kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 02-01-2016 voor het laatst bewerkt.

Bruno Ninaber van Eyben

Nederlands industrieel vormgever, geboren 1950 in Boxtel. Woont en werkt in Delft.

"Meer zou onnodig zijn, minder onmogelijk" - (Bruno Ninaber van Eyben) “Dit motto heeft met mijn manier van werken te maken. Ik probeer de essentie van een product te ontdekken. De essentie is de versiering. De mens is niet mooi gemaakt, de mens is mooi. De natuur is in zichzelf de schoonheid. Schoonheid is ook een functie. Niet functioneel in technocratische zin, ik ben geen werktuigbouwkundige die alles in functionele zin benadert. Van een ding houden kan ook een functie zijn. Ik zie functie meer als behoefte, emotie, warmte, status. Als je een ding moet maken dat status moet hebben, ziet dat er al anders uit.”

Zijn oeuvre wordt gekarakteriseerd door stille dialogen tussen vorm, functie, techniek en materiaal. Studio Ninaber gaat analytisch met de vraagstelling van haar projecten om. Hierdoor is het eindresultaat niet puur een product, maar de conclusie van een (bedrijfs-)strategie die zowel 2D als 3D kan zijn. - (ontwerper als werkend voor de industrie en richtte een van de belangrijkste en grootste Nederlandse ontwerpbureaus op: ninaber¦peters¦krouwel. Met zijn huidige, relatief kleine bureau kan hij zich weer volledig op het ontwerpen en produceren zelf richten.

Hij ontwierp en produceerde producten, die tot op de dag van vandaag nog in productie zijn en tot de klassiekers van de Nederlandse vormgeving behoren. Hij is vooral bekend van zijn ontwerp voor de laatste reeks Nederlandse guldens en zijn ontwerp voor de Nederlandse kant van de Euro.

Veel van zijn werk is opgenomen in belangrijke ontwerpcollecties, waaronder het prestigieuze Museum of Modern Art in New York, Neue Sammlung Munchen en het Stedelijk Museum Amsterdam.

Biografie
Ninaber van Eyben studeerde in 1971 cum laude af aan de afdeling vormgeving in metaal en kunststoffen van de Maastrichtse Academie voor Beeldende Kunst.

Hij werd opgeleid tot edelsmid maar wilde geen gouden sieraden maken voor de elite. Hij wilde armbanden en horloges maken voor zijn vrienden en gebruik maken van machines. Dat leidde tot een een reeks sieraden. Hij ontwikkelde in de jaren zeventig zijn armbandhorloge (1973), het beroemde halshorloge dat aan een rubber koord om de nek gehangen wordt (1976) en de fluorescentielamp (1977). Deze creaties, nu al klassiekers zijn ondertussen opgenomen in verschillende museumcollecties.

Ninaber ontwikkelt en produceert zijn ontwerpen meestal zelf. Als bestaande producenten vertellen dat het onmogelijk is een bepaalde vorm in een of ander materiaal te maken dan bouwt hij zo'n machine gewoon zelf in zijn eigen kleine fabriek. „In al mijn producten zoek ik naar een evenwicht tussen de relevantie van het product voor de gebruiker, het materiaal en de wijze van produceren. Ik zoek een thema, een soort intelligentie. Horloges gaan vaak stuk op de aansluiting van de leren band aan de kast. Met mijn polshorloge heb ik voor dat probleem een oplossing bedacht. Het aluminium hanghorloge hangt in een doorlopende rubberketting waardoor breuk onwaarschijnlijk is. En mijn kandelaar maakt een eind aan het gemier met mesjes om een kaarsstomp te verwijderen. Hij omklemt de kaars namelijk.”

1979 De "Kho Liang Le" prijs als een award voor zijn gehele werk met als waardering: "Een ontwerper met een groot inzicht in productietechnische aspecten. De technisch uiteenlopende ontwerpen getuigen alle van kwaliteit en grote inventiviteit, alsmede van belangstelling voor het detail."

Zijn grootste bekendheid verwierf Ninaber van Eyben met het ontwerp van de nieuwe Nederlandse muntenserie met Koningin Beatrix als telkens terugkerende afbeelding. De belettering werd door typograaf Gerard Unger geperfectioneerd. Deze serie, waarover ooit hevige protesten in de Tweede Kamer uitbraken, werd geproduceerd in 1982 en gold tot de invoering van de euro. De ontwerper tekende in 2000 ook de Nederlandse zijde van het euromuntstuk met een abstract silhouet van de koningin.

Daarna richtte hij samen met Wolfram Peters en Peter Krouwel het ontwerpbureau ninaber¦peters¦krouwel (n¦p¦k) op. Dit bureau ontwikkelde, in nauwe samenwerking met opdrachtgevers, een grote verscheidenheid aan producten, die naast commercieel succes ook internationale waardering oogsten. Onder Ninaber's leiding werd onder andere voor Randstad Uitzendbureau een serie bureauaccessoires als relatiegeschenk ontwikkeld en de nieuwe hamer voor de Voorzitter van de Tweede Kamer.

In 1997 ontstond het bureau "Bruno Ninaber van Eyben design & production". Samen met een relatief klein team richt hij zich weer volledig op het ontwerpen en produceren zelf en ontwikkelt in eigen beheer en voor een beperkt aantal opdrachtgevers hoogwaardige en meer persoonlijke producten.

Voor Randstad ontwierp hij allerlei producten die in oplages van boven de honderdduizend als geschenk voor de medewerkers werden geproduceerd.

In mei 1998 won hij met zijn ontwerp de wedstrijd uitgeschreven voor de Nederlandse zijde van de euromunt.

In 2000 won hij de besloten prijsvraag voor het ontwerpen van het nationale geschenk van de Minister President, waaraan hij op verzoek van het Ministerie van Buitenlandse Zaken had deelgenomen.

In juli 2003 volgde zijn aanstelling als hoogleraar vormgeving aan de faculteit Industrieel Ontwerpen van de TU Delft waar hij één dag per week lesgeeft. Daar zorgt hij er voor dat binnen de universiteit - naast de technische aspecten - steeds meer aandacht ontstaat voor de culturele kant van het industrieel ontwerpen. - (expositie in het Stedelijk Museum Amsterdam
Zijn series gietijzeren schalen die in 2002 in het Stedelijk Museum werden gepresenteerd, zijn vervaardigd bij gieterij Lovink in Terborg. De fascinatie voor dit metaal ontstond toen hij bezig was met de ontwikkeling van een vijzeltje in gietijzer, dat het Randstad eindejaarsgeschenk van 2000 was. De behoefte om, behalve het gietijzer te doorgronden, de aandacht ook intensief op vormexperimenten te richten, heeft geleid tot de realisatie van twee series monumentale schalen. Door de afmeting (75cm doorsnee), het materiaalgebruik en de systematische vormvariaties hebben ze zowel een autonoom als een industrieel karakter gekregen.

2003 expositie bij Art Affairs
Voor het programma van Art Affairs, met als zwaartepunt sculptuur, is de keuze van ninaber een voor de hand liggende. Niet alleen omdat hij recentelijk een serie van acht monumentale gietijzeren schalen gemaakt heeft, maar vooral om de conceptuele benadering in al zijn ontwerpen. Of het nu gebruiksvoorwerpen betreft of grote schalen als vrije sculptuur, Bruno Ninaber laat zich nooit verleiden tot overbodige versierselen. In zijn vormgevingsproces reduceert hij alles tot op de essentie; puur vormgegeven functie leidt bij hem steeds tot verantwoord materiaalgebruik, interessante sculptuur, tijdloosheid. Wat bovendien de nieuwe serie schalen zo imposant maakt, is naast de bijzondere materiaaluitdrukking en de variatie in vormen, hun afmeting. Los van functie zijn het op zichzelfstaande sculpturen in de ruimte met elk een eigen karakter. En als men dan nog bedenkt, dat schalen tot de weinige voorwerpen behoren die ons uit voorbije culturen gebleven zijn, krijgen deze van Bruno ook in die zin een nieuwe betekenis.

Bruno Ninaber van Eyben gerealiseerd (ontwerper Bruno Ninaber van Eyben. Beide halve cirkels zijn met de middelpunten naar elkaar toe geplaatst, zodanig dat er een open doorgang blijft die gericht is op de entree van het gebouw. In één van de banken is een tekst gegraveerd: 'Verwen de stroom die door je lichaam stuurt. Laat bloede, bekwaam getemd, de vrije loop, Gerrit Komrij 2003'. (VH)

2007 De Oeuvreprijs van het Fonds voor Beeldende Kunsten, Vormgeving en Bouwkunst (BKVB) (waarde € 40 000).
Juryrapport: Oplossingen die er op het eerste gezicht heel simpel uitzien, maar waar tot in detail over nagedacht is. Dat geldt voor alle objecten van Ninaber. Nooit is hij te betrappen op halfuitgewerkte ideetjes, altijd is hij verantwoordelijk voor goed doordachte ontwerpen, die zowel vanuit esthetisch als technisch oogpunt ware meesterwerken zijn. Daarbij beschikt hij bovendien over een ongelooflijke materiaalkennis. Door zijn heldere ontwerpen wordt Bruno Ninaber wel gezien als rigide modernist. Dit is volgens de jury een misverstand. Zijn ontwerpen komen weliswaar voort uit zuiverheid, maar hij is geen rationalist. Ninaber gaat door waar het functionalisme ophoudt. Hij is een zeer humane, poëtische modernist die ethiek en esthetiek op harmonieuze wijze weet te verbinden, alsmede het conceptuele en het ambachtelijke. De basis voor deze ontwerphouding is terug te voeren op zijn achtergrond als sieradenontwerper. Als partner van Nederlands belangrijkste ontwerpbureau ninaber I peters I krouwel heeft hij in de jaren tachtig en negentig overigens ook op uitgebreide schaal voor de industrie gewerkt. - (ontwerper repository.tudelft.nl]
. www.vividvormgeving.nl/vormgeverpagina/ninaber.htm


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 1618.