kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 25-08-2008 voor het laatst bewerkt.

Charles Eastlake

Engelse architect en meubeldesigner, geboren 11 maart 1836 Plymouth/Devon - overleden 20 november 1906 Londen.

Charles Locke Eastlake was de neef van schilder en directeur van de National Gallery in Londen: Sir Charles Locke Eastlake (1793-1865) (zie onderaan).

Charles Eastlake studeerde voor hij naar de Royal Academy School ging architectuur bij Philip Hardwick (1792-1870). In 1855 en 1856 exposeerde hij verschillende architectonische projecten op de Royal Academy.

In 1864 publiceerde hij het artikel 'The Fashion of Furniture', het eerste van vele artikelen over meubel- en interieurontwerp.

In 1866 werd hij assistent-secretaris van het Royal Institute of British Architects (RIBA) waar hij vijf jaar later secretaris van zou worden.

In 1868 bracht hij het handboek 'Hints on Household Taste in Furniture, Upholstery and Other Details' uit, een samenvatting van verschillende artikelen eerder gepubliceerd in Cornhill Magazine en The Queen. Hierin pleitte hij voor de neogotische stijl zoals deze beoefend werd door George Edmund Street (1824-1881), Richard Norman Shaw (1831-1912) en John Pollard Seddon (1827-1906) waarbij gebruik werd gemaakt van eerlijke constructie en materialen, rechtlijnige vormen, geografische patronen en ornamenten. Ook zijn eigen meubel- en behangontwerpen en ontwerpen voor sieraden van Sir Matthew Digby Wyatt (1820-1877), metaalwerk van Beham & Froud, glas van Salviati, geometrische tegels van Maw en keramiek van Copeland waren in het boek opgenomen. In Engeland verschenen vier drukken van 'Hints on Household Taste in Furniture, Upholstery and Other Details'. In Boston in de VS werden tussen 1872 en 1879 zelfs zes edities gedrukt en inspireerde het tot vergelijkbare werken zoals 'The House Beautiful' (1877) van C.C> Cook en 'Art Decoration Applied to Furniture' (1878) van H.P. Spofford.

Eastlake had meer invloed als schrijver en trendsetter dan met zijn ontwerpen. 'A History ofthe Gothic Revival' (1872) was zijn meest omvangrijke werk.

Websites:
. Charles Locke Eastlake, Engels schilder, geboren 17.11.1793 Plymouth - overleden 24.12.1865 Pisa.
Hij koos op 16-jarige leeftijd de schildersloopbaan en ging te Londen studeren.
In 1813 exposeerde hij voor het eerst met Christus, de dochter van Jairo opwekkend.
In 1827 werd hij lid der Royal Academy, in 1850 haar president.
Sedert 1841 was hij secretaris der koninklijke commissie voor de kunstschilderingen in het Parlementsgebouw.

Van 1843-47 was hij conservator en sinds 1855 directeur van de National Gallery.
In 1843 werd schilder Charles Eastlake tot conservator benoemd, hij was voorbestemd het museum internationale faam te bezorgen. Hij kocht het portret Man met een tulband van Jan van Eijck. Eastlake stelde Otto Mündler aan als "travel agent", waarmee de Italiaanse afdeling flink werd uitgebreid. Hij zorgde voor de aankoop van de 3e Jan van Eijck : Thymotheos. In Milaan kocht Eastlake de Graflegging, toentertijd toegeschreven aan Lucas van Leyden, Eastlake meende dat het van de hand van Rogier van der Weyden was, nu wordt het toegeschreven aan DB. Eastlake's privéverzameling, na zijn dood aangeboden aan de National Gallery, vertoonde dezelfde smaak als zijn officiële aankoopbeleid. Hiermee kwamen de werken Opgraving van de H.Hubertus uit de school van Rogier van der Weijden (volgens Eastlake Jan van Eijck ) en Madonna met Kind en de heiligen Petrus en Paulus van DB (volgens Eastlake Hugo van der Goes) in het bezit van de National Gallery.

Eastlake verwierf vooral naam als kunstkenner en schrijver over schilderkunst.

In 1840 verscheen de Engelse vertaling van Goethe's kleurenleer: 'Goethe’s Theory of Colours'. De vertaler was Charles Eastlake, een autoriteit op het gebied van schilderkunst: president van de Royal Academy en directeur van de National Gallery. Hij vond de bestaande publicaties te theoretisch, te weinig toepasbaar voor schilders. Goethe baseert zich op eigen waarnemingen, net als schilders, aldus Eastlake, die bovendien Goethe's observaties terugzag in de schilderkundige tradities van de antieken en de Renaissance (waarin hij was gespecialiseerd). Hij onderschrijft in zijn uitvoerige annotaties Goethe's uitgangspunt van het licht-donker contrast. Een transparante laag over en witte ondergrond geeft warme gele kleuren; een doorzichtige laag over een donkere ondergrond geeft koude, blauwachtige tinten. Daarnaast wijst hij op de toepassing van complementaire kleurvlakken, niet alleen in grote delen maar ook in details. - (schilderkunst tot de negentiende eeuw. - (personenencyclopedie.info


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 1139.