kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Jean-Luc Godard

Jean-Luc Godard door David Horvitz

Frans filmregisseur en scenarist, geboren 3 december 1930 in Parijs.

Jean-Luc Godard is één van de grondleggers van de 'nouvelle vague' of 'new wave' cinema, de stroming die begin jaren '60 voor een radicale vernieuwing in de film zorgde.

Biografie
Jean-Luc Godard was de zoon van vooraanstaande Zwitsers, en tijdens de Tweede Wereldoorlog keerde de familie naar Zwitserland terug.

In 1949 begon hij aan een studie volkenkunde aan de Sorbonne. In deze periode leerde hij François Truffaut, Jacques Rivette en Eric Rohmer kennen.
In 1950 begon hij samen met Rivette en Rohmer een filmkrant en werkte hij mee aan hun films.
In januari 1952 begon hij te schrijven voor het filmblad Les Cahiers du cinéma, dat het jaar daarvoor was opgericht door André Bazin.

Godards stukken stonden vol met namen en de verwijzingen (naar poëzie, beeldende kunst, theater) om de filmmakers die hij belangrijk vond (Hitchcock, Hawks, Renoir, Rossellini, Fuller) nog belangrijker te maken.

In 1953 werkte hij mee aan de bouw van een dam in Zwitserland. Met het verdiende geld maakte hij zijn eerste film, Opération Béton, een korte documentairefilm over de bouw van de dam.

In 1956 keerde hij terug naar Frankrijk en hervatte hij weer zijn werk bij Cahiers. In die tijd maakte hij enkele korte komedies en homages aan Mack Sennett en Jean Cocteau.

Nouvelle Vague met Jean-Paul Belmondo, Jean Seberg en Daniel Boulanger.
In 1959 bracht hij in zwart-wit zijn eerste lange speelfilm uit, À Bout de Souffle. Deze film speelde een sleutelrol bij het ontstaan van de Nouvelle Vague. Het brak met veel toen heersende conventies, met zijn referenties en invloeden van de Amerikaanse (gangster)film, het lage budget en de ruwe montage. De hoofdrollen waren voor Jean-Paul Belmondo en Jean Seberg en was een groot succes bij het publiek en de critici.
De als een Franse James Dean kettingrokende Jean-Paul Belmondo praat als Philip Marlowe recht de camera in, heeft schijt aan de toeschouwer, schiet op de zon en daarna op een agent. Godard portretteerde de eerste moderne Franse desperado, levend tussen de oneliners, karrend over de route nationale, ouderwets de Amerikaanse krantenverkoopster en leerlingjournaliste Jean Seberg beminnend, met open armen zijn noodlot tegemoet.

Dat jaar trouwde hij ook met Anna Karina, die in veel van zijn films zou optreden. In 1964 vormden ze samen een productiemaatschappij, Anouchka Films. Ze scheidden in 1965.

In 1961 maakte hij Une Femme est une Femme, zijn eerste kleurenfilm.

Zijn eerste flop, Les Carabiniers uit 1963, was een homage aan Jean Vigo.

Dan maakt hij één van zijn grootste successen, Le Mépris (1963) met Brigitte Bardot.

In 1965 volgden Pierrot le Fou en de sciencefictionfilm Alphaville, une étrange aventure de Lemmy Caution. Andere films uit die jaren waren Masculine Feminine en zijn voorlopig laatste commerciële film 'Le Week-end'.

Rond de studentenopstanden van 1968 raakte Godard geïnteresseerd in het Maoïsme. In die tijd begon hij met een experimentele, politieke fase, die duurde tot 1980. In de zomer van 1968 richtte hij samen met onder andere Jean-Pierre Gorin de Dziga Vertov Groep op, die "politieke films politiek" wou maken. Enkele films uit die tijd zijn Le Gai Savoir en Pravda.

In 1972 maakte hij Tout Va Bien, met Jane Fonda en Yves Montand in de hoofdrollen, waarna Letter to Jane volgde, een film over een foto van Jane Fonda, waar Gorin en Godard over discussiëren. In 1972 ontmoette hij ook Anne-Marie Miéville, zijn latere vrouw waarmee hij vele films maakte.

In 1980 maakt hij weer een film die meer mainstream en toegankelijk was, Sauve qui Peut uit 1980. Zijn films zijn nu meer autobiografisch. Zo zat in Sauve qui Peut een karakter genaamd Godard. In 1982 en '83 maakte hij drie verwante films Passion, Prénom Carmen en Je vous Salue, Marie. De laatste film werd door de katholiek kerk als blasfemie afgedaan.

Ook King Lear, die hij samen met Norman Mailer maakte, zorgde voor controversie. Het was een bizarre postmoderne versie van het Shakespeare-stuk, met theaterregisseur Peter Sellars als een nakomeling van Shakespeare, Burgess Meredith als de gangster Don Learo, Jean-Luc Godard als de professor en Woody Allen als een karakter genaamd Mr. Alien. Niet geheel toevallig is Mr. Alien ook de bijnaam van Jean-Luc Godard.

'Histoire(s) du Cinéma'
Van 1989 tot 1998 maakte hij de 9-delige serie Histoire(s) du Cinéma, een video- en audioproject waarin hij de geschiedenis van 100 jaar cinema interpreteerde aan de hand van diverse filmfragmenten.

Websites: GNU Free Documentation License. It uses material from the Wikipedia article http://nl.wikipedia.org/wiki/Jean-Luc_Godard


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 24.