kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 15-08-2008 voor het laatst bewerkt.

Marijke van der wijst

Nederlandse interieurarchitect en tentoonstellingsontwerper in 1940 in Borne geboren.

Van der Wijst voerde vele verbouwingen en (her) inrichtingen uit van woonhuizen, recepties, kantoren en museumruimtes. Daarnaast heeft ze vele tentoonstellingsinrichtingen op de gebieden van beeldende kunst, architectuur en vormgeving, en de renovatie en herinrichting van musea op haar naam staan. Ook is zij consultant productontwikkeling, designbeleid en artdirection. Haar werk is bekroond met de Kho Liang-Le-prijs (1993), de Mart Stam-prijs (2001) en de Nederlands Design Prijs voor tentoonstellingsontwerpen (2003).

“De bezoeker van een tentoonstelling moet een idee kunnen krijgen van de culturele of historische omgeving van een ontwerp.” Met dit in haar achterhoofd ontwierp ze op een gestileerde wijze tentoonstellingen die een idee gaven voor de koninklijke vindplaatsen van het ‘Het goud der Thraciërs’ in het Boijmans van Beuningen, een tentoonstelling over theateraffiches waarbij ze rood velours gebruikte, ‘Holland in vorm’, ‘Vincent van Gogh, schilderijen’, ‘De grote utopie en ‘Metz & Co, de creatieve jaren’. Van der Wijst maakt steeds een afgewogen keuze om het onderwerp tot leven te laten komen waarbij de vormgeving en de keuzen die daarin gemaakt worden altijd afhankelijk zijn van het betreffende tentoonstellingsonderwerp.

Andere voorbeelden van haar werk zijn de inrichting van de Beurs van Berlage tot trouwzaal voor het burgerlijk huwelijk van Z.K.H. prins Willem Alexander en prinses Maxima, de museale inrichting van het Anne Frank Huis (Amsterdam, 1999) en de interieurarchitectuur van de uitbreiding van het Teylers Museum (Haarlem, 1996, in samenwerking met Hubert-Jan Henket).

De passie voor de interieurarchitectuur heeft voor Van der Wijst te maken met een fascinatie voor het proces dat loopt van het ontwerp tot het uitzoeken hoe dat op een mooie manier gestalte kan krijgen. “Die fascinatie heb ik ook voor de combinatie of confrontatie van verschillende soorten thema’s of kunst. Dat is een uitdaging. Ik vind het eigenlijk een voorwaarde in dit vak dat je hartstocht voelt. Zeker in combinatie met de beeldende kunst, waarbij je vaak historici tegenover je hebt die tot het laatst doorgaan met het aandragen van feiten. Er moet een vertaling gemaakt worden naar een ruimtelijke presentatie terwijl zij vaak vergeten dat je niet een boek maakt maar dat je probeert die kunst zo goed mogelijk te tonen. Je probeert dat wat zij hebben onderzocht voor een veel breder publiek toegankelijk te maken. Met name de ruimtelijke vertaling ervan (..) De balans tussen ratio en emotie, dát is het mooie van dit vak.”

Biografie
Ze volgde de opleiding Architectonische Vormgeving aan de St. Joost Academie voor Beeldende Kunsten in Breda.

Na haar afstuderen in 1963 werkte ze als interieurarchitect bij architectenbureau Lelyvelt en interieurarchitect E. Bauer–Deur (Bauer Interieur Architecten te Rotterdam) en ontwikkelde ze een contextuele aanpak.

Sinds 1987 is ze hoofddocent aan de Academie Industriële Vormgeving Eindhoven.

Vanaf 1988 tot op heden heeft Van der Wijst haar eigen bureau: 'Bureau Van der Wijst Interieurarchitecten BNO BNI'.

In 2001 bekroonde het Amsterdams Fonds voor de Kunst, Van der Wijst voor haar inrichting van het Anne Frankhuis met de Mart Stamprijs. Ze ontwierp de nieuwe looproute door het museum en gaf daarbij duidelijk aan welke routes historisch waren en welke niet. “Voor de interieurarchitectuur heeft Van der Wijst gekozen voor een duidelijke en inhoudelijke benadering en zich niet zoals vaak te doen gebruikelijk, laten leiden door vorm. De jury is van mening dat Van der Wijst bij de inrichting de platgetreden paden consequent heeft gemeden (..) Het resultaat is meer dan integer (..) Met ogenschijnlijke minimale middelen is een subtiele en bedachtzame atmosfeer gecreëerd. Een sfeer die wars is van sentimenten of valse theatrale effecten. Een sfeer die ruimte schept voor zowel ratio als voor emotie.” Het viel Van der Wijst op aan het juryrapport, dat haar zorgvuldigheid gewaardeerd werd. “In het Anne Fankhuis is het resultaat beslist sober ervaren. Maar het was niet niks om op die zolderverdieping die er buitengewoon gezellig, goed gerestaureerd en bijna als een pannenkoekenhuisje uitzag, echt een uitspraak te doen door daar een roestvrijstalen vloer in te leggen. Soberheid kun je ook lezen in een uiteindelijke balans.” Over sober zegt ze later, “sober is een volstrekt verkeerd woord. Daarmee denk je aan eenvoudig goedkoop en simpel en alsof er niks uit de kast getrokken is om iets met de ruimte te doen.”

Haar ontwerp voor het huwelijksmeubilair van Prins Willen Alexander en prinses Maxima in 2002 is waarschijnlijk bij alle Nederlanders bekend door de uitzending op televisie. De grote, sobere en tegelijkertijd aanwezige tafel waaraan de heer Cohen het huwelijk voltrok, paste goed bij de plechtige sfeer, bij de Beurs van Berlage én bij een feestelijke ceremonie. (Marijke van der Wijst. In het interieur is door spreuken in grote letters, kleurvlakken en kunstwerken de steriele ziekenhuissfeer volledig verdwenen. Achter de balie van elke afdeling zijn de muren van boven tot onder beschilderd met horizontale banen in verschillende kleuren. Wachten kunnen de patiënten veelal op blauwe kuipstoeltjes van Ray en Charles Eames. Op de wanden zijn in grote letters spreuken en gezegdes aangebracht die allemaal iets met zien en ogen hebben te maken, zoals 'door het oog van de naald kruipen' en 'uit het oog uit het hart'. - (Literatuur
. (www.010publishers.nl


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 108.