kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Wim Wenders

Regisseur, producer, acteur, schrijver, editor, cameraman, fotograaf, filmcriticus.

Geboren: 14 augustus 1945, Düsseldorf, Duitsland, als Ernst Wilhelm Wenders.

Wim Wenders wordt beschouwd als een van de belangrijkste regisseurs van de Duitse naoorlogse auteursfilm die vanaf eind jaren zestig furore maakte in de internatonale cinema, en waarvan Rainer Werner Fassbinder, Werner Herzog, Volker Schlöndorf en Edgar Reitz andere belangrijke vertegenwoordigers waren. Bij enkele films werkte Wim Wenders nauw samen met de Oostenrijkse schrijver Peter Handke. Zijn stijl kenmerkt zich door lange instellingen, afstandsopnames en terughoudende montage, die een zo objectief mogelijke, precieze en eerlijke weergave van de wereld beogen en zijn films een meditatief karakter geven.

Wim Wenders studeerde medicijnen en filosofie aan de Universiteit van Freiburg voordat hij overstapte naar de Hochschule für Film und Fernsehen (Hogeschool voor Film en Televisie) in München. Daar maakte hij een aantal korte films en was hij cameraman voor een documentaire van Robert Weismann.

Eerste film: Schauplätze (1967, 10 minuten).

Wenders studeerde in 1970 af met zijn eerste langspeelfilm Summer in the City.

Met 'Die Angst des Tormannes beim Elfmeter´ (de angst van de doelman bij de penaltystip) oogstte Wenders in 1971 voor het eerst veel lof.

In zijn vroege films - tot aan Paris, Texas - vormde de (on)mogelijkheid om de werkelijkheid authentiek weer te geven een hoofdthema (Angst des Tormanns..., Alice in den Städten, Der Amerikanische Freund, Hammett). Zo handelden een aantal van zijn vroegere films over de ontworteling van de Duitse samenleving na de Tweede Wereldoorlog - zoals het onvermogen van de oudere generatie om open over de gebeurtenissen tijdens de oorlog te praten en te verwerken. Tevens stelden ze vaak expliciet het 'vervalsende' vertellen van de commerciële Hollywoodfilm ter discussie (Der Stand der Dinge/State of Things).

'Pas bij mijn vierde film, Alice in den Städten (1974), zag ik mezelf als filmregisseur. Tot dan had ik mezelf altijd een schrijver genoemd. Ik weet het moment nog precies. Toen we de film opnamen in New York, schreef ik me in in een hotel op 81st Street, en als beroep vermeldde ik 'filmregisseur'. Het leek belachelijk, maar sindsdien is dat wat ik ben.' (Double Take Magazine, 2001)

Wim Wenders oeuvre wordt thematisch beheerst door de veramerikanisering van het Duitsland na de Tweede Wereldoorlog. Met 'Der Amerikanische Freund' (1977), waarin de Amerikaanse Dennis Hopper de Duitse Bruno Ganz manipuleert en aanzet tot het plegen van moorden, toont Wenders zijn angst voor teveel Amerikaanse invloeden misschien wel het best. 'Der Amerikanische Freund' bracht hem ook internationaal succes, zodat hij in 1978 door Francis Ford Coppola naar Amerika werd gehaald om 'Hammet' te filmen. Wenders kreeg echter ruzie met Coppola en uiteindelijk is er nog maar 30 procent van Wenders origineel in 'Hammet' beland.

Vanaf 'Paris Texas' (met onder meer Natasja Kinsky)(1984)(naar een scenario van Sam Shepard), waarvoor hij een Gouden Palm te Cannes ontving, kende zijn werk een omslag en in plaats van de beperkingen van het medium te bekritiseren concentreerde Wenders zich steeds meer op het vertellen van zo authentiek mogelijke verhalen, in soms filosofisch getinte parabels (Himmel über Berlin; Until the End of the World; In Weiter Ferne so Nah), zonder daarbij de kritische, existentiële kijk op de werkelijkheid te verliezen.

Zijn grootste internationale succes was 'Der Himmel über Berlin' (1989), waar in 1998 om onduidelijke redenen een remake van werd gemaakt met Nicholas Cage in de rol van engel ('City of Angels´).

Hij maakt nog een aantal films zoals 'Beyond the Clouds´, met zijn grote voorbeeld Michelangello Antonioni en het weinig succesvolle 'The End Of Violence', dat handelt over Wenders visie op geweld in films.

Wenders is sinds 1996 ook President van de European Film Academy, een vereniging voor Europese regisseurs ter voorkoming van te veel Amerikaanse invloeden in de Europese filmindustrie.

Aan Wenders' films is een duidelijke voorliefde voor Amerikaanse westerns en roadmovies af te zien. Landschappen en stadsgezichten spelen een grote rol en zijn minstens zo belangrijk als de acteurs en de verhaallijn. Opvallend is het gebruik van muziek, zoals Ry Cooders slide-gitaar in Paris, Texas en de muziek van U2 in onder meer Million Dollar Hotel. Hij maakte ook enkele muziekdocumentaires. Met Cooder werkte hij samen voor de documentaire Buena Vista Social Club.

Zijn films gingen lange tijd over zoekende, vervreemde personages; daarvoor is in zijn recente werk moralisme en een hang naar spiritualiteit in de plaats gekomen. Dat laatste houdt duidelijk verband met Wenders' terugkeer naar de katholieke kerk.

'In de twintig jaar dat ik niet naar de kerk ging, was vervreemding het belangrijkste onderwerp van mijn films. Ze gingen over onderweg zijn, een soort pelgrimstocht, op weg naar een soort begrip. De meeste van die personages wisten niet wat ze zochten. En omdat de bestemming zo onzeker was, werd het onderweg zijn zelf het onderwerp. Terugkijkend zie ik mezelf als een pelgrim die niet meer in het voorgeschreven pas geloofde, maar nog wel geloofde dat ik op de weg moest blijven. Dat moest ergens toe leiden, als ik het maar volhield.' (The Best Christian Writing 2004, boek)

Voor hij regisseur werd was Wim Wenders enkele jaren actief als criticus voor het tijdschrift Filmkritik. Ook was hij filmcriticus bij ondermeer de Süddeutsche Zeitung en Der Spiegel. Wenders is ook bekend als fotograaf.

Prijzen:
Gouden Palm in Cannes voor Paris, Texas (1984).
BAFTA voor Paris, Texas (1985).
prijs voor beste regisseur in Cannes voor Der Himmel über Berlin (1987).
Europese filmprijs voor beste regisseur voor Der Himmel über Berlin (1988).
Grote Prijs van de Jury in Cannes voor In weiter Ferne, so nah! (1993).
Oscarnominatie voor Buena Vista Social Club (categorie beste documentaire, 2000).
Juryprijs (Zilveren Beer) in Berlijn voor The Million Dollar Hotel (2000).

Zie ook de volledige bronnen: 1970
Die Angst des Tormanns beim Elfmeter (The Goalkeeper's Fear of the Penalty Kick), 1972. Bewerking van een novelle van Peter Handke, die ook de dialoog schreef voor de film
Der scharlachrochte Buchstabe (The Scarlet Letter), 1972. Bewerking van het boek van Nathaniel Hawthorne
Alice in den Stadten (Alice in the Cities), 1974
Falsche Bewegung (Wrong Movement), 1975, scenario Peter Handke
Im Lauf der Zeit (Kings of the Road), 1976
Der Amerikanische Freund (The American Friend), 1977
Lightning over Water/Nick's Movie, 1980, documentaire over de laatste dagen van de Amerikaanse filmmaker Nicholas Ray
Hammett, 1982
Der Stand der Dinge (The State of Things), 1982, Gouden Leeuw filmfestival van Venetië
Reverse Angle 1982, documentaire
Hammett 1982
Chambre 666, documentaire 1983, documentaire
Paris, Texas, 1984 (Gouden Palm filmfestival Cannes 1984)
Tokyo-Ga 1985, documentaire over de Japanse filmmaker Yasojiro Ozu
Der Himmel über Berlin (Wings of Desire), Juryprijs filmfestival Cannes 1987, scenario Peter Handke
Aufzeichnungen zu Kleidern und Städten (Notebook on Cities and Clothes )(1989)
Until the End of the World, (Bis ans Ende der Welt) 1991
In weiter Ferne, so nah!, (Far Away, So Close!) 1993
Lisbon Story (1994)
Al di là delle Nuvole (Beyond the Clouds)(1995)
Die Gebrüder Skladanowsky, (A Trick of the Light )(1995)
Lumière et Compagnie (1996)
The End of Violence, 1997
Buena Vista Social Club, 1999, muzikale documentaire
The Million Dollar Hotel, 1999
Ten Minutes Older: The Trumpet (2002)
Viel Passiert - Der BAP-Film (Ode to Cologne: A Rock 'n' Roll Film) (2002)
The Blues, 2002, een tv serie
The Soul of a Man, muzikale documentaire , (2003)
Musica Cubana, 2004 - een vervolg op Buena Vista Social Club
The Soul of a Man 2003
Land of Plenty (Angst and Alienation in America ) 2004
Don't come knocking 2005
8 (2007)


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 37.