kunstbus

Ben jij onwetend, leerling, gezel, meester of uomo universale? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 06-02-2011 voor het laatst bewerkt.

Susan Sarandon



Amerikaanse Filmactrice, geboren 4 oktober 1946 Jackson Heights (Queens, New York City).

'Directors cast the men they want to be and the women they want to have'

Biografie
Susan Abigail Tomalin was de oudste uit een streng gelovig katholiek gezin van negen kinderen met een vader Phillip Tomalin afkomstig uit Wales en een moeder Lenora Marie Criscione van Italiaanse afkomst.

Ze ging in 1968 met de acteur Chris Sarandon mee naar een auditie. Hij kreeg geen rol, zij wel en plotseling had ze een carrière als actrice die al snel een vogelvlucht nam. De film heette Joe en werd geregisseerd door John G. Avildsen, die later een Oscar zou winnen voor 'Rocky' (1976).

In 1969 trouwde ze met Chris Sarandon. Ze kreeg samen met hem een dochter. Toen ze halverwege de jaren 70 bekend werd en scheidde van Chris, besloot ze zijn achternaam te blijven dragen.

Al snel had ze een vaste rol in de dagelijkse soap A World Apart (1970) en na de speelfilms Mortadella (1972), Lovin’ Molly (1974) en The Front Page (1974) schreef ze cultgeschiedenis met haar rol als de naïeve maar nieuwsgierige Janet Weiss in The Rocky Horror Picture Show (1975), die samen met haar kersverse bruidegom in een vreemd kasteel belandt, waar de moraal anders is de heersende Amerikaanse normen en waar ze lust en seksualiteit ontdekt.

Datzelfde jaar schitterde Sarandon samen met Robert Refdford in het pilotendrama The Great Waldo Pepper (1975), maar daarna daalde haar populariteit, omdat ze voor films koos die niemand wilde zien. Met de provocatieve rol van prostituerende moeder van de twaalfjarige Brooke Shields in Pretty Baby (1978), geregisseerd door haar toenmalige vriend Louis Malle, klom ze weer uit haar dal en twee jaar later maakten ze ook samen het misdaaddrama Atlantic City (1980), waarvoor Sarandon zelfs een Oscarnominatie kreeg.

Begin jaren ’80 was Sarandon te zien in Tony Scotts controversiële The Hunger (1983), maar eind jaren ’80 groeide Sarandon pas uit tot een echte wereldster. De eerste erkenning kreeg ze met haar prominente rol in The Witches of Eastwick (1986), waarin ze samen met Michelle Pfeiffer en Cher verleidt wordt door de duivelse Jack Nicholson om voor nageslacht te zorgen.

Veel actrices worden na hun 40-ste verjaardag afgedankt, maar Sarandon overvleugelde in haar vijfde decennium collega's als Meryl Streep en Glenn Close, generatiegenotes die eerder hoger werden aangeslagen en alle interessante rollen kregen: ‘Soms hebben ze iemand nodig die sexy is. Soms hebben ze iemand nodig die slim is. Het is me gelukt om mezelf in verschillende rollen te morphen, Ik heb me nooit gerealiseerd dat alles op zou houden als je 40 was. Dus ben ik langs de 40 en de 50 geglipt. Als je een buitenstaander bent en je let niet op de geldende regels dan zijn er minder hobbels te nemen.’

Sarandon was al 40 toen ze definitief doorbrak met de honkbalhit Bull Durham (1988). Op de set voor de film waarin ze de honkbal-groupie Annie Savoy speelde leerde ze ook Robbins kennen.

In 1991 speelde ze samen met Geena Davis haar grootste succes tot nu toe: de feministische roadmovie Thelma & Louise, waarvoor beide actrices een Oscarnominatie kregen. Sarandon: ‘Ik was verbaasd dat die film er zo in hakte. Ik wist dat we een film maakten die anders, ongebruikelijk en hopelijk onderhoudend was. Maar shocking? Ik denk dat het moeilijk voor mensen was om te accepteren dat geweld en vrouwen samen konden gaan.’
Thelma & Louise is een Amerikaanse speelfilm geregisseerd door de Brit Ridley Scott. De film wordt vaak omschreven als een feministische roadmovie en won in 1992 een Oscar voor het scenario van Callie Khouri. Voor regisseur Scott was de film het eerste grote succes sinds zijn hits Alien (1979) en Blade Runner (1982). Scott werd nu geprezen om zijn spelregie, karakterontwikkeling en vertelstructuur.

Opnieuw kreeg ze een Oscarnominaties voor de drama’s Lorenzo’s Oil (1992) en The Client (1994), maar uiteindelijk won ze een Oscar voor de door Robbins geregisseerde film Dead Man Walking als non die de ter dood veroordeelde Sean Penn geestelijk begeleid in Dead Man Walking (1995); de film werd geregisseerd door haar man Tim Robbins.

Sarandon begon grote en kleine rollen af te wisselen waarin vooral opviel dat ze goed gebruik maakte van haarreputatie als sexy dame op leeftijd. Zo speelde ze de flamboyante moeder van tiener Natalie Portman in Anywhere But Here (1999) speelde ze samen met Goldie Hawn twee vriendinnen die terugkeren naar hun jonge jaren en de bloemetjes buiten zetten in de comedy The Banger Sisters (2002). The Banger Sisters flopte, evenals het romantische Jake Gyllenhaal drama Moonlight Mile (2002) en het Richard Gere drama Shall We Dance (2004). Ook de remake van Alfie (2004), met Jude Law als zelfdestructieve vrouwenversierder, kreeg niet al te beste kritieken, maar de recensenten waren het over één ding eens: Susan Sarandon was sexier dan ooit en speelde alle mooie jonge vrouwen, onder wie Sienna Miller en Marisa Tomei, zonder enige moeite van het doek. De lezers van Playboy riepen Sarandon's voorgevel (37C) ooit uit tot 'celebrity breasts of the summer'. Sarandon: ‘Het probleem met borsten is dat je moet kiezen tussen het hebben van hersens en het hebben van borsten. Het zou fijn zijn als je allebei kon hebben. Hoe dan ook, ik denk dat mijn borsten nogal overschat worden.’

Tegenwoordig is ze getrouwd met Tim Robbins met wie ze twee zoons heeft. Ze is samen met haar man actief voor de liberale partij. Zij en Robbins laten geen mogelijkheid onbenut om zich uit te spreken over politieke en sociale misstanden. Ze deed dat ook tijdens een Oscar-uitzending wat haar tot persona non grata bij de Academy maakte. Momenteel zijn ze erg anti-Bush. Zo bracht ze Moederdag 2006 niet met haar eigen familie door, maar in het gezelschap van een groep ouders van in Irak omgekomen soldaten, onder wie de bekende vredesactiviste Cindy Sheehan.

Elizabethtown (2005) en Mr. Woodcock (2007) waren in Amerika kleine succesjes.

In 2006 droeg ze samen met onder meer diva Sophia Loren en schrijfster Isabel Allende de Olympische vlag tijdens de opening van de Olympische Winterspelen van 2006 in Turijn.

Susan Sarandon stevent met het Disney sprook Enchanted weer op een wereldwijde hit af en daarmee bewijst ze dat ze nog steeds één van de weinige actrices is die aan de grote valstrik van Hollywood weet te ontsnappen. Susan Sarandon is dan misschien een laatbloeier, maar wel één van de weinige laatbloeiers die met de jaren sexier èn interessanter wordt.

Ze heeft ook een dochter (Eva Amurri, ook een actrice) uit haar relatie met de Italiaanse regisseur en schrijver Franco Amurri.

Beknopte Filmgrafie
2005 Elizabethtown
2005 Alfie
2002 The Banger Sisters
1999 Anywhere But Here
1999 Earthly Possesions
1998 Stepmom
1995 Dead Man Walking
1994 Safe Passage
1994 Little Woman
1993 The Client
1992 Lorenzo's Oil
1991 Thelma & Louise
1990 White Palace
1989 January Man
1989 A Dry White season
1988 Bull Durham
1987 The Witches of Eastwick
1985 Compromising Positions
1983 The Hunger
1982 Tempest
1980 Atlantic City
1978 The King of the Gypsie's
1976 The Rocky Horror Picture Show
1974 The Great Waldo Pepper
1972 Lovin Molly
1971 Lady Liberty
1970 Joe


Copyright, This article is licensed under the GNU Free Documentation License. It uses material from the Wikipedia article http://nl.wikipedia.org/wiki/Susan_Sarandon
Test je competentie op YaGooBle.com.

Je kunt ook zelf een opinie of encyclopedisch artikel op Kunstbus of Muziekbus plaatsen!

lexicon opinie

Test je algemene kennis op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 994.