kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Alicia Framis

Geboren in Spanje in 1967. Woont en werkt in Barcelona en Amsterdam. Haar werk is getoond in belangrijke internationale tentoonstellingen en is opgenomen in vooraanstaande museale en privé collecties over de hele wereld.

Framis zegt mensen 'te willen geven wat zij nodig hebben'. Zij concentreert zich op de eenzame eenling in de grote stad. Voor het Festival aan de Werf in Utrecht plaatste zij in 1996 een escortbureau ophet Centraal Station. De eeneiige tweelingen die het bureau bemanden, experts in het samenzijn, vergezelden iedereen die behoefte had aangezelschap naar een locatie in de stad.

Alicia Framis studeerde in 1997 af aan de Rijksacademie Amsterdam en won dat jaar de Prix de Rome, Kunst en de Publieke Ruimte.

Alicia is bij het publiek vooral bekend als maker van sociale sculptuur. Het werk heeft meestal geen vaste (gematerialiseerde) vorm maar gaat in op het creëren van omstandigheden waaruit ervaringen en/of gebeurtenissen kunnen voortkomen. Zijzelf kan daarin voorkomen - zoals bij dreamkeeper, waarbij zij gedurende veertig dagen bereikbaar was voor eenzamen in de nacht - alsook dat zij gebruik maakt van andere personen. Het gaat in ieder geval altijd om direct contact tussen mensen, waarbij grootsteedse noden en eenzaamheid vaak het onderwerp zijn.

De performances en installaties van Alicia Framis zijn interdisciplinair en vertonen raakvlakken met mode, architectuur en design. Framis' kunst grijpt telkens in het sociale veld in en stelt het menselijk bestaan en relaties centraal. Acties in de openbare ruimte en museale presentaties zijn vaak onderdelen van een project.

Haar projecten waren onder meer te zien in Palais de Tokyo in Parijs (Anti Dog), op de Berlin Biennale (Minibar), Macba in Barcelona, Kiasma in Helsinki (Loneliness in the City), het Migros Museum Zürich (Remix Buildings) en Bureau Amsterdam van het Stedelijk Museum Amsterdam (Dreamkeeper). Een van de geselecteerde kunstenaars van Sonsbeek 9.

in 1997 stond gedurende exact drie minuten een levende sculptuur op de Amsterdamse Dam. Een groep Spaanse acrobaten klauterden op elkaars schouders en vormden een metershoge menselijke sculptuur. Wat destijds voor velen een stunt leek, was voor Alicia Framis, die dit kunstwerk bedacht, niet meer of minder dan een levenshouding. Zij sleepte met dit kunstwerk de Prix de Rome in de wacht.

project Dreamkeeper (1997); gewapend met een matrasje, sterrenjurk en moonboots bezocht Framis eenzame mensen in Amsterdam om er de nacht door te brengen:
'Suffering from lonely nights? Phone the Dreamkeeper. She's in town for forty days, wandering through the streets with her sleeping mat wearing her Star Dress and Moon Shoes. lf you make an appointment she'll come to you. For twelve hours she'll stay by your side. As long as you don't sleep, she'll watch. In the morning she'll pick up her mat and leave again. Don't ask what will happen in the period in between. It all depends upon your dreams.'

Met haar project Loneliness in the City (2000) probeert Alicia Framis problemen op te lossen of aan de orde te stellen met behulp van zowel intellectuele als praktische middelen; door het organiseren van een thematisch cultureel programma, geschikt voor iedereen, ook voor de niet direct in kunst geïnteresseerde bevolking.

Framis introduceert een nieuw merk: anti_dog. Het bestaat uit een collectie van negen gouden jurken, gebaseerd op beroemde ontwerpen van Chanel, Dior, Courrèges, Gaultier, Hussein Chalayan, Karen Park-Goude en drie ontwerpen van Framis zelf. Ze zijn geproduceerd in Twaron, een materiaal dat 'dog-, bullet-, cut- and fire-proof' is. Framis toont ook foto's van de anti_dog modeshow in het Palais de Tokyo in Parijs. En de film die zij onlangs maakte van een anti_dog performance; waarin Framis samen met zeven mannequins van verschillende nationaliteit (gekleed in de anti_dog jurken) te zien is temidden van een stroom voetbalsupporters op weg naar een wedstrijd.

anti_dog is een project in ontwikkeling. Op 9 oktober 2002 opent eerst de anti_dog show in Palais de Tokyo in Parijs. Gevolgd door de presentatie van het anti_dog magazine, ook in Parijs. Het verschijnt als bijlage van het bekende modetijdschrift C Magazine uitgegeven door Artimo.

Het project anti_dog begon voor Framis toen zij in 2000-2001 in Berlijn verbleef. Iemand vertelde haar over de wijk Marzahn, waar vrouwen met een donkere huid niet naar buiten kunnen omdat skinheads met agressieve honden de straten beheersen. Framis: 'We mixed women will not show ourselves as victims, but as strong, unique individuals with the freedom and protection to go everywhere we want. In this way we create an awareness toward an everyday growing problem. I want to make a statement that involves our modern way of life: charisma, fashion, uniqueness, singularity and exoticism. For me anti-violence is where creativity starts. anti_dog is a brand of products that combine creativity and protection.'

Geselecteerd voor Nederlandse inzending Biennale Venetië 2003.

zie ook:
suds and soda


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 326.