voor het laatst bewerkt.

Arnold Bueno de Mesquita

Joods-Amsterdamse ontwerper en eigenaar van een bureau in woninginrichting, geboren te Amsterdam op 23 februari 1908 - overleden aldaar op 16 maart 2002.

Zie ook Bueno de Mesquita's was de zoon van Mozes (Dick) Bueno de Mesquita, eigenaar van een meubelzaak en zijn moeder Esther Pimentel. Zijn broer Izaac is in 1943 op 27-jarige leeftijd vermoord in Sobibor. Zijn jongere zus Mathilde werd journalist. Arnold Bueno de Mesquita was tweemaal getrouwd. Zijn eerste vrouw van 1940 tot 1947 was Tertia (Ter) Kolthoff (1913-1990). Zijn laatste partner was Hanna Beata (Hansje) van Wijk vanaf 1954. Hij had 3 zoons en 2 dochters.

Arnold (Nol) Bueno de Mesquita vindt in Amsterdam zijn beroep in de meubelbranche. Hij start een 'buro voor binnenhuisarchitectuur' aan de Nieuwe Heerengracht 123, dat ook een agentschap is voor de firma Metz & Co, een warenhuis voor woninginrichting dat in Amsterdam is gevestigd. Tussen de beide wereldoorlogen in laat Metz & Co het winkelende publiek kennismaken met het werk van avant-garde ontwerpers. Het warenhuis wordt hiermee toonaangevend in Nederland op het gebied van meubels en moderne vormgeving.

Tijdens de oorlog, die hij als Joodse Amsterdammer overleefd had, was hij actief bij het Joods verzet.

Goed Wonen
Na de oorlog publiceert Nol Bueno de Mesquita in 1945 zijn rapport De Sociale functie van den binnenhuisarchitect na den oorlog. Hij stelt hierin dat het slecht gesteld is met de smaak van de massa. Ter verbetering ziet hij een leidende rol weggelegd voor ontwerpers, fabrikanten, distributeurs en de overheid.

Na gesprekken met museumdirecteur Willem Sandberg en met de architecten Mart Stam en Johan Niegeman neemt Bueno de Mesquita het initiatief tot het oprichten van de Distribuantenvereniging Goed Wonen. Deze heeft als doel 'het bevorderen van het goede wonen bij zo breed mogelijke lagen der bevolking'. Een vervolg op dit initiatief is de oprichting van de Stichting Goed Wonen in 1946, die via voorlichting haar idealen wil uitdragen. De Stichting Goed Wonen wil de wooncultuur voor brede lagen van de bevolking verbeteren en strijdt tegen 'stijlloosheid, materiaalschaarste en woningnood'. Ze maakt propaganda voor het 'verantwoorde' meubel en de 'goede' woninginrichting.

Stichting Goed Wonen ging later via de Stichting Wonen op in het Nederlands Architectuurinstituut (Nai).

Een belangrijke spreekbuis van Goed Wonen vormt het door de stichting uitgegeven gelijknamige blad met Bueno de Mesquita als één van de redacteuren. De meubelesthetiek en inrichtingsprincipes van Goed Wonen zijn te beschouwen als een voortzetting en uitwerking van de ideeën van de functionalistische architecten, zoals deze in tijdschriften als De 8 en Opbouw (1932-1943) zijn terug te vinden.

Nol Bueno de Mesquita zag echter wel in dat niet het hele Nederlandse volk, maar vooral de goed opgeleide middenstanders en onderwijzers in de jaren vijftig de sobere moderne woninginrichting omarmden. Gaandeweg wordt het accent steeds meer verlegd naar alles wat in breder verband met wonen te maken heeft.

Hij geldt met het door hem eind jaren veertig ontwikkelde PIRU meubelsysteem van samenstelbare kasten als voorloper van latere succesvolle fabrikanten als PASTOE en IKEA.

Nol Bueno de Mesquita leverde in zijn zaak de canon van de moderne vormgeving van die tijd: moderne meubelen van Gispen, Van Os en Pastoe en stoffen van De Ploeg. Ook ontwierp hij nieuwe producten, waaronder een meubelsysteem voor Pastoe en verzorgde hij inrichtingen voor grote woonhuizen, hotels, kantines en directievertrekken met opdrachtgevers als Hoogovens, KLM en het horeca-imperium van Maup Caransa. Hij gebruikte hierbij producten van derden, maar ook meubilair naar eigen ontwerp. Ook ontwikkelde hij de kleurenschema's en soms ook bijzondere mozaïeken, emailpanelen en andere luxueuze decoratietechnieken, die eerder aan de moderne vormgeving uit Italië of de Amerikaanse Populuxe vormgeving doen denken dan aan de geëngageerde zuinigheid van zijn bentgenoten van Goed Wonen.

In 1988 publiceerde hij met Karel Junger 'Portugusade: herinnering aan het Amsterdam van de Portugese joden.' In 1996 publiceerde hij eveneens samen met Junger 'Binnenpretjes van een binnenhuisman.' Zijn archief is opgeslagen bij De Stichting Bibliografieën en Oeuvrelijsten Nederlandse Architecten en Stedebouwkundigen (BONAS).

Bronnen:
* Bueno de Mesquita
(Amsterdam, 23 juli 1918 - Lelystad, 19 augustus 2005) was een Nederlands komiek en acteur van Joodse afkomst. Tijdens de Tweede Wereldoorlog kwam Bueno de Mesquita in het Belgische doorgangskamp Kamp Mechelen bij Mechelen terecht. Toen de SS-commandant muzikanten zocht, meldde Bueno de Mesquita zich aan. Zo voorkwam hij deportatie naar Auschwitz. Bueno de Mesquita werkte als bandparodist en als muzikant, onder andere in het orkest van Malando, en bij de The Skymasters. Met onder anderen Rudi Carrell, Rita Corita en André van Duin werkte hij samen als komiek; vanaf 1968 bij Carrell in Duitsland. Als acteur had hij onder andere een rol in de TV-serie Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen, meneer?. Bueno de Mesquita overleed op 87-jarige leeftijd: hij was al geruime tijd ziek en had longkanker en een hersentumor. - (wikipedia)

David Abraham Bueno de Mesquita (Amsterdam, 23 maart 1889 – Florence, 12 december 1962) aquarelleerde, etste, lithografeerde, schilderde, tekende en illustreerde veel boeken en vooral kinderboeken, waarvoor hij in de meeste gevallen ook als boekbandontwerper optrad. Bueno de Mesquita was leerling van de Rijksnormaalschool in Amsterdam. In de periode van 1909 tot 1913 studeerde hij aan de Rijksacademie in Amsterdam. D.A. Bueno de Mesquita woonde en werkte in Amsterdam, Rome en Madrid. In 1922 keerde hij weer terug in Amsterdam. In 1929 vertrok hij definitief naar Florence, Italië. - (wikipedia)


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 36.