kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 31-12-2015 voor het laatst bewerkt.

Achenbach

Andreas en Oswald Achenbach vertegenwoordigen de landschapsschilders van de Düsseldorfse School.

Andreas Achenbach

Duits landschapschilder, (29-9-1815 Kassel, 1-4-1910 Düsseldorf).

Achenbach schilderde vooral romantisch naturalistische landschappen met een dramatische inslag en marines. Hij was een meester op technisch vlak en is historisch belangrijk als een hervormer.

Biografie
Andreas Achenbach studeerde aan de kunstacademie in Düsseldorf onder de Duitse romantische schilder Friedrich Wilhelm Schadow (7 september, 1789 - 19 maart, 1862) en maakte in 1832-33 een reis door Nederland, waar hij de invloed onderging van het werk van Jacob van Ruisdael. Verbleef na 1835 in München en Frankfurt.

Hij gold in zijn tijd als klassiek schilder van het landschap in het noordelijke klimaat, en dan vooral van haven- en zeegezichten. In zijn vroege periode volgde hij vooral het pseudo-idealisme van de Duitse romantische school, maar in de periode na 1835 werd hij beïnvloed door de Duitse landschapschilder Louis Gurlitt (1812 – 1897), de broer van de componist Cornelius Gurlitt, en werd Andreas Achenbach de stichter van de Duitse realistische school en wegbereider van een realistische landschap-schilderkunst.

Zijn conventionele stijl beantwoordt aan de smaak van zijn tijd en Achenbach behoorde in zijn tijd dan ook tot de meest gewaardeerde en best betaalde schilders van de Düsseldorfse school. Al vroeg was zijn werk ook in Amerika zeer gezocht, niet in het minst door de aktiviteiten van de Düsseldorf Gallery te New York, die vanaf 1849 werk van Düsseldorfse kunstenaars tentoonstelde en verhandelde. In de jaren 1870 zond Achenbach verschillende malen werk naar de Industrial Exhibition te Cincinnati.

Achenbach vond vooral gretige kopers voor zijn heftig bewogen zeestukken en landschappen, waarin de mens bedreigd wordt door het geweld van de elementen. Mogelijk is een van de redenen van zijn populariteit wel geweest dat het de mens een behaaglijk gevoel geeft in de veiligheid van het eigen huis te kijken naar een gevaarlijke situatie die toch door de effectvolle belichting zo duidelijk binnen het raam van de schildering blijft, zoals de ‘zandstorm aan de Hollandse kust’ (1877; Kunstmuseum, Düsseldorf).

Een brief van Achenbach aan John Longworth eigenhandige en gesigneerde brief, gedateerd Düsseldorf 27 januari 1887 ; 11 pp. op drie dubbelbladen in-8° (inv. n° 2000-A.280)
Deze lange en zeer persoonlijke brief is geadresseerd aan John Longworth, een verzamelaar in Cincinnati die tenminste twaalf schilderijen van Andreas Achenbach bezat. Longworth had de schilder kennelijk gevraagd iets meer over zijn werk te schrijven maar deze antwoordt « [...] dat het mij niet aanstaat veel te schrijven over dat wat ik schilder: vooraf zou dat onverstandig zijn, achteraf onnodig of te laat. Onverstandig omdat de liefhebber en kenner zich bij de geringste beschrijving meteen een andere voorstelling van het te verwachten schilderij maakt [...]. Achteraf, als het schilderij niet beter spreekt [dan de pen], zou ik verdienen werkelijk geen penseel meer aan te mogen raken en alles met de pen af te doen [...] de hongerdood zou mijn lot zijn.» Maar er is nog een diepere reden: hij schrikt ervoor terug met de pen te beschrijven wat « van zo fragiele natuur is dat ik er dikwijls voor terugschrik een dergelijke zaak eindelijk met de handen aan te vatten [...] want ook al is het schilderij in de geest geheel voltooid, bij de definitieve uitvoering kan toch iets tevoorschijn komen dat de gedachte onuitvoerbaar maakt, tenminste in zijn zuivere, maagdelijke idee. Hoeveel van dergelijke luchtkastelen zijn er niet nooit tot uitvoering gekomen en ik kan niet loochenen dat ik deze doodgeboren kinderen betreur.»

Tot slot geeft hij Longworth raad voor de bouw van een zaal voor de schilderijen die deze van zijn hand bezit : « [...] zo groot mogelijk en met bovenlicht maar niet te hoog ».
« Mijn atelier is 30 voet in het vierkant en toch te klein. Bouwt U zo groot mogelijk », luidt het postscriptum.

(bron en brief op Oswald Achenbach Duits landschapschilder, broer van Andreas Achenbach, (2-2-1827 Düsseldorf, 1-2-1905 aldaar).

Opleiding aan de kunstacademie van Düsseldorf en bij zijn bovengenoemde broer. Maakte ter verdieping van zijn natuurstudies een reis door Tirol en Italië. Schilder van romantische vooral Italiaanse landschappen met figuren, waarmee hij veel succes had.
Zijn landschappen hebben vaak oog voor de rijke en gloeiende effecten van kleur, hetgeen hem dan ook naar de baai van Napels en Rome bracht. Zijn landschappen (vaak met figuren) zijn romantisch van aard en meestal door Italië geïnspireerd.
Oswald Achenbach is als kunstenaar op zijn best in zijn schilderstukken op klein formaat die een vlotte penseelvoering vertonen.

Van 1866-72 was hij docent aan de Düsseldorfse academie.

Benno von Achenbach

Benno von Achenbach (24 juli 1861 - 1936) was de enige zoon van de kunstschilder Oswald Achenbach. Hij is de bedenker van het nu veelgebruikte Achenbach-mensysteem voor paarden en werd vanwege zijn verdiensten voor de kunst van het mennen door keizer Wilhelm II in de adelstand verheven.

In de jaren 80 van de twintigste eeuw had het werk van fotografenechtpaar Bernd en Hilla Becher dusdanig grote invloed op de toenmalige (conceptuele) kunstwereld dat ook zij een zogenaamde Düsseldorfse school maakten. Bekende adepten waren fotografen als Andreas Gursky, Thomas Ruff, Thomas Struth, Candida Höfer, Axel Hütte, het Zwitserse kunstenaarsduo Peter Fischli / David Weiss en de Canadees Jeff Wall.. Zij wendden met hun fotografie dezelfde afstandelijke typologische "Bechers"-methodiek aan maar met andere onderwerpen zoals landschappen, (familie)portretten, mensen in musea of series van verlaten ruimtes in openbare gebouwen. Door deze oud-studenten werd de "Becher-Schule" in de kunstwereld vlug een begrip. .


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 640.