kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 24-01-2009 voor het laatst bewerkt.

Gerard Fieret

Gerard Fieret (1924)

Gerrit/Gerard (Petrus) Fieret is een Nederlandse dichter, tekenaar, schilder en fotograaf - ‘fotograficus’ volgens hemzelf - van figuurvoorstellingen en portretten, geboren 19 januari 1924 in Den Haag waar hij woonde en werkte - overleden 15 januari 2009 in Den Haag.

Opleiding Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten (Den Haag)
Vlak voor en na de Tweede Wereldoorlog studeert Gerard Petrus Fieret aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Hij bekwaamt zich in tekenen, schilderen, grafische vormgeving en fotografie.

Aan de Haagse kunstacademie hoorde hij van een docent dat wie met fotografie iets wilde bereiken ,,al haar conventies moest doorbreken''. Dat probeerde Fieret dus toen hij vanaf 1967 met een kleinbeeldcamera aan de slag ging: zijn zwart-wit foto's van alles in zijn directe leefomgeving van vrouwen, kinderen, dieren, straattaferelen en hemzelf vormden de basis voor experimenten met afsnijdingen, (over-)belichting en retoucheringen. Fieret fotografeerde in zijn atelier veel vrouwen, tijdens vluchtige persoonlijke ontmoetingen en dikwijls in onbevangen, intieme poses, waardoor de foto's een licht voyeuristisch karakter krijgen. ,,Rommelige foto’s vaak, die door hun ongedwongen speelse poses en uitdagende blikken een onmiskenbare sensualiteit bezitten,’’ aldus een woordvoerder van het Gemeentemuseum van Den Haag. „Ik vind vrouwen boeiender dan mannen. Vrouwen zijn begeerlijk. Ze hebben rondingen; mannen zijn plat. Laten we maar zeggen dat ik mijn libido volg,’’ zei Fieret in 2002 tegen de schrijver Herman Rosenberg van een Haags Dagblad, die hij even later uitmaakte voor ‘nazi’ en ‘vrijmetselaar’.

Fieret ging uiterst losjes met zijn werk om, alsof hij bang was voor elke zweem van pretentie. Hij fotografeerde snel - Ik heb mijn eigen wetten. Ik wil alles hebben. Er bestaan geen mislukte foto’s -, werkte slordig af en produceerde een niet aflatende, welhaast obsessieve stroom zwart-wit foto's die met honderden tegelijk weg gaf aan het Leids Prentenkabinet en later het Haagse Fotomuseum.

De kracht en actualiteit van Fierets foto's schuilt in de onconventionele benadering van zijn onderwerpen en de nogal ongebruikelijke, bepaald niet zachtzinnige methodes waarmee hij zijn films ontwikkelt en afdrukt. De foto's van Fieret zijn spontaan gemaakt, zonder opsmuk, bestudeerde pose of artistieke belichting. Tussen Fieret en zijn onderwerpen lijkt weinig afstand te bestaan: met eenvoudige kleinbeeldcamera's en gecompliceerde, vaak chaotische afdruktechnieken weet de fotograaf een sfeer op te roepen van authenticiteit. Het is duidelijk een visie op de wereld à la Fieret: zijn fotografische indrukken zijn schalks en speels, en tegelijkertijd ook rauw en confronterend. En wie aan zijn auteursschap nog mocht twijfelen, wordt altijd wel door de vele handtekeningen met viltstift en zakelijke copyrightstempels overtuigd van wie de maker is. Ze zijn naderhand pontificaal in het beeld aangebracht en vormen zo een onlosmakelijk deel van de foto. Aan Fierets signatuur ontkomt men niet gauw, temeer omdat hij altijd bang is dat anderen zijn persoonlijke stijl hebben geïmiteerd.

Eind jaren '70 hield Fieret ineens op met fotograferen. In de jaren daarna stak hij zijn energie voornamelijk in het zich toe-eigenen van zowel zijn eigen foto's, als die van anderen. Medewerkers van de studiezaal in het Gemeentemuseum lieten de fotograaf ooit alleen met zijn werk. Voordat ze het wisten, had hij met een dikke zwarte viltstift en een stempel al zijn foto's ‘veiliggesteld’. En zo hingen ze in 2004 aan de muren van het Haagse Fotomuseum. - (Ouborg Prijs, die om de twee jaar wordt uitgereikt.

Gerard Fieret was met zijn woeste, witte baard jaren lang een bekende verschijning in het Haagse straatbeeld, hij was elke dag aan te treffen op zijn fiets met aan het stuur twee emmers duivenvoer. Zijn dagelijkse gang voert hem langs circa dertig plaatsen waar hij zijn lievelingsvogels te eten geeft en daar luid bij praat, vaak citerend uit zijn eigen gedichten. Wie dichtbij kwam, rook een adembenemende vogelstank. Fieret ontstak ook regelmatig in heftige woedeaanvallen, waarop reeksen verwensingen en tirades volgden over booswichten die maar één doel zouden hebben: het hem ontfutselen van zijn kunstwerken en gedichten. Deze onberekenbaarheid en de afwijkende opvattingen van kunstenaar over persoonlijke hygiëne leidden ertoe dat zowel bodega De Posthoorn als Pulchri Studio hem de deur wezen. - (oeuvre was jarenlang onderbelicht gebleven, maar de laatste tijd nam de waardering voor zijn foto's toe, getuige een juichend coverartikel in het gerenommeerde Amerikaanse blad Art and Auction (febr. 2004), de hommage in het internationale fototijdschrift Eyemazing (voorjaar 2004) en de populariteit van zijn werk op veilingen in Amsterdam en New York.

2004 GEM Den Haag - G.P. Fieret 80 jaar: Retrospectief van zijn fotowerken
Beeldend kunstenaar, dichter en fotograaf Gerard P. Fieret (Den Haag, 1924) is dit jaar tachtig geworden. Voor het Fotomuseum Den Haag aanleiding om hem te eren met een grote retrospectieve tentoonstelling van zijn fotowerken. Want ondanks zijn niet aflatende productiviteit op het gebied van de tekenkunst en poëzie, vormen de duizenden fotowerken die hij maakte tussen 1960 en 1980 de kroon op zijn artistieke oeuvre. Het zal het eerste uitgebreide overzicht zijn van deze Haagse kunstenaar.

Gerard Fieret is donderdag 15 januari in zijn woonplaats Den Haag overleden aan de gevolgen van een longontsteking. Hij was 85 jaar.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 236.