kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 15-01-2009 voor het laatst bewerkt.

Pierre di Sciullo

Franse kunstenaar, typograaf, letterontwerper en grafisch ontwerper, geboren in 1961 te Parijs. Woont en werkt in een dorp vlakbij Parijs.

Pierre di Sciullo ontwierp verschillende letters en doceert in Frankrijk en erbuiten. Pierre di Sciullo combineert woord en beeld in vele vormen, waarmee hij de grenzen verkent van wat het letterzetten inhoudt. Hij ontwierp verschillende typefaces (Minimum, Quantange, Sintetik, Gararond, Scratched out), doet typografisch onderzoek voor drukwerk, tentoonstellingen, video, web- en grafisch design, en ontwierp het font Amanar, voor de Toearegs, die een nomadisch bestaan leiden, gebaseerd op hun traditionele schrijfsysteem.

Vanaf 1983 gaf hij Qui Résiste uit, een magazine waarin hij schreef, tekende en – net als in zijn andere werk – met vorm experimenteerde.

Ook werkte hij mee aan de animatiefilm Peur(s) du noir (2007), die ook even in de Nederlandse bioscopen was te zien.

In 1995 won hij de Charles Nypels Prijs - Een stichting die is verbonden aan de Jan van Eyk Academie in Maastricht - voor zijn uitgebreide onderzoek op het gebied van typografie en zijn heldere typografische visie, die van een grote maatschappelijke betrokkenheid getuigt.

Pierre di Sciullo / bureau Qui Résiste winnaar pitch nieuwe huisstijl Stedelijk Museum
De Franse ontwerper Pierre di Sciullo is met zijn bureau Qui Résiste de winnaar van de internationale pitch die het Stedelijk Museum uitschreef om tot een nieuwe huisstijl te komen. Vijf bureaus deden mee: Irma Boom Office, LUST en Mevis & Van Deursen uit Nederland en Pierre di Sciullo en Atelier de Création Graphique onder leiding van Pierre Bernard uit Frankrijk.
Nu er een definitieve keuze is gemaakt, zal Di Sciullo in samenwerking met het Stedelijk Museum de komende maanden de huisstijl ontwikkelen. De opdracht is omvangrijk; van het logo en grafische toepassingen als briefpapier, visitekaartjes en affiches tot en met de wegbewijzering en toepassingen in de architectuur.
"Na rijp beraad koos de jury - bestaande uit Mels Crouwel, Hendrik Driessen, Paul Hefting, Dingeman Kuilman en Hester Wolters onder voorzitterschap van Gijs van Tuyl, directeur Stedelijk Museum - tenslotte vol overtuiging voor het Franse bureau Qui Résiste van Pierre di Sciullo. Zij is van mening dat met deze ontwerper het museum een nieuw avontuur zal kunnen aangaan, dat in de verte doet denken aan dat van Willem Sandberg, de voormalige directeur en grafisch ontwerper van het Stedelijk Museum, die het mede dankzij zijn unieke typografie internationaal op de kaart zette.
Di Sciullo wordt (...) geprezen om zijn inhoudelijke betrokkenheid bij en interpretaties van het Stedelijk, om zijn gevoel voor de relatie tussen kunst en leven, om zijn speelse, enigszins anarchistische mentaliteit, om zijn openheid en bravoure. Zijn grafische werk wordt gewaardeerd vanwege de eigen visuele signatuur en de effectiviteit daarvan en vanwege de ambachtelijkheid, de visuele rijkdom en veelzijdigheid. De houding en manier van werken van Di Sciullo vormen een inspirerend en vitaal alternatief voor het formalisme van diverse laat-modernistische stijlen.
Volgens de jury zal het Stedelijk Museum met Di Sciullo een inhoudelijke sparringpartner in huis halen van een hoog artistiek en intellectueel niveau. Het museum heeft dan ook het voornemen om op korte termijn met hem een dialoog te beginnen over de vervolgopdracht die is toegesneden op de specifieke context van het Stedelijk.

Meer informatie is te vinden op animatiefilm waarin een aantal van de allerbeste hedendaagse illustratoren en striptekenaars hun verbeelding en fabelachtige techniek - vaak in grafisch zwart-wit - botviert op het thema angst. Met werk van Blutch, Charles Burns, Marie Caillou, Pierre Di Sciullo, Richard McGuire en Lorenzo Mattotti.
Fear(s) of the Dark is de toepasselijke titel voor deze ambitieuze omnibusfilm in zwart-wit, waarin alles draait om angsten - reële of imaginaire angsten, en oerangsten voor het donker. Topnamen uit de wereld van de strip, de illustratie en de grafische vormgeving maakten onder bezielende supervisie van Etienne Robial een stilistisch uniek te noemen reeks animatiefilms, waarvan het geheel meer is dan de som der delen.
De film opent met een verhaal van de bekende Charles Burns, dat kenners niet onbekend zal voorkomen: een onzekere tienerjongen valt ten prooi aan een aantrekkelijk meisje. Jerry Kramsky en Lorenzo Mattotti maakten een film waarin mensen in moerasachtige plekken op mysterieuze wijze verdwijnen. Blutch maakte misschien wel de engste film, over een soort Spaanse edelman die op stap is met vier enorme, bloeddorstige honden. Marie Caillou vertelt met fotograaf/filmer/tekenaar Romain Slocombe het verhaal van de elfjarige Sumako, die in een psychiatrische inrichting ten prooi valt aan nachtmerries. In het verhaal van tekenaars Richard McGuire en Michel Pirus ondervindt een kale man met een snor dat het in het huis waar hij beschutting zoekt niet pluis is.
Pierre Di Sciullo ten slotte maakte een paar slimme abstracte inserts over de menselijke toestand.
Voor de films werd onder meer gebruikgemaakt van de zogenoemde Animatictechniek, waarbij storyboards de basis zijn voor gecompliceerde computerberekeningen. (EH www.filmfestivalrotterdam.com)


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 20.