kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 22-08-2008 voor het laatst bewerkt.

Michele de Lucchi

Italiaans architect en ontwerper, geboren in 1951, te Ferrara.

In de periode van de Radical Design en experimentele architectuur, was De Lucchi een stuwende kracht achter 'Gruppo Cavart' en een van de grondleggers van 'Memphis' en 'Alchimia', de groep ontwerpers wier ideeën en ontwerpen de design-scene wereldwijd beïnvloedden in de jaren '80. Zijn recente ontwerpen zijn minder experimenteel en geschikter voor industriële productie.

Biografie
Michele De Lucchi studeerde in Padua en later bij Adolfo Natalini in Florence, waar hij zijn graad in de architectuur behaalde in 1975.

In 1973 richtte hij samen met Piero Brombin, Pier Paola Bortolami, Boris Pastrovecchio en Valerio Tridenti de architectuur- en designgroep Cavart op, die Radical Design promootte door manifestaties, publicaties en seminars, waarvan de bekendste 'Cultureel onmogelijke architectuur' heette en werd gehouden in een marmergroeve in Padua.

Van 1975 tot 1977 doceerde De Lucchi architectuur aan de Università di Firenze.

In 1978 verhuisde hij naar Milaan om bij Kartell's interne ontwerpbureau Centrokappa te gaan werken. Daarna ontmoette hij Ettore Sottsass en hielp hem bij de planning van de eerste Memphis-tentoonstelling.

In 1979 ontwierp hij verschillende postmoderne prototypen van elektrische huishoudelijke apparaten voor Alchimia. In 1981 werd hij medeoprichter van de groep Memphis en was hij verantwoordelijk voor de introductie van geometrische motieven op het kunststoflaminaat dat de groep gebruikte.

In 1979 werd hij adviseur bij Olivetti en in de jaren tachtig ontwierp hij ook verlichting voor Artemide. Zijn Tolomeo is uitgegroeid tot s'werelds bekendste lamp, en het boegbeeld van Artemide.

In 1986 richtte hij Solid op, een designgroep in Milaan, en ging hij doceren aan de Domus Academie in Milaan.

In 1988 stichtte hij de 'De Lucchi Studio', waar onder andere Nicholas Bewick, Daniel Danzi, Ferruccio Laviani en Angelo Micheli bij betrokken zijn. Sindsdien heeft hij veel gewerkt in Japan en Duitsland.

De Lucchi ontwierp lampen en meubels voor enkele van de bekendste Italiaanse en Europese producenten. Bij Olivetti was hij van 1992 tot 2002 Director of Design. Hij ontwikkelde verscheidene persoonlijke theorieën over de ontwikkeling van de werkplek, zowel als experimentele projecten voor Compaq Computers, Philips, Siemens en Vitra.

Zijn architectuur ontwerpen waren voornamelijk voor kantoorgebouwen, in Japan voor NTT, in Duitsland voor Deutsche Bank, in Zwiteserland voor Novartis en in Italië voor Enel, Telecom Italia en Piaggio. In 1999 werd de Lucchi aangewezen om enkele krachtcentrales van ENEL (het Italiaanse Electriciteits bestuur) te renoveren.

Voor de Deutsche Bank, Deutsche Bundesbahn, Enel, Poste Italiane, Telecom Italia, Banca Popolare di Lodi, Banca 121, Banca Intesa en voor andere Italiaanse en buitenlandse banken heeft de Lucchi meegewerkt aan de ontwikkeling van hun bedrijfsimago, door middel van technische en etsthetische vernieuwing.

De Lucchi beheerde talrijke kunst- en design-tentoonstellingen en ontwierp gebouwen voor musea, zoals het Museo Diocesano in Ivrea, de Triennale di Milano, de Permanente di Milano, het Palazzo delle Esposizioni in Rome en het Neues Museum in Berlijn.
Zijn werk is altijd nauw verbonden geweest met een persoonlijke verkenning van architectuur, design, technologie en ambachten.

In 1990 zette hij de Produzione Privata op, een kleinschalig bedrijf, waarmee Michele De Lucchi, ongevraagd door klanten, design producten maakte waarbij hij gebruik maakte van handwerksman technieken en ambachten.

In 2000 werd de Lucchi door President Ciampi geëerd met de titel Ufficiale della Repubblica Italiana voor diensten aan design en architectuur.

In 2001 werd hij professor aan de Faculteit voor Design en Kunst aan de universiteit van Venetië en in 2006 ontving hij een eredoctoraat van de universiteit van Kingston voor zijn bijdrage aan de kwaliteit van leven.

In 2003 verwierf het Centre Georges Pompidou een groot aantal van zijn werken, welke een jaar lang in twee zalen van het permanente museum. Selecties van zijn werken zijn tentoongesteld in de belangrijkste design musea in Europa, de VS en Japan.

De Lucchi werkt momenteel (2007) aan de Fondazione Cini in Venetië, aan de renovatie van de Sforzesco Kasteel museums met David Chipperfield, aan het opknappen van het Franco Parenti Theatre in Milaan en aan projecten voor de herontwikkeling van stadsgebieden en stadskwartieren in Italië en het buitenland. Zijn firma aMDL, heeft zijn kantoren in Milaan en Rome.

Websites:
. www.micheledelucchi.com


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 1126.