kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 07-01-2016 voor het laatst bewerkt.

Céline van Balen

Céline van Balen (Amsterdam 1965)

Woont en werkt in Amsterdam.

1991 - Van Balen komt door een cursus voor werklozen in aanraking met de fotografie.
Begint na een aantal fotocursussen, o.a. in het Amsterdamse centrum voor fotografie De Moor, op haar 25ste Amsterdamse zwervers en krakers te fotograferen. Heeft, naar eigen zeggen, “een fascinatie voor mensen die door anderen met de nek worden aangekeken, die niet doorsnee zijn”. Vanaf het eerste begin wil ze portretten fotograferen, maar ze heeft een enorme angst hiervoor. Ze werkt zo snel mogelijk en gebruikt hierbij een 35 mm camera. Op de Rietveld Academie overwint ze haar angst, wordt ze geduldiger en zelfverzekerder.

1995 - Ze volgt de avondopleiding op de Rietveld Academie in Amsterdam.
Van 1995 tot 1997 volgt ze een opleiding aan de Gerrit Rietveld Academie, richting fotografie. Daar begint zij te fotograferen met een 4 x 5 technische camera. Haar werk ligt op het grensvlak van documentair en autonoom en bestaat vaak uit beeldvullende portretten.

Het portretteren gaat bij Van Balen vanuit intuïtie. Ze zoekt naar ongewone, alledaagse mensen die zichzelf zijn. Ze wil geen geposeerde foto's en moet dus eerst vertrouwen winnen bij haar modellen. Uit gesprekken blijkt of het model het soort persoon is dat Van Balen zoekt. 'Ik fotografeer nooit uit medelijden.'

Eigenlijk wist Van Balen al op jonge leeftijd dat ze fotografe wilde worden. 'We hadden thuis een boekje van Weegee, die in New York dwergjes en dronkelappen languit op straat fotografeerde. Ja, ook allemaal outcasts. Zestien was ik toen ik die foto's zag, en ik vond ze fantastisch. Zoals hij overal op af stapte, op verkeersongelukken en branden, alles wat hij fotografeerde, intrigeerde me. En nu ik zelf fotograaf ben, heb ik net als hij de vrijheid om te doen wat ik wil - ik heb mijn eigen plek bevochten.'

Heel bijzonder is een aantal portretten van Islamitische meisjes met hijab (hoofdbedekking) uit 1996. Fotograaf Céline van Balen heeft de meisjes vastgelegd zoals ze zijn, zonder opsmuk en opgelegde poses.

1999 - 'foto-opdracht. In foto's, van kinder en van zeven.
Een kind van zeven staat op de drempel van de echte wereld, kijkt er naar, doet af en toe een stapje in die grote wereld, maar vindt het ook nog eng. Ze zitten al op de ‘grote school' maar de kleuterschool is nog dichtbij. Iedere dag wordt hun wereld groter. Céline van Balen fotografeerde 28 kinderen, meisjes en jongens. Stuk voor stuk individuen, met een eigen blik, eigen ideeën en eigen hobby's. Hun woonomgeving, hun achtergrond en hun toekomst zijn allemaal verschillend. Een ding hebben ze gemeen, ze zijn allemaal zeven jaar en wonen in Nederland. De fotografe laat ze ons zien op een manier zoals ze zelden door hun ouders worden gezien en gefotografeerd.

Sinds de jaren 1999/2000 is haar werk regelmatig te zien in galeries en musea.

2003 - Céline van Balen heeft de Foto Kees Schererprijs gekregen voor haar boek Céline van Balen. De prijs, 5000 euro, wordt toegekend aan het beste Nederlandse fotoboek van de afgelopen twee jaar.

Van Balen is een kunstenares die in haar werk een grote betrokkenheid aan de dag legt. Zij heeft een voorkeur voor 'buitenstaanders' in onze samenleving; mensen aan wie de voorspoed van het leven voorbij is gegaan: kansarmen en kwetsbaren, zoals haar serie zwartwitfoto's van zwervers en alcoholisten. In Amsterdam een lichaam van een jonge vrouw verwoest door anorexia nervosa en een gebrandmerkte vrouw.

Zie ook


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 1309.