kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Luc Delahaye

Luc Delahaye (1962)

Franse fotograaf,

Luc Delahaye verslaat al sinds de jaren tachtig als fotojournalist internationale conflicten. Delahaye is bekend geworden met zijn foto's van internationale brandhaarden in landen als Libanon, Israël, Kroatië, Bosnië, Afghanistan, Rwanda en Tsjetsjenië. Daarnaast verdiepte hij zich ook in portretfotografie. Hij heeft diverse prijzen gewonnen waaronder de Capa Gold Medal (1993, 2002) en de World Press Photo (1993, 1994, 2002), de Visa d'Or, de Oskar Barnack-prijs, en de International Centre of Photography Infinity Award voor de serie Winterreise.

Sinds 1994 is hij aangesloten bij het fotoagentschap Magnum, eerst als nominee en sinds 1998 als volwaardig lid. Ook staat hij onder contract bij het Amerikaanse weekblad Newsweek Magazine.

Mémo en L'autre
Sinds een aantal jaren onderzoekt hij in meer langdurige projecten ook de fundamentele rol van zowel de fotojournalistiek en als de documentaire fotografie. Zo maakte hij in 1997 hij het boek Mémo, waarin hij de portretten bijeen bracht van oorlogsslachtoffers, die in 1993 dagelijks in de overlijdensadvertenties van de Bosnische kranten verschenen. Dichter bij huis maakte hij voor het boek L'autre tussen 1995 en 1997 portretten van onbekende mensen op de Parijse metro.

Een van de thema's die Luc Delahaye in deze langdurige projecten centraal stelt is de spanning die de (voelbare) aanwezigheid van de fotograaf in het fotografisch beeld oproept, een thema dat ook in deze panorama's is te vinden: hier combineert hij een afstandelijke en tijdloze documentaire stijl - eigen aan het geschilderde historiestuk -, met de urgentie van een directe getuigenis - eigen aan de fotojournalistiek. Alsof de fotograaf tijdens het maken van de foto de gebeurtenis in zijn lens geschiedenis ziet worden. Uit de vele foto's die hij van zijn reizen mee terugneemt kiest Delahaye voor deze serie heel zorgvuldig die beelden uit die een uitgesproken autonoom karakter hebben en die de gebeurtenis over de waan van de dag heen tillen. Vaak geeft hij zijn foto's een overzichtelijke, frontale compositie mee en een grote rijkdom aan details om zo bewust afstand te scheppen tussen fotograaf en onderwerp. Zo contrasteren deze panoramafoto's sterk met het vaak incidentele karakter van nieuwsfoto's. Deze uitwerking verraadt Delahaye's fascinatie voor zijn 19de-eeuwse collega's als Roger Fenton. Maar ook het spectaculaire realisme van de monumentale geschilderde 19de-eeuwse historiestukken heeft hij bestudeerd. Net als deze schilderijen vereisen deze panoramafoto's een fysieke ervaring: ze zijn met opzet bedoeld om in een museum of andere (monumentale) ruimte bekeken te worden. Ook al bereikt een foto in een museum minder mensen dan de foto in de krant, daartegenover staat dat door de foto's fysiek te ervaren het beeld de beschouwer veel langer bijblijft.

Winterreise
Samen met de Russische schrijver Nikolai Vishnievsky reisde Delahaye in de winter van 1998/99 drieënhalve maand met de Transsiberische spoorlijn, van Moskou naar Vladivostok. Hun werkwijze was simpel en efficiënt. Ze klopten aan op willekeurige deuren om zo een portret te schetsen van de gewone Rus en van binnenuit het Rusland van nu te laten zien. Delahaye schetst een intiem, ontroerend en shockerend portret van een harde samenleving. In grote kleurenfoto's toont hij de morele en sociale crisis van Rusland. Hoewel overrompeld door het naargeestige en harde leven van alledag vond hij in Rusland ook schoonheid en keek hij erg op van de hartelijke bereidwilligheid van de Russen om zich te laten fotograferen. ‘Een geste van aardigheid', zo omschrijft hij hun medewerking.
Sombere schoonheid
Tien jaar na het begin van de hervormingen geldt in Rusland het recht van de sterkste. De meeste inwoners hebben weinig perspectief en koesteren geen enkele illusie. Delahaye laat zien welke gevolgen de economische crisis heeft voor werkenden en werklozen, jongeren en gepensioneerden, vrouwen en mannen. Hij vertaalt de abstracte cijfers uit de statistieken in beelden die op het netvlies beklijven. Hij laat zien dat Rusland een land is van geweld, zwervende kinderen, daklozen, prostitutie, ziekten als tuberculose, drugsverslaving en - meer dan ooit tevoren – alcoholmisbruik. ‘Waar Rusland tegen vecht – en wat ik fotografeerde – is een diepe sociale, morele en culturele crisis', zegt hijzelf. Het grote formaat van de foto's versterkt de somberheid. Toch is er ook schoonheid die wordt uitvergroot door Delahayes subtiele en intense kleurgebruik.

Sinds 2001 fotografeert hij recente gebeurtenissen die het internationale nieuws domineren: het proces tegen Slobodan Milosovich in Den Haag (2002), conflicten in het Midden-Oosten (2002), Afghanistan (2001) en Irak, de uit de hand gelopen G8 top in Genua (2001), de eerste herdenking van 11 September in New York (2002). Deze serie is niet afgerond, jaarlijks komen er nog 4 à 5 beelden bij.

In 2002/2003 was in de Rotterdamse Kunsthal zijn fotoserie Winterreise te zien, een melancholieke reportage over de armoede en verval in postcommunistisch Rusland.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 1262.