kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 11-06-2008 voor het laatst bewerkt.

Barovier

De Barovier-familie wordt vermeld in het Guiness Book of Records, in de categorie: oudste familie van glasproducenten. De geschiedenis van de Barovier familie begint al in de 13de eeuw. Het is aannemelijk dat enkele leden van de Barovier-familie van de regio Treviso naar het eiland Murano vertrokken toen de “Maggior Consiglio” van de Venitiaanse Republiek in 1291 verordende dat alle glasovens zich daar (opnieuw) moesten vestigen.

Angelo Barovier, de zoon van de glasmeester Jacopo (1380-1457), zou het meest gevierde en belangrijkste lid van de Barovier-familie worden: beroemd als kunstenaar en als wetenschapper. In circa 1455 lukte het Angelo een helder, “schoon” glas te produceren, dat door hem “vetro cristallino” of “cristallo veneziano” genoemd werd. De leiders van de Venitiaanse Republiek gaven hem hiervoor een “privilegio”, een equivalent van wat wij tegenwoordig een patent noemen.

Het laatste lid van de Barovier-familie die de titel glasmeester mocht dragen, was Ercole Barovier. Zijn beroemde werken en collecties dateren van de jaren 1930 tot 1966

In de loop van de 19de eeuw herstelde de Venetiaanse glaskunst zich, mede door de grote wereldtentoonstelling die in 1851 in Londen in het Crystal Palace werd gehouden. Antonio Salviato zorgde voor een opleving die geheel in de stijl van het toen heersende Historisme (1860-1890) teruggreep op de oude vormen en technieken van Venetië.
Een echte vernieuwing in de glaskunst was het werk van Venini en Barovier, die aan het begin van de 20ste eeuw even teruggrepen op het oude dunwandige glaswerk.

In 1878 vestigden Benvenuto Barovier (1855-1932) en zijn twee broers Benedetto (1857-1930) en Giuseppe (1863-1942) een fabriek op het eiland Murano onder de naam Fratelli Barovier en produceerden glaswerk geïnspireerd op 16e-eeuwse vormen.

16 juni 1889 wordt Ercole Barovier geboren op Murano als zoon van Benvenuto.

In 1895 neemt het bedrijf onder de benaming Artisti Barovier deel aan de Biënnale I van Venetië. Zij zullen vrijwel aan alle volgende Biënnale's en vele andere internationale tentoonstellingen deelnemen.

In 1913 start de murrine productie naar ontwerpen van Vittorio Zecchin en Theodoro Wolf-Ferrari, die wordt voorgesteld in München en in Ca’Pesaro, Venetië.

Na een studie medicijnen in Venetië begon Benvenuto's zoon Ercole Barovier in 1919 zijn eigen atelier Artisti Barovier (later Barovier e.c.). Ook Nicolò, de zoon van Napoleone die weer de zoon was van Giuseppe doet zijn intrede in het familiebedrijf. Antonio Seguso en Luigi Olimpio Ferro worden nieuwe partners.

Ercole Barovier werkte in de jaren '20 mee aan een herleving van de glasfabricage op Murano en produceerde meer dan 25.000 ontwerpen voor zowel decoratief als functioneel glaswerk. Hij experimenteerde met verschillende technieken en kleuren, wat hem in staat stelde nieuwe typen oppervlakken te ontwikkelen, waaronder het steenachtige 'vetro gemmato', het ruwe 'vetro barbarico' en zijn bekendste, patchworkachtige 'vetro parabolico'.

1926: Ercole krijgt een leidinggevende functie, gedeeld met zijn broer Nicolò, en wordt ontwerper. In 1929 ontdekt hij per toeval, de Primavera techniek. In datzelfde jaar neemt hij deel aan de Esposizione Internationale di Barcelona met dierfiguren en vetplanten. In 1930 presenteert hij glasontwerpen op de IV Triënnale van Milaan.

In de jaren '30 ontwikkelde hij een glassoort waarin kleine luchtbelletjes zaten, genaamd 'vetro rugiada'.

1931: Antonio Seguso trekt zich terug.
1932: Napoleone Barovier verlaat het bedrijf wat nu wordt geleid door Nicolò en Ercole. Ercole presenteert het Acciaio glas op de XVIII Biënnale van Venetië.

In 1935 nam Ercole het beheer van Fratelli Barovier over en vindt een versmelting met het glasbedrijf van Artemio en Decio Toso plaats.

In 1936 neemt Ercole deel aan de XX Biënnale van Venetië en de Wereldtentoonstelling van Brussel met Crepuscoli en Gemmati. Hij verwerft een Diplôme d’Honneur in Brussel.

1937: Grand Prix op de Exposition Internationale des Arts et Techniques dans la Vie Moderne in Parijs (F).
1938: Gouden medaille op de VII Triënnale van Milaan. Presentatie van Arabesco glas, Crepuscoli Rostrati.

Ercole stelt de Oriente en Rugiade voor op de XXII Biënnale van Venetië en de Meduse, Mugnoni en Rostrati op de VII Triënnale van Milaan, waar aan de Rostrati een gouden medaille wordt toegekend. Ercole verwerft de titel van Commendatore della Corona d’Italia.

1942: Barovier e Toso wordt de nieuwe en definitieve benaming. Deelname aan de XXIII Biënnale van Venetië (I) met Piumati, Segentati en Superbolle.

1947: Angelo, zoon van Ercole doet zijn intrede. Ze produceerden toen gezamenlijk gestreepte vazen van gekleurde glasstaven, 'vetro a fili'.
1947: Ercole krijgt een gouden medaille voor zijn murrine objecten op de VIII Triënnale van Milaan (I).

1950: Introductie van de succesrijke Cordonato oro.

1951: Persoonlijke tentoonstelling met ontwerpen van Ercole in het Angelicum (Eugenei, Barbarici, Saturnei, Basalti,Corinthe, Superbolle) te Milaan. Angelo begint voor het bedrijf te ontwerpen.

In 1953 neemt Ercole deel in het IIIa Congresso Internazionale del Vetro in Venetië. In 1954 verwerft hij een gouden medaille op de X Triënnale van Milaan.

1956: Deelname met Ambrati, Cobaltei, Millefili in de XXVIII Biënnale van Venetië. Neemt deel in het IVa Congresso Internazionale del Vetro in Parijs (F). Een Millefili vaas wordt bekroond met de Compasso d’Oro in Milaan.

1957: Voorstelling van de Sidone, Parobolici, Tessere ambra en Moreschi op de XI Triënnale van Milaan.
1959: Deelname met spina in Glass 1959, Corning Museum of Glass, New York (USA).
1960: Vertegenwoordigd op de XXX Biënnale van Venetië (I) en op Vetri di Murano, 1860-1960 in Verona (I).
1961: Introductie van Intarsia.
1964: Deelname aan de XXXII Biënnale van Venetië (I) met Athena Cattedrale.
1967: Nieuwe interpretaties van de Oriente serie, oorspronkelijk uit 1940.

Neomurrine uit 1972 is het laatste ontwerp van Ercole. Hij verlaat het bedrijf en wordt opgevolgd door Angelo.

Op de XXXV Biënnale vertegenwoordigt Angelo met de Cartoccio serie het bedrijf.

Mei 1974 overlijdt Ercole te Venetië.

Vanaf 1995 wordt het bedrijf geleid door Angelo Barovier met zijn zoon Jacopo en Mario Toso en diens zoon Giovanni.

Websites: www.artglas.nl, www.marc-heiremans.com, www.barovier.com


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 34.