kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 08-01-2009 voor het laatst bewerkt.

Aernout Mik

Nederlands beeldend kunstenaar, beeldhouwer, installatie-kunstenaar, 3 juli 1962 te Groningen geboren. Woont en werkt in Amsterdam.

Aernout Mik maakt video-installaties die een vreemde werkelijkheid oproepen. De omgeving is herkenbaar van thuis of van de televisie terwijl je die - door de gebeurtenissen die er plaatsvinden - als kijker niet zo ervaart. Mensen of voorwerpen worden van buitenaf gemanipuleerd. Zoals de bejaarde mannen in Kitchen die in de smetteloos witte keuken een schijngevecht houden dat veel weg heeft van een breekbare choreografie. Of de uitgeputte hoekmannen tijdens een beursdag in Middlemen die onderdeel worden van de stilgevallen hectiek. De geluidloze beelden hebben hun eigen trage dynamiek. Ze dicteren de sensatie van de kijker die doorgaans gewend is aan de snelle montage van televisie- en filmbeelden.

In het werk van de Nederlandse kunstenaar Aernout Mik worden de architecturale gegevens van een bepaalde ruimte, zoals een galerie of een museum, gecombineerd met video's, foto's en objecten. Deze worden niet zonder meer tentoongesteld, maar in een compleet nieuwe architectuur getoond. Belangrijk is het samengaan van de door Mik gecreëerde omgeving en de situaties die zich in de afzonderlijke werken voordoen. De nieuwe architectuur is zo niet alleen een verdubbeling van de echte ruimte van het museum (waardoor een fictieve ruimte ontstaat), maar de videobeelden lijken zich daardoor ook in de werkelijke tijd voort te zetten.

De hoofdpersonen in de films van Aernout Mik lijken haast op afstand te worden bestuurd, ze maken een afwezige indruk, alsof ze door een existentiële twijfel worden gekweld. Al slaapwandelend banen zij zich een weg door de ruimte, hun handelingen lijken zonder begin of einde. Zij communiceren niet met elkaar en storen zich niet aan de hinderlijke onderbrekingen van buiten. Het onverklaarbare van het moment strekt zich uit in de tijd als een geestelijke anamorfose, waarvan het oorspronkelijke referentiepunt is zoek geraakt.

Aernout Mik is zeker geen videokunstenaar te noemen. In zijn werk brengt Mik video, architectuur, live-performance, fotografie en sculptuur samen. Hij regisseert gedrag, verschillende lagen van realiteit en de fysieke ervaring van de ruimte. Het werk heeft eerder relaties met bijvoorbeeld gedragssociologie, special effects in zogenaamde B-films en kunstenaars als Mike Kelley en Dan Graham, dan met typische videokunstenaars.

In de videowerken van Aernout Mik lijkt er, zoals bijvoorbeeld ook in zijn tableaux vivants en foto’s, iets niet helemaal in de haak. Eigenlijk is het niet volledig duidelijk wat er aan de hand is: we weten niet waarom de personages er zijn, waarom ze doen wat ze doen, wat het doel is van hun acties. Weten ze het zelf wel? Ze gaan op in hun routineuze handelingen, een beetje als automaten, maar dan in ongewone omstandigheden: ongeacht de gebeurtenissen om hen heen of de acties van anderen, gaan ze onverstoorbaar met hun eigen bezigheden door. Er is weinig of geen interactie, reactie of individuele expressie. De gebeurtenissen kabbelen voort, zonder verhaallijn, plotontwikkeling of climax.
De video's balanceren tussen echt en gemaakt, documentair en fictief. Mik werkt met niet-professionele acteurs zonder repetitie, waardoor het echte, documentaire karakter ontstaat. Anderzijds geeft hij duidelijke instructies wat de beelden iets gemaakts en fictiefs geeft. Door zijn werk op een specifieke manier te presenteren en de bestaande architectuur aan te passen, grijpt hij bovendien op de kijkervaring van de toeschouwer in.

levensloop
Aernout (Gerrit) Mik, is op 3 juli 1962 geboren in Groningen en bracht aldaar zijn jeugd door.
Hij studeerde van 1983 tot en met 1988 aan de Academie Minerva eveneens te Groningen.

“Dummy”, 1990
In de gang hangen twee poppen van Aernout Mik aan de wand. Deze poppen hebben de vormvan een menselijk lichaam zonder de ledematen. Op deze figuren zijn weer afbeeldingen van menselijke figuren, landschappen en steden te zien. Ook zie je dat er porseleinen plaatjes opvastgemaakt zijn, met daarop afbeeldingen van alledaagse, maar onherkenbare plaatsen. Deze porseleinen plaatjes zijn op dezelfde manier gemaakt als de porseleinen portretten die jewel eens op graven ziet. Het is een verwarrend geheel, deze vreemde poppen met die plaatjeserop. Zo zijn de afbeeldingen heel herkenbaar en begrijpelijk, maar door ze op deze vreemdemanier te presenteren wordt heel onduidelijk waar het om gaat. Doordat het er nietvanzelfsprekend uitziet wordt je aangezet tot nadenken. Aernout Mik maakt altijd gebruik van herkenbare beelden. Doordat deze kindergezichten net niet goed op de pop zijn afgedrukt, ziethet geheel er heel vreemd uit. De kunstenaar vind het interessant dat beelden die wij heel normaal vinden, ineens abnormaal worden gevonden doordat ze op een andere manier gebruikt worden.

1991 Biënnale Sao Paolo.

In 1994 nam hij deel aan de Ateliers '63 te Haarlem.

1995 deelname aan een groepstentoonstelling in het Stedelijk Museum te Amsterdam (Wild Walls).

In 1997 ontving Mik de Sandbergprijs voor zijn video's Lick (1996) Biënnale Venetië (1997).
Willem Oorebeek (1953) en Aernout Mik (1962) zijn uitgenodigd om de Nederlandse presentatie voor de 47ste Biennale van Venetië te verzorgen.

1998 deelname aan groepstentoonstelling in de Grazer Kunstverein te Graz (Mise en Scène).
Kunstpreis Hannover (1998).
DAAD stipendium, Berlijn.
Biënnale Melbourne (1999).

Softer Catwalk in Collapsing Rooms, 1999
De projectie gebeurt op aangeven van de kunstenaar voor de eerste maal op een doorzichtscherm in een nieuwe gebogen muur, zodat het werk “een vitaal onderdeel van de architectuur” vormt en dicht bij de toeschouwer staat. Architectuur lijkt op haar beurt een vitaal onderdeel van de video te zijn: de architectuur, de kamers van een appartement storten in (collapsing rooms) rondom de personages die, zo lijkt het wel, al slaapwandelend een pad (catwalk: looppad) doorheen de ravage vinden en van kamer naar kamer dwalen. De personages lijken niet verstoord door de situatie, laten zich niet van hun stuk brengen, reageren noch op de ruimte, noch op elkaar, alsof hen niets kan overkomen. Ondanks de veel spectaculairdere gebeurtenissen rondom hen, is het hun eigenaardige gedrag dat de toeschouwer fascineert.
humoristische aard. Dit wordt versterkt doordat Mik verschillende lagen van realiteit creëert, waarin hij geënsceneerd gedrag - zowel live als op video - combineert met sculpturale vormen, ingebed in een architectonische structuur, die de beschouwer fysiek tot het werk doet verhouden. Een goed voorbeeld hiervan is de solopresentatie die Mik in 1999 in de Amsterdamse Galerie Fons Welters maakte. In een architectonische vorm van smal toelopende gangen en lage deuren werden videofilms van in elkaar stortende gebouwen en gewonde personages getoond naast een levensechte 'dummy' van een mensaap.

2000 deelname aan groepstentoonstelling in het National Museum of Modern Art te Kyoto (Still/ Moving)

2000 Van Abbe Museum in Eindhoven - Primal gestures, minor roles (Aernout Mik presenteerde in zijn eerste museale solotentoonstelling zijn (bijna) gehele oeuvre in een totaalinstallatie. Aernout Mik vormt het museum om tot een labyrint en een steeds veranderende ruimte. Voor Mik is dit de eerste gelegenheid om een aanzienlijk aantal werken uit de jaren 1991 t/m 2000 in een grote architecturale omgeving samen te brengen. Verscheidene ruimtelijke en visuele realiteiten overlappen elkaar daarbij: de realiteit van de filmische werken en die van de aanwezigen in het museum, de architectuur van het museum en die van het werk.

Sandbergprijs, Amsterdams Fonds voor de Kunst (oeuvre) 2000-'01

2000 tentoonstelling ICA te Londen (3Crowds).

Dr. A.H. Heinekenprijs voor de Kunst 2002 (EUR 50.000)
Aernout Mik ontving in april 2002 de Dr. A.H. Heinekenprijs voor 'zijn consistente oeuvre van video-installaties', waarin hij het medium video gebruikt in combinatie met andere artistieke middelen. Zijn werkwijze heeft een grote invloed gehad op de huidige generatie "videokunstenaars" in Nederland'.
agenda/2002 was van hem de video-installatie Reversal room te zien in het Stedelijk Museum Bureau Amsterdam.

2003 'In Two Minds' zie agenda
Op 10 januari 2003 gaat 'In Two Minds' van beeldend kunstenaar Aernout Mik in première in het Stedelijk Museum in Amsterdam. In Two Minds is een coproductie van Toneelgroep Amsterdam en het Stedelijk Museum in Amsterdam. In Two Minds borduurt Aernout Mik voort op zijn spel met realiteiten. Hij manipuleert de kijker. Onderzoekt hoe het bewustzijn werkt als echte en gefilmde beelden elkaar voortdurend afwisselen? Spelers en toeschouwers, gespeelde en gefilmde scènes breken in op het ingesleten gedragspatroon van alle aanwezigen.
Aernout Mik schept in de 55-minuten-live-tentoonstelling In Two Minds twee identieke ruimtes. Ze spiegelen elkaar en zijn gescheiden door een doorzichtige wand waarop beelden in wisselende snelheid worden geprojecteerd. De een is het domein van de toeschouwer, de andere die van de acteur. We zijn beland in een supermarkt. Schappen staan vol, met zakken chips, flessen olijfolie, pakken luiers, waspoeder, kistjes thee, breezers, zakken rijst. De omgeving doet vertrouwd aan, maar mist de gangbare logica Acteurs en publiek bevinden zich elk in hun eigen ruimte tussen de schappen. Ze zijn zich bewust van elkaar en van de gefilmde realiteit die hen scheidt en verbindt. Twee identieke werelden schuiven over elkaar heen en infecteren het bewustzijn. Is het een droom of is het de sensatie van een droom die je kan overvallen in het leven van alledag?

Het Stedelijk Museum heeft van Aernout Mik verschillende (video)werken in de collectie.

Vervreemding en stoïcijns gedrag zijn typisch voor het recente werk van Aernout Mik. De afgelopen jaren exposeerde hij een intrigerende film van blokkade-opwerpende demonstranten die er in hun trage, rituele bewegingen uitzien als een groep balletdansers, maar ook een van beurshandelaren die een crash aanschouwen, en een bijna documentaire-installatie met beelden van de stad Hongkong, die hij samen met documentaire-maakster Marjoleine Boonstra filmde. Met soortgelijk werk vertegenwoordigde Mik Nederland in 1997 op de Biennale van Venetië, en had hij in 2000 een veelgeprezen solo-tentoonstelling in het van Abbemuseum in Eindhoven waarbij het hele gebouw van binnen verbouwde.

Aernout Mik staat voor 2005 op de 5e positie in top100 elsevier, 2e in top100 Kunstbeeld en 6de in de Kunstbus top 100.

AERNOUT MIK - VACUUM ROOM
Brussel Argos 23 t/m 26 juni 2005
De kunstenaar stelt in argos zijn nieuwe installatie vacuum room tentoon. Vacuum Room , showing agroup of people being bounced back and forth between intense political chaos and steelyimperturbability. At one moment, the participants are engaged in violent physical and verbal battle,and the next, they are like cripples, pacing restlessly back and forth, in and out of the space. Meer www.argosarts.org/articles.do?id=232

Aernout Mik genomineerd voor Duitse kunstprijs
dinsdag 11 oktober 2005 (75 woorden)
De Nederlandse beeldend kunstenaar Aernout Mik is genomineerd voor de Duitse kunstprijs blueOrange (77.000 euro). In februari wordt de winnaar bekendgemaakt van de 'blueOrange 2006 Kunstpreis der Deutschen Volksbanken und Raiffeisenbanken'.
Dat heeft het Stedelijk Museum in Amsterdam, dat Miks werk in de collectie heeft, laten weten.
Behalve Aernout Mik zijn Janet Cardiff, Douglas Gordon, Mona Hatoum, Gabriel Orozco, Dan Perjovschi en Tobias Rehberger genomineerd. Zij werden uit 450 kunstenaars geselecteerd door een jury waarin onder anderen Stedelijk-directeur Gijs van Tuyl zitting heeft.

08 januari 2009 Aernout Mik krijgt solo-expositie in MoMa
NEW YORK - De Nederlandse beeldend kunstenaar Aernout Mik krijgt van 6 mei tot en met 27 juli een solo-expositie in het Museum of Modern Art (MoMa) in New York. Dat staat op de site van de gezaghebbende kunsttempel.
Mik, ook beeldhouwer, is vooral bekend om zijn video-installaties, maar is niet echt een videokunstenaar. Hij mixt video, architectuur, liveperformance, fotografie en sculptuur. Kenners zien in zijn werk relaties met bijvoorbeeld gedragssociologie. Hij toont mensen en zaken in een normale omgeving, maar in een onwerkelijke situatie.
Het MoMa belooft een tentoonstelling die niet alleen in de expositieruimten te zien is, maar in het hele museum. Getoond wordt onder meer Miks eerste film Fluff (1996) op monitoren op verschillende plekken. Op zes schermen is ook Vacuum Room te zien (2005).
Tot half februari heeft het MoMa nog een expsotie van werk van de in Kaapstad geboren maar als Nederlandse beschouwde kunstenares Marlene Dumas.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 132.