kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Stefan Lorant

biografie Stefan Lorant

Geboren 22 februari 1901, gestorven 14 november 1997
Hongaars fotograaf, filmmaker en fotojournalist

Na de val van de Hongaarse regering in 1919 vanwege het fascisme, vertrok Lorant naar Tsjechoslowakije. Daar werd hij door Franz Kafka geholpen aan een baantje als violist in een bioscoop orkest. Niet lang daarna verhuisde Lorant naar Wenen en begon als still fotograaf voor een Hongaarse filmaker te werken. "Gedurende de dag maakte ik foto's van de set; s'avonds bestudeerde ik de ingewikkeldheden van de filmcamera". Op zijn negentiende werd Lorant bekend als vooraanstaand cameraman in Europa met zijn eerste film, The Life of Mozart. In de daaropvolgende jaren ontwikkelde hij vaardigheden als scriptschrijver en regisseur en maakte een totaal van 14 films tussen Wenen en Berlijn.

In 1921 wees Lorant een jonge vrouw af (bleek later Marlene Dietrich te zijn) voor een screentest, omdat hij dacht dat ze geen talent voor de film had. Ondanks de afwijzing werden ze twee jaar later vrienden.

In 1925 begon Lorant een carrière in de journalistiek door artikelen voor verschillende kranten in Berlijn te schrijven. Hij werd benoemd tot hoofdredacteur van het Münchener weekblad in 1928, waarbij hij verantwoordelijk was voor de Muncher Illustrierte Presse, de eerste moderne fotojournalistieke krant in Europa.

Bij de nazi invasie van Beieren in 1933, werd Hitler zo woedend over de politieke commentaren van Lorant, dat hij bevel gaf Lorant te arresteren. Nooit aangeklaagd voor een misdaad of voor een rechtbank verschenen werd hij bijna een jaar gevangengehouden. De Hongaarse regering kwam hem redden en Lorant werd vrijgelaten en begon als redacteur aan een krant in Boedapest in te werken. Gebaseerd op zijn gevangeniservaring, schreef Lorant I Was Hitler's Prisoner en nam het manuscript mee naar Londen in 1934, waar het een jaar later gepubliceerd werd.

Lilliput

Nauwelijks geletterd in de Engelse taal toen hij in Engeland arriveerde, werd Lorant al snel redacteur van Odham's Weekly Illustrated. Dit was de eerste populaire geïllustreerde krant en een model voor Amerikaanse foto tijdschriften zoals Life and Look. In 1937 stichtte Lorant 'Pocket Publications' in Londen en publiceerde het succesvolle pocket tijdschrift, Lilliput. Kort daarna kwam publicatie van de Picture Post, dat Lorant, als hoofdredacteur vormde tot een populaire geïllustreerde krant.

Lorant, die Winston Churchil ontmoet had en bewonderde, schreef artikelen over hem in de Picture Post. Churchill schreef ook artikelen en in 1939 stelde hij voor aan Lorant om een speciale editie aan de VS te wijden, "om de Amerikanen aan de Engelsen uit te leggen, hoe ze werkelijk zijn." Dit gaf Lorant de gelegenheid om voor het eerst Amerika te bezoeken en hij arriveerde kerstmis 1939 in New York. Met kantoorruimte en staf aan hem uitgeleend door de uitgever Henry Luce, werkte Lorant drie weken intensief en keerde terug naar Londen met meer dan 100 kilo aan Amerikaanse afbeeldingen. Verscheidene maanden later werd er een 160 pagina tellende uitgave over Amerika gepubliceerd, welke goed ontvangen werd in zowel Amerika als Engeland.

Later in 1940, verliet Stefan Lorant Europa weer om Amerika verder te onderzoeken. Na besloten te hebben, dat hij voorgoed zou blijven, vestigde hij zich in New York en begon Amerikaanse geschiedenis te studeren. Zijn studie's hadden als resultaat het publiceren van geïllustreerde boeken over de Amerikaanse geschiedenis. Zijn publicatie zouden uiteindelijk behelzen: The Glorious Burden, over het Amerikaanse presidentschap; The New World, met illustraties van Vroeg Amerika; fotobiografieën van Amerikaanse presidenten als Abraham Lincoln, Theodore Roosevelt, en Franklin D. Roosevelt; en natuurlijk, Pittsburgh: The Story of an American City.

Pittsburgh
The Story of an American City

In de late veertiger jaren, terwijl hij vakantie hield in Saratoga, werd Lorant uitgenodigd voor de lunch door Edgar Kaufmann en zijn vrouw, die onder de indruk waren van zijn gevangenis dagboek. Zo ontstonde een serie bezoeken van Lorant aan het landgoed van Kaufmann in Fallingwater en van Kauffmann aan het huis van Lorant in Lenox, Massachusetts. Terwijl Lorant te gast was in Kaufmann's huis in Palm Springs, werd hem gevraagd een boek te schrijven over de geschiedenis van Pittsburgh, waarop hij reageerde met: "Ik weet niets over Pittsburgh! Ik ben daar maar één keer geweest, tijdens mijn tweede bezoek aan Amerika in 1940 en vond het er verschrikkelijk! De lucht was donker, de lichten brandden al in de ochtend en de lucht was dik met vuil. Ik kon niet ademen en mijn ogen traanden. Ik ging terug naar het station en stapte op de eerstvolgende trein naar Chicago. Ik wilde Pittsburgh nooit meer zien." Kaufmann omschreef hoe de stad sinds 1940 in zijn voordeel veranderd was. Hij bleef aandringen op het boek en nodigde Lorant in 1954 in Pittsburgh uit om zelf een kijkje te nemen. Kaufmann's chauffeur reed Lorant door de hele stad en hij werd verliefd op de plaats. Hij huurde vervolgens een huis op Mount Washington en begon een geschiedenis te schrijven, die de 200ste verjaardag en werdergeboorte van Pittsburgh herdacht.

Lorant begon zijn onderzoek in de Historische Zaal van de Carnegie Library in Oakland, zowel als in de Pensylvania Zaal, die toen gesitueerd was aan de Noordzijde van Carnegie Library. Lorant onderzocht eveneens de archieven van de Historische Vereniging van West Pensylvania en van de Fotografie Bibliotheek van Pittsburgh die toen ondergebracht was in de universiteit van Pittsburgh. Hij zocht ook buiten de stad voor foto's. Van Harrisburg en Pensylvania tot Boston en New York zocht Lorant overal naar afbeeldingen van Pittsburgh met behulp van historici en krantenjongens. Hoewel opbergplaatsen van Pittsburgh fotocollectie's hadden - ze documenteerden bijzondere perioden in de geschiedenis van de stad - vond Lorant dat ze niet genoeg hadden voor een uitvoerig boek. Daarom verliet hij zich op instituten zoals het British Museum in Londen, die hem afbeeldingen bezorgde van de originele plannen voor Fort Pitt. Daaraan toegevoegd, "The Illustrated Londen News en de Illustrierte Zeitung van Leipzig bewaarden afbeeldingen van Pittsburgh in hun archieven. De redacteuren waren zo hulpvaardig mij het materiaal te zenden waar ik om vroeg."

Het was ook moeilijk foto's van gebeurtenissen in de vroege 20ste eeuw te vinden. "In de overstroming van 1936, waren de foto collecties van de kranten van de stad overstroomd door water, en wat niet door water en modder vernietigd was, werd door efficiency experts vernietigd. Om meer ruimte te creëeren voor staf en apparatuur werd veel van het authentieke fotografische materiaal in vuilnisbakken gegooid.

Om de geest van de jaren vijftig van Pittsburgh te vangen, huurde Lorant voor dit deel van het project, W. Eugene Smith in, een van de meest vooraanstaande fotografen van de 20ste eeuw. Lorant bewoonde de twee hoogste verdiepingen van een huis op Grandvieuw Avenue, dat een schitterend uitzicht van de stad bestreek. Het huis behoorde toe aan een bestuurder van Pittsburgh, die amateurfotograaf was, en het huis had zelfs een donkere kamer in de kelder. Lorant bood Smith de begane grond aan, ervan uitgaande dat zijn gast slechts een paar weken zou blijven. De weken regen zich echter aaneen tot maanden en soms werd de toestand ongemakkelijk, zoals wanneer het plaatjes draaien van Smith, Lorant zijn appartement uit dreef. Smith was de hele dag aan het fotograferen en ontwikkelde zijn film laat in de nacht. Tot Lorant's verbijstering, "om twee uur in de ochtend speelde Smith een Barok kwartet." Uiteindelijk verhuisde Smith naar zijn eigen kamers in Shadyside. Veel van de door Smith genomen foto's in Pittsburgh zijn beroemd geworden en zijn inspanningen hebben hem zelfs een Guggenheim fellowship opgeleverd.

Edgar Kaufmann stierf in 1955 en heeft de realisatie van het project niet meegemaakt. Na tien jaren van onderzoek en schrijven, werd het Pittsburgh boek uiteindelijk gepubliceerd in 1964. Daarna af en toe herzien, werd een vierde bijgewerkte editie in 1988 uitgebracht.

Sieg Heil

Lorant werd een ere doctoraat toegekend van Knox College in 1958. Hij voltooide zijn 'graduate' studie aan de universiteit van Harvard, waar hij zijn MA in 1961 behaalde. In 1974 werd zijn boek Sieg Heil gepubliceerd, een geïllustreede geschiedenis van Duitsland van de periode van Bismarck tot het einde van het Derde Rijk. In de vroege tachtiger jaren begon Lorant aan een autobiografie te werken, I Lived Six Lives, een beschrijving van zijn ervaringen in zes landen.
Stefan Lorant wordt wereldwijd gezien als de eerste belangrijke redacteur van modern fotojournalisme.

Bron: www.carnegielibrary.org


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 1292.