kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 06-04-2010 voor het laatst bewerkt.

Standaardisatie

. Gelijkmaking van bepaalde afmetingen, typen, gewichten, kleuren enz.
. Het brengen tot een standaard, eenheid of vast model van afmetingen, vorm, samenstelling enz.

"De standaardisatie is een eer opgedragen aan de kwaliteit" - Walter Gropius

Dankzij de standaardisering kon de industriële massaproductie aanvang nemen. Standaardonderdelen konden eenvoudig worden samengevoegd en werden voor meerdere eindproducten gebruikt. Hierdoor werd een hogere efficiëntie en productiviteit bereikt en en kon een hogere kwaliteit gewaarborgd worden.

Deutscher Werkbund
Standaardisatie is een van de concepten die centraal stonden in de internationale moderne beweging. De leden van de Deutscher Werkbund onthielden zich van overbodige decoratie en legden de nadruk op het functionalisme. Hierdoor werd een grotere standaardisatie bereikt en kon efficienter worden omgegaan met productie en materiaal.
Als pioniers van het Modernisme realiseerden de leden van de Deutscher Werkbund zich dat standaardisatie, en de rationele benadering van design die daaraan inherent was, dé manier was om industrieel geproduceerde goederen de kwaliteit van handgemaakte producten te geven.

In 1914 organiseerde de Werkbund een historische tentoonstelling in Keulen, getiteld 'Deutsche Werkbund-Ausstellung', waar onder andere Walter Gropius' fabrieksmodel van staal en glas, Bruno Tauts Glazen Paviljoen en Henry van de Veldes Werkbundtheater te bezichtigen waren. Een jaar later was het aantal leden van de Werkbund toegenomen tot bijna tweeduizend. Het groeiende verschil tussen ambachtelijke en industriële productie bleef echter een meningsverschil binnen de Werkbund. leden als Hermann Muthesius (1861-1927) en Naumann zagen standaardisering als een sterk middel voor de democratisering van design, terwijl anderen, zoals Van de Velde, Gropius en Taut, pleitten voor individualisme. Dit conflict, dat bekend werd als de 'Werkbundstreit', leidde bijna tot de opheffing van de vereniging.

De grote behoefte aan gebruiksgoederen na W.O. I deed Gropius inzien dat standaardisering en industriële productie noodzakelijk waren, hoewel andere leden, zoals Hans Poelzig (1869-1939), zich tegen verandering bleven verzetten.
Henry van de Velde was het oneens met Hermann Muthesius hang naar industriele standaardisering en verliet de Werkbund in 1914.

Een van de eerste bedrijven die met behulp van moderne fabricagetechnieken een standaardiseringssysteem toepasten was AEG onder Peter Behrens.

Gropius
Na de verwoesting door WO I zag Gropius de noodzaak in van standaardisatie in design. Begin maart 1919 was hij de opvolger van architect Bruno Taut als voorzitter van de in Berlijn gevestigde Arbeitsrat für Kunst, een breed-georiënteerde vereniging ter bevordering van de (internationale) samenwerking tussen kunstenaars en met als doel kunstenaars bewust maken van hun maatschappelijke rol in de wederopbouw van het Europa van na de Eerste Wereldoorlog door middel van publicaties, congressen en tentoonstellingen. Deze raad werd in 1921 opgeheven en haar idealen werden pas in 1928 succesvol opgepakt door de CIAM.

Bauhaus
Ook Bauhaus Dessau begon de nadruk te leggen op het belang van standaardisering en ontwerpers als Marcel Breuer, Gerhard Marcks en Wilhelm Wagenfeld maakten standaardontwerpen die bestemd waren voor een grootsprakige industriële productie.

De architectuurafdeling van Bauhaus werd in 1927 opgezet door Hannes Meyer (1889-1954) en een van de eerste opdrachten was het assisteren van Gropius met een experimenteel woningbouwproject in de wijk Törten in Dessau. Het was de eerste mogelijkheid voor Gropius zijn theorieën, over bouwen met standaardelementen op grote school, te testen. elk huis werd in drie dagen opgezet uit onderdelen als betonnen muurpanelen, die ter plekke werden gemaakt.

Le Corbusier
In Frankrijk ontwierp Le Corbusier een gestandaardiseerde wooneenheid (1925) en een serie systeemmeubelen (1928), zoals de gestandaardiseerde modulaire opbergsystemen.

Na de oorlog juichten industrieel vormgevers standaardisering toe vanwege de optimale fabricagemethoden die leidden tot aanzienlijke kostenbesparingen. Zo hadden de serie plastic stoelen (1948-1950) van Charles en Ray Eames en de Polyprop-serie (1962-1963) van Robin Day standaardzittingen uit één stuk, die men op allerlei onderstellen kon bevestigen en voor meerdere doeleinden konden worden gebruikt.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 5.