kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Robert Capa

Hongaarse fotograaf, geboren 22 oktober 1913 Budapest - overleden 1954 Thai-Binh (Indochina).

Robert Capa, pseudoniem voor Andre(i) Friedman, begint in 1930 met fotograferen.

Hongarije werd bestuurd door de fascistische en antisemitische dictator Horthy. De jonge Jood Friedman kwam in contact met een locale communistische lobbyist en ook al hadden de beiden een gebrek aan belangstelling voor elkaar, het trok de aandacht van de geheime politie. Hij werd gearresteerd en weer vrijgelaten onder de voorwaarde dat hij Hongarije zou verlaten.

1931-33 Studeert politicologie aan de Universiteit van Berlijn het toen nog gastvrije Berlijn.

1931 Publiceert zijn eerste foto's in de 'Berliner Illustrierte Zeitung'. Dank zij zijn uitzonderlijk talent, mocht hij banneling Trotski gaan fotograferen in Kopenhagen.

In 1933 kwamen Hitler en de nationaalsocialisten aan de macht. Friedmann was jood; hij begreep al vlug wat hem te wachten stond en vluchtte via Wenen en Boedapest naar Parijs.

1933
Als geimporteerde parijzenaar ontmoette Friedmann drie personen die z'n leven zouden veranderen. De eerste was een radicale intellectueel en fotograaf genaamd Henri Cartier-Bresson. De tweede de jonge Poolse fotograaf David Szymin, die de bijnaam Chim had. Als laatste Gerda Taro, net als hij fotografe en Duits vluchteling. De drie werkten bij het agentschap Allience, opgericht door weer een andere Duitse vluchtelinge Maria Eisner.

Gerda Taro Duitse oorlogsfotografe van Poolse afkomst, (echte naam is Gerda Pohorylles), geboren 1 Augustus 1910 te Stuttgart - overleden 27 Juli 1937, Brunete, Spanje.
Nadat aan de macht kwamen in 1933 verhuisde Capa (Friedmann) wegens zijn Joodse afkomst eerst naar Wenen, en daarna naar Parijs (1934) waar hij de Duitse fotografe Gerda Taro leert kennen, net als hij van Oosteuropees-joodse afkomst en Duits vluchteling. Friedmann, die z'n voornaam in André had veranderd, werd verlieft op Taro, die hem tevens werk bezorgde. Hij begint niet alleen een samenwerking met haar, maar zij wordt ook zijn partner.
Samen vinden ze het Amerikaans klinkende pseudoniem "Robert Capa" uit om hun foto's beter aan de man te kunnen brengen. Taro en Friedmann dachten namelijk dat voor de foto's meer betaald zou worden als ze gemaakt waren door een succesvolle Amerikaan, in plaats van een stel armoedige jonge immigranten. Het plan slaagde en 'Capa' kreeg op slag driemaal zoveel voor zijn foto's dan Friedmann. Het 'bedrog' werd ontdekt toen Lucien Vogel, redacteur van Vu Mazazine een aantal foto's van 'Capa' kreeg aangeboden, terwijl hij getuige was van het feit dat Friedmann ze maakte. En dus veranderde Friedmann simpelweg zijn naam in Robert Capa. Hij zou de naam echter pas daadwerkelijk in Spanje actief gebruiken.
Gerda Taro zou in 1937 op 26-jarige leeftijd sneuvelen nadat haar wagen was aangereden door een terugtrekkende Republikeinse tank in de buurt van de Spaanse stad Brunete. Vanaf dat moment leefde Capa erop los alsof hij niets te verliezen had, een mentaliteit die hem ironisch genoeg rijk en heel beroemd maakte.

1933-39 Foto's voor 'Life', 'Time' en 'Illustrated London News'.
Van 1936 tot 1939 verblijft Capa met zijn partner Gerda Taro in Spanje om de Spaanse Burgeroorlog te documenteren, vanuit het antifascistische kamp van de Republikeinen; zijn foto's werden o.a. in het Amerikaanse tijdschrift Life, 'Vu' en 'Regard' gepubliceerd.

Op 5 september 1936, nam Capa aan het front bij het dorp Cerro Muriano zijn meest beroemde foto. Een republikeinse militie man op het moment van zijn dood. Vu Magazine publiceerde de foto enkele weken voor Capa's 32-ste verjaardag. Maar er ontstond veel discussie over de echtheid van de foto. Er werden vraagtekens gezet bij de relatie van Capa met het slachtoffer, waarom zijn camera precies op het juiste punt was scherpgesteld en waarom er geen sprake is van een schotwond (De man draagt een hoofddoek waarvan de knoop wel wordt gezien als de wond). Om de schijn tegen te hebben, zijn er geen contactafdrukken of negatieven beschikbaar die het verloop van de gebeurtenissen weergeven. Alles is zoekgeraakt. Het is Capa niet gelukt om gedurende zijn leven bewijs te leveren voor de echtheid van de foto.

Capa's levensgezellin Gerda Taro (volgens een artikel in LIFE, zijn ze ook daadwerkelijk getrouwd) sneuvelde zelf in 1937 nadat haar wagen was aangereden door een terugtrekkende Republikeinse tank in de buurt van de Spaanse stad Brunete. Vanaf dat moment leefde Capa erop los alsof hij niets te verliezen had, een mentaliteit die hem ironisch genoeg rijk en heel beroemd maakte.

1938 Fotografeert het Chinese verzet tegen de Japanse bezetters in Mantsjoerije (samen met Joris Ivens ).

Fotografeert de Tour van 1939.

1939 Emigreert naar de VS.

1940 Fotografeert de Mexicaanse presidentsverkiezingen in 1940.

1941-45 Oorlogscorrespondent voor 'Life'. Capa fotografeert de 2° W.O. in Engeland ('41), Noord-Afrika, Sicilië, Italië ('43 - '44), Normandië en de Ardennen ('44);
de bevrijding van Duitsland door de Amerikanen ('45);

1947 Richt samen met Cartier-Breson, David Seymour en Rodger het fotoagentschap Magnum op waar hij van 1948-54 voorzitter van is. Simpel is het niet om te mogen werken voor het fotoagentschap. Eerst krijgt een potentiële kandidaat een invitatie om zijn werk te laten zien. Met een beetje mazzel wordt hij vervolgens aspirant-lid en moet een paar jaar bewijzen dat hij kwalitatief op hoog niveau blijft. Vol passie en een kritische, eigenzinnige blik. Als alle Magnum-fotografen, zo'n zestig in totaal, de nieuwkomer dan nog steeds zien zitten, wordt hij pas volwaardig lid. Hij, inderdaad, want vrouwen worden zelden toegelaten.

in 1947, toen de Koude Oorlog al bezig was, mocht hij een maand lang de Sovjet-Unie, Tsjechoslovakije en Hongarije bezoeken en in 1949, in volle Koude oorlog, geraakte hij toch nog in Hongarije, Polen en Tsjechoslovakije, samen met zijn vriend en romanschrijver John Steinbeck

in 1948 - 1950 filmde hij de Israëlische onafhankelijkheidsverklaring, de eerste oorlog die erop volgde en de moeilijke start van de nieuwe joodse immigranten.

Van 1950 tot 1953 leefde hij als bon vivant in Parijs en genoot hij met volle teugen van zijn reizen in West-Europa en van de decadentie in de oorden die hij opzocht.

In 1953 verdacht de Amerikaanse regering hem ervan een communist te zijn; gevolg: zijn reispas werd maandenlang ingetrokken.

in 1954 trok hij via Japan naar Vietnam en Laos, om de Indo-Chinese oorlog te verslaan; in gezelschap van een Frans convooi kwam hij om het leven door een landmijn.

Het fotoagentschap Magnum en de Robert Capa Golden Medal Award for Outstanding Photography hebben van Robert Capa een icoon gemaakt. Een soort patroonheilige van het gilde der beroepsverslaggevers.

De Hongaar is in zijn eentje voor een groot deel verantwoordelijk voor het stereotiepe beeld van de oorlogsreporter als stoere, tomeloze minnaar van het kwaad.

Capa's stelregel 'Als je foto's niet goed genoeg zijn, zit je er niet dicht genoeg op' geldt nog altijd als hét credo van de betere reportagefotografie.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 1139.