kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 10-01-2009 voor het laatst bewerkt.

Romy Schneider

Duits-Oostenrijkse actrice, geboren op 23 september 1938 in Wenen, Oostenrijk - overleden op 29 mei 1982 in Parijs.

Romy Schneider brak door met de vertolking van de rol van Elisabeth van Oostenrijk in Ernst Marischka's film-trilogie Sissi (1955-1957). Alhoewel de Sissi-films haar wereldberoemd maakten, kwam Schneider nooit meer van het suikerzoete imago van die rol af. ‘Sissi kleeft aan mij als havermoutpap’, verzuchtte ze ooit wanhopig.
De ontwikkeling van Romy Schneider als actrice laat zich lezen als een geschiedschrijving van de naoorlogse Europese cinema: van de Duitse en Oostenrijkse publieksfilm uit de jaren vijftig tot de internationaal gewaardeerde Franse en Italiaanse auteurscinema van de jaren zestig en zeventig, met een aantal gelegenheidsuitstapjes naar Hollywood. In deze films werkt ze met tal van grote Europese regisseurs als Claude Sautet, Orson Welles en Luchino Visconti en acteurs als Alain Delon, Michel Piccoli, Yves Montand en Philippe Noiret.

Biografie
Romy Schneider, echte naam is Rosemarie Magdalena Albach, was de dochter van Magda Schneider en Wolf Albach-Retty, die beiden ook acteur waren. Omdat haar moeder Duitse was en Wenen tijdens haar geboorte bij Duitsland hoorde, kreeg Romy ook de Duitse nationaliteit.

Romy debuteerde op vijftienjarige leeftijd naast haar moeder in 'Wenn der weisse Flieder wieder blüht' (1953).

1955 Sissi
1956 Sissi - Die junge Kaiserin
1957 Sissi - Schicksalsjahre einer Kaiserin
Op haar zeventiende brak ze internationaal door als de Oostenrijkse keizerin Elisabeth in de Sissi-trilogie (1955-1957). Een vierde deel wilde ze niet opnemen, zelfs niet toen haar een miljoen mark werd geboden. ‘Ik stikte in die rol’, zei ze jaren later in een interview. Het Sissi-imago bleef Schneider achtervolgen; tot aan haar dood werd ze kwaad wanneer iemand haar niet als Romy Schneider, maar als Sissi herkende.

Schneider ontworstelt zich aan de tot dan toe sterke invloed van haar moeder wanneer ze op de set van de film Christine (1958) de Franse acteur Alain Delon ontmoet. Prompt verlooft ze zich met hem, en trok met hem naar Parijs.

1960 - 1962: Schneider maakt naast Delon haar toneeldebuut in het toneelstuk ‘It’s a pity she’s a whore’ (1961) onder de regie van Luchino Visconti.

Via Delon leert Schneider de Italiaanse regisseur Luchino Visconti kennen, die haar een eerste serieuze en tamelijk pikante rol bezorgt in Il lavoro (1962), Visconti’s bijdrage aan het vierluik Boccaccio ’70 (1962). In hetzelfde jaar regisseert Orson Welles haar in de Kafka-verfilming Le procès (The Trial).

In 1964 eindigde haar relatie met Delon, waarna ze een zelfmoordpoging ondernam. In 1966 trouwt Schneider met de Duitse toneelregisseur en acteur Harry Meyen. Met Meyen krijgt ze een zoon: David.

Nadat Romy Schneider in de jaren zestig met wisselend succes in een reeks Hollywood-films heeft gespeeld, wordt ze in 1968 opnieuw gecast tegenover Delon in de zwoele thriller La piscine. Tijdens de opnamen ontmoet Schneider de Franse regisseur Claude Sautet, met wie zij vijf films maakt, waaronder Les choses de la vie (1969) en César et Rosalie (1972). Sautet bezorgt haar naar eigen zeggen ‘echte vrouwenrollen met diepte’.

César et Rosalie met Yves Montand en Isabelle Huppert.
In deze ménage à trois-vertelling van Claude Sautet uit 1972 zien we Romy Schneider als Rosalie, een vrouw die niet kan kiezen tussen de vermogende schroothandelaar César (Yves Montand) en schilder-decorateur David (Sami Frey) en zodoende telkens opnieuw belandt in een psychische spagaat. César is luidruchtig en joviaal; David is in zichzelf gekeerd, afstandelijk en poëtisch. Samen vormen zij De Ideale Man. Na enige verwikkelingen - met zijn jaloerse driftbuien drijft César Rosalie in Davids armen - ontstaat er een goede relatie tussen beide mannen. Zo goed zelfs, dat Rosalie min of meer ongewild wordt buitengesloten.
Sautets schildering van een openlijke driehoeksverhouding past in het tijdsgewricht van de vroege jaren zeventig waarin het burgerlijk huwelijk op de schop werd genomen. Net als Sautets Les choses de la vie (1970) was het bitterzoete César et Rosalie een publiekssucces.
NRC: Cineast Claude Sautet grijpt het verhaal aan om uit te pluizen hoe het toch komt dat mannen mannen zijn, en vrouwen een raadsel. César et Rosalie vertelt over vanzelfsprekend onverschrokken leven, niet door helden maar door herkenbare types. De film speelt een intrigerend spel met drie pionnen in wisselende constellaties. Wie hoort waar thuis? Wie wordt geslagen, wie belandt er in de put, wie moet een beurt overslaan? Wie wint? Kan er wel iemand winnen? En waar wordt het gespeeld, in de hel of in de hemel?

Net als Sautets Les choses de la vie (1969), waarin Michel Piccoli heen en weer geslingerd wordt tussen twee vrouwen (o.a. Romy Schneider), was het geestige èn bitterzoete César et Rosalie in Frankrijk een publiekssucces. In het jaar van uitbreng trok de film zelfs meer bezoekers dan The Godfather (Francis Ford Coppola, 1972). César et Rosalie werd voor het eerst in Nederland uitgebracht in 1973. De Nederlandse filmpers reageerde welwillend. Over Romy Schneider berichtte het Utrechts Nieuwsblad: ‘Regisseur Claude Sautet heeft filmisch iets heel moois met actrice Romy Schneider, die in zijn films (nog) beter acteert en (nog) aantrekkelijker is dan normaliter het geval is.’

In 1972 speelt ze in Visconti's Ludwig opnieuw de rol van keizerin Elisabeth tegenover Helmut Berger als de extravagante, decadente monarch Ludwig II van Beieren. Nu zet Schneider de keizerin neer als een door het leven getekende, getroubleerde vrouw. In hetzelfde jaar is ze met Yves Montand te zien in Claude Sautets César et Rosalie.

Door haar optredens in het scandaleuze Le trio infernal en het met een César bekroonde L’important c’est d’aimer bevestigt Schneider haar reputatie van eigenzinnig actrice.

Halverwege de jaren zeventig verkeert Romy Schneider op het toppunt van haar roem, terwijl ze in haar privé-leven onder grote druk staat: ze lijdt aan depressies en een alcohol- en drugsverslaving. Haar huwelijk met de Duitse acteur/toneelregisseur Harry Meyen loopt in 1975 op de klippen. Op de dag na de echtscheiding trouwde ze met haar privésecretaris Daniel Biasini. Later dat jaar werd dochter Sarah Magdalena geboren.

1978 Une histoire simple van Claude Sautet
Schneider wint voor de tweede maal een César, nu voor Une histoire simple, haar laatste film met Claude Sautet.

1979 Claire de femme van Costa-Gavras

In 1979 pleegt ex-man Harry Meyen zelfmoord.

Vanaf 1981 kwam er rampspoed in haar leven. De scheiding van Biasini werd gevolgd door het verongelukken van haar zoon David. Schneider raakte aan de drugs.

Kort na het voltooien van haar laatste film, Die Spaziergängerin von Sans-Souci (1982)(La passante du Sans-Souci), werd ze op 43-jarige leeftijd dood in haar woning in Parijs aangetroffen, volgens de officiële lezing aan een hartstilstand, een overdosis slaappillen zou de werkelijke oorzaak zijn geweest.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 37.