kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Werner Mantz

Duits-Nederlandse fotograaf

Duitsland met zijn foto's van moderne architectuur.
In 1921 opent de jonge fotograaf Werner Mantz in het hartje van zijn geboortestad Keulen aan de Hohenstaufenring zijn eerste atelier voor architectuurfoto's. Juist nu in de jaren twintig, wanneer Keulen zijn tijd ver vooruit is en belangrijke, moderne stadsuitbreidingsplannen realiseert, leidt dit voor Werner Mantz tot zijn meest gewaardeerde werken. Als fotograaf van het 'nieuwe bouwen' wordt hij gecontracteerd door veel architecten, als Riphahn, Klotz, Mendelsohn en Wirminghaus. Bovendien ziet hij zijn werk in talrijke bekende architectuurtijdschriften verschijnen.

Sinds 1932 heeft Mantz een tweede foto-atelier in het rustige en fotogenieke Maastricht, waar hij zich in 1938 definitief vestigt. De opkomst van het nationaal-socialisme in Duitsland heeft hem tot deze stap doen besluiten.

In de loop der jaren dertig verwerft hij ook aan Nederlandse zijde faam als architectuurfotograaf. Het zijn niet alleen de belangrijke architecten als Peutz, Swinkels en Wielders, maar ook Staatsmijnen (DSM) en Provinciale Waterstaat in Limburg die hun werk maar al te graag door Mantz laten fotograferen.

Sinds de opening van zijn atelier met etalage aan het Vrijthof no. 2 in het vroege voorjaar van 1939 schakelt Werner Mantz, in zekere zin noodgedwongen, over op kinderportretfotografie. Generaties Maastrichtenaren hebben zich door hem laten vereeuwigen. Hier blijken hetzelfde vakmanschap en dezelfde overtuigingskracht als in zijn eerdere werk.

Mantz heeft in de periode 1930 tot circa 1970 veel foto's van zijn woonplaats Maastricht gemaakt. Foto's waar weemoed en tegelijkertijd ook kracht van uitgaan. Omdat Mantz uitsluitend fotografeerde met natuurlijk licht ("oud namiddaglicht") hebben de foto's een verstild karakter.

Begin jaren '70, wanneer Mantz' atelier in Maastricht al gesloten is en hij met zijn vrouw een rustig bestaan leidt in het Limburgse Eijsden, beleeft zijn werk een opvallende revival. Via de tentoonstelling 'Vom Dadamax bis zum Grüngürtel' in Keulen worden zijn foto's zogezegd herontdekt en in kwaliteit geplaatst naast fotografen als Sander, Flach en Ubach. Al gauw volgen dan exposities in galerieën en musea. De grote doorbraak volgt wanneer Documenta 6 in Kassel voor het eerst aandacht besteedt aan fotografie en daarbij ook werk van Werner Mantz toont. Sinds 1970 wordt zijn werk dan ook verzameld en inmiddels is zijn werk in het bezit van veel musea, galerieën en particuliere verzamelingen in Europa, de Verenigde Staten en Japan.

Sinds 1989 houdt de Stichting Werner Mantz zich bezig met promoting van zijn werk, tevens met het bevorderen van fotografie d.m.v. natuurlijk daglicht, bij voorkeur in zwart-wit. Daartoe wordt om de drie à vier jaar een prijs toegekend aan een genomineerde kandidaat uit Nederland, België of Duitsland. De eerste prijswinnaar was Thomas Struth (Dld. 1990), gevolgd door Rineke Dijkstra (Ned. 1994) en Kim Zwarts (Ned. 1997).


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 1110.