kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 26-05-2014 voor het laatst bewerkt.

Emile Truijen

Emile Truijen

Nederlands architect en (industrieel) meubelontwerper, geboren 13 februari 1928 Surabaya (Indonesië) - overleden 22 oktober 2003 Leiden.

Biografie
Emile G.K.F. Truyen volgt zijn opleiding voor interieurarchitect aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten te Den Haag.

Tussen 1954 en 1958 werkt hij samen met industrieel ontwerper Rob Parry die hij ontmoette vlak nadat hij terug was uit de Verenigde Staten waar hij het Pratt Institute had bezocht en op verschillende bureaus werkzaam is geweest. Net als hij had Parry een opleiding gevolgd aan de afdeling Binnenhuisarchitectuur van de KABK in Den Haag onder Cor Alons, die hen een streng rationele aanpak van de vormgeving had aangeleerd waarin functionele analyse en een zuiver opgesteld eisenprogramma de uitgangspunten waren voor met mathematische precisie in lijntekeningen gepresenteerde ontwerpen. Parry had na zijn studie nog stage bij Gerrit Rietveld gelopen.
Het bureau 'Parry en Truyen', dat was gevestigd in Truijens woonhuis, richt zich op tentoonstellingsontwerpen, binnenhuisarchitectuur en industriële vormgeving. Zo ontwierpen zij zowel tentoonstellingstands van de Economische Voorlichtingsdienst als oliekachels voor de firma Becht & Dyserinck.

1957 tweelingbrievenbus PTT, polyester, afmeting 195 x 80 x 195, fabrikant Philips, Eindhoven, in gebruik vanaf 1959 tot 2006.
. Het succesvolle bureau breidde uit en verhuisde naar Voorburg waar zij eind 1956 opdracht krijgen een dubbele brievenbus te ontwerpen. De rood-grijze tweelingbrievenbus scheidt de stadspost van de post voor binnen- en buitenland. In 1957 wordt het ontwerp gepresenteerd. In 1960 plaatst PTT twaalf bussen op proef in Den Haag en in 1962 wordt de tweelingbrievenbus definitief ingevoerd.
. De tweelingbrievenbus is in de kleur rood ontworpen met een grijs frontstuk op een stevig onderstel. Middenvoor is het PTT-logo geplaatst, ontworpen door Harry Disberg, met linksboven de tekst "posterijen".
. De brievenbus heeft een automatische buslichting. Met een buslichtingsrek, bestaande uit twee zakken in een ijzeren frame, wordt de brievenbus eenvoudig gelicht. De buslichter steekt met één hand het buslichtingsrek tussen de geleider onder de bus, waardoor de twee zakken vrij kunnen hangen. Vervolgens steekt hij met de andere hand de sleutel in het slot en trekt de klep open. Hierna schuiven de poststukken, door de aflopende vorm van de bodem van de bus, in een vloeiende beweging in de zakken.
. In de loop van zijn lange bestaan heeft de tweelingbrievenbus vele wijzigingen ondergaan om de levensduur van de bus te verlengen. Zo is de bus vandalismebestendig gemaakt, is het gemak voor de buslichter vergroot, zijn er aanpassingen gemaakt waardoor het onderhoud van de bus kon worden beperkt en zijn er aanpassingen gemaakt om het uiterlijk eigentijds te houden.
. De opvallendste uiterlijke wijziging werd aangebracht nadat er in1981 een nieuwe huisstijl werd ingevoerd. Het grijs van de voorklep, waarvoor was gekozen omdat geheel rood te schreeuwerig zou zijn, werd na 1981 toch rood. De vette letters "PTT Post" op de klep van de rode tweelingbrievenbussen worden in 1989 vervangen door het het PTT Post-logo van de vernieuwde huisstijl die in datzelfde jaar wordt ingevoerd.
. Het materiaal is dan niet langer glasvezelversterkt polyester, maar polycarbonaat/textielvezel, waardoor een gebruiksduur van zeker tien jaar is gegarandeerd. Bovendien is de bus dan in hoge mate bestand tegen vandalistisch gedrag zoals het bewerken van debrievenbus met snijbranders, vuurwerk, hamers en brandend papier.
. Belangrijk snufje bij die bussen waren de duizenden kleine nopjes aan de binnenkant. Die voorkwamen dat heel lichte poststukken in de bus zouden blijven kleven door bijvoorbeeld condens en daardoor niet 'gelicht' werden.
. Tot 1984 werd zijn bus vervaardigd door Philips in Eindhoven. Kunststof was voor dat concern toen nog een belangrijk item: zelfs wc-brillen kwamen in die tijd uit de fabrieken van het nu Koninklijke elektronicaconcern.
. De tweelingbrievenbus is 45 jaar lang in het straatbeeld te zien geweest. De nu 76-jarige ontwerper Parry blikt nog steeds vol trots terug op zijn ontwerp. "Er zullen maar weinig producten zijn die het als gebruiksvoorwerp zolang hebben uitgehouden als onze brievenbus", zegt hij. - (PTT accepteerde het ontwerp alleen onder een no cure no pay voorwaarde en wenste slechts per geproduceerd exemplaar voor het ontwerp te betalen. De bus werd een doorslaand succes en de nationale plaatsing bezorgde Parry en Truyen langdurig commissiegeld. Aan de bus ging een prachtig ontwerpproces vooraf, gevolgd door een commercieel vruchtbare afwikkeling. Toch besloten Parry en Truyen met het bureau te stoppen, maar beiden gingen verder in het ontwerpvak: Rob Parry zou zijn hele leven in Voorburg een eigen succesvol bureau leiden.

Vanaf 1962 gaat Truijen een samenwerkingsverband aan met Jan Lucassen. Bureau Truyen-Lucassen leidt in 1965 tot de oprichting van het ontwerpbureau Tel Design.
Jan Lucassen was cum laude bij Truijen afgestudeerd aan de Academie Industriele Vormgeving te Eindhoven. Ze streefden naar constante vernieuwing in hun werk en een uitbreiding in de richting van een ‘comprehensive’ vormgeving: producten, inrichtingen, briefpapier, tentoonstellingen en huisstijlen.

TelDesign kreeg vele opdrachten, onder andere de directiekamer van Brabantia NV. Ze waren constant bezig met opdrachten voor Vroom & Dreesman, ze ontwierpen stands voor de Economische Voorlichtingsdienst, meubels voor Avanti, feuteuils en een compleet diner-, ontbijt-, koffie en theeservies.
Als een van de eerste ontwerpbureaus zag TelDesign in dat publiciteit een belangrijke factor was, niet alleen voor het verwerven van opdrachten, maar ook voor de algemene naamsbekenheid. Dit leidde onder andere tot Telwerk, een klein tijdschrift waarin het werk van TelDesign werd belicht. Emile Truijen vertelde hierover; “Ook kwam later TelDesign in opspraak door het uitgeven van een folder waarin wij onze know-how en onze werken presenteerden. Reclame maken was namelijk in strijd met de erecode van de Kring Industriele Ontwerpers, waarvan Jan en ik lid van waren. Ik heb toen onze houding ten overstaan van alle leden in een openbare vergadering moeten verdedigen. Vlak daarna zijn wij bij het bestuur op het matje geroepen en het heeft geen haar gescheeld of we werden voorgoed geroyeerd. Echter, kennelijk had het bestuur toen een onbewust voorgevoel om het niet zover te laten komen, want nog geen jaar later namen veel bedrijven ontwerpers in dienst en maakten andere buro’s ook reclame, het werd de gewoonste zaak van de wereld.”

Het team van twee breidde al snel uit en vestigde zich in het Emmapark. Op eigen initiatief startte ze met het ontwerpen van een industriële woning, het Polydome huis. Na het mislukken van de voltooiing ervan en een bijna faillissement, pakten Truijen en Lucassen de draad weer op en maakten plannen voor de oprichting van TelDesign Associatie, eind 1965.

In 1966 kreeg TelDesign de opdracht voor de Nederlandse Spoorwegen, een project dat in binnen en buitenland voor veel aandacht zorgde. Er werd een organisatie structuur opgebouwd waarin samen werd gewerkt met specialisten op gebied van industriële vormgeving, grafische vormgeving en interieurarchitectuur. De grafisch ontwerper Gert Dumbar werd gevraagd mee te werken aan de opdracht voor de N.S. Hij zette de ingeslagen weg van TelDesign op een persoonlijke wijze voort en gaf de grafische vormgeving een geheel eigen gezicht.

Emile Truijen heeft van 1962 tot 1973 mede leiding gegeven aan Teldesign.

Truijen is van 1964 tot 1978 hoogleraar Industrieel Ontwerpen aan de TU Delft.

Websites: www.emiletruijen.nl


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 2100.