kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 17-08-2008 voor het laatst bewerkt.

Richard Avedon

Mode- en portretfotograaf, geboren 1923, overleden oktober 2004 op 81-jarige leeftijd.

Ronald Fischer, beekeeper, Davis, California, May 9, 1981

De meeste portretten zijn commercieel, sympathiseren met het eigenbeeld of de status van het individu ('images of pride'). Dit geldt o.a. voor het werk van Karsh, Beaton, Newman en Abbott; zij toonden meer aandacht voor het complimenteren dan voor het onthullen.

Avedon en Penn hebben er een sarcastische ondertoon aan toegevoegd door de minder flateuze kanten van beroemdheden te belichten. Wat zij vertellen wisten wij eigenlijk al: dat de beroemden niet perfect zijn.

Avedons portretten geven de indruk van een kaal realisme, niet omdat ze de realiteit spiegelen, maar omdat ze ieder manierisme van de geportretteerde uitschakelen.

In zijn boek 'In the American West' (1988) betrekt Richard Avedon de omgekeerde idealisering op gewone Amerikanen uit de regio, mensen die aan het andere uiteinde van de maatschappelijke ladder staan: zwervers, serveersters, mijnwerkers, gedetineerden en arbeiders in slachthuizen. In de Amerikaanse fotografie zijn ook deze mensen al lang niet meer onzichtbaar, maar net als voor de rijken en beroemden is er een bepaalde fotografische stijl voor hen gereserveerd: meestal direct, reportage-achtig, quasi-vluchtig met een omgeving van betekenisvol bijwerk. Avedon overschrijdt met 'In the American West' alle grenzen door de have-nots te laten zien in een stijl waarvoor tot nog toe alleen de haves waren uitverkoren: een hypergecultiveerde kaalheid.

The American West, coal miner

De achterliggende ambitie van Avedons 'In the American West' is vergelijkbaar met die van August Sander: het vastleggen van een 'fysiognomische staalkaart' van de Noordamerikaanse provincie. Avedon laat zich voorzichtiger uit dan August Sander, die werkelijk een fysiognomisch beeld van zijn tijd wilde creƫren, door een typologische onderverdeling van zijn subjecten naar sociale herkomst en beroep. Avedon wilde, zonder de ouderwetse ambitie van totale objectiviteit, hetzelfde doen.

Avedons methode van fotograferen wordt beheerst door neutraliteit en optimale scherpte. Hij fotografeert zijn subjecten voor een groot wit vel papier dat tegen een muur, of de zijkant van een vrachtwagen is bevestigd, in de schaduw: 'Ik wil dat de lichtbron onzichtbaar is, om de rol daarvan in de aanblik van de dingen te neutraliseren'. Het maken van een portret kost hem soms twee tot drie dagen: 'Ik observeer hoe hij beweegt, reageert, uitdrukkingen die op zijn gezicht verschijnen, zodat ik, tijdens het maken van het portret, door middel van instructies kan versterken wat hij van nature doet, hoe hij is'. Dat versterken wordt in de hand gewerkt door de lange sluitertijden en de geringe scherpte-diepte, die maken dat de persoon zich zeer lang zeer stil moet houden. Onvermijdelijk leidt dat tot een zekere verstarring.

Al deze gegevens zeggen iets over de mate van realisme en kunstmatigheid, over de eliminatie van het toeval uit zijn foto's. Zelfs de verlegenheid en het zelfbewustzijn van de gefotografeerde mensen speelt daarbij een rol. Een 'heimelijk' beeld: het beeld dat mensen van zichzelf willen geven, en dat op een merkwaardige manier verhevigd wordt, zoals in de foto's van Sander. Ook Avedon geeft in zijn portretten het 'typische', hyperindividuele van mensen een tastbare vorm, die het in werkelijkheid niet heeft.

zie bron


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 352.