kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Anton Heyboer

Anton Heyboer werd op 9 februari 1924 op het Indonesische eiland Java geboren. Vijf maanden later verhuisde hij met zijn oudere zusje en ouders naar Haarlem. Er volgde een periode van verhuizingen. In 1925 naar Delft, in 1929 naar Voorburg.

Van 1933 tot 1938 verbleef de familie Heyboer op Curacao. Later verhuisde men wederom naar Haarlem.

"Heyboer: ik heb een prima jeugd gehad. Niet, vergeleken met normaal, wat men een gezellige jeugd noemt. Maar een vrij wilde jeugd. Op onbewoonde eilanden enzo. Wat wil je als kind nog meer?"

In 1943 werd Anton Heyboer opgepakt door de Duitse bezetters en gedurende 7 maanden in kamp Prenz Lauerber te werk gesteld. Hij schreef hierover: "Het concentratiekamp was niet slechter dan het ouderlijk huis en de maatschappij is voor mij niet slechter dan beide; te oncreatief". Heyboer laat weinig los over deze periode, het moet destijds in elk geval niet rooskleurig zijn geweest.

Na de oorlog vestigde hij zich in het Drentse dorp Borger waar hij begon met tekenen, toen nog in een traditionele stijl.

Samen met de in het Drentse Rolde woonachtige schilder Jan Kagie jr. (1907 - 1991), één van de oprichters van de vereniging "De Drentse Schilders", heeft Heyboer in 1948 door Frankrijk gezworven. Tijdens deze zwerftocht werd door beiden veelvuldig getekend en geschilderd.

In 1951 is Anton een tijd lang opgenomen geweest in het Provinciaal Ziekenhuis te Santpoort. Hij was erg in zichzelf gekeerd.

vrouw Elsa en hun dochtertje in Haarlem. Het huwelijk benauwde hem blijkbaar teveel en werd in 1953 ontbonden.

In 1954 trouwde Anton opnieuw. Anton vertrok samen met zijn tweede vrouw Erna in 1958 naar Amsterdam en kwam zo in het artiestenwereldje terecht. Dronk erg veel en zonk af naar de zelfkant van het bestaan. Eind 1958 werd dit huwelijk, waaruit ook een kind werd geboren, ontbonden.

In 1959 trouwde Anton voor de derde maal. Deze verbintenis, met Yvonne, duurde slechts tot midden 1960.

Anton Heyboer is een kunstenaar die als graficus tot internationale roem geraakte, al aan het eind van de jaren '50, en daarnaast als schilder is verder gegaan. Heyboer is niet alleen kunstenaar maar tegelijk ook filosoof en tussen de bedrijven door de schepper en behoeder van een eigen vrij-staatje met getrouwen dat al meer dan dertig jaar bloeiende blijft, dit ziet hij als zijn grootste kunstwerk.

Tegen het einde van 1960 ontmoette Anton Maria. Na samen in een boerderij in Oudekerk a/d Amstel te hebben gewoond trokken ze naar een boerenschuur in de buurt van Ilpendam. In deze boerenschuur, die inmiddels is veranderd in een kleurrijk en sprookjesachtig huis met spiegels, kralen en andere versierselen, wonen zij nog steeds.

In 1964 woonde zij samen met Ingrid. Ingrid vertrok en de binnehuisarchitecte Lotti kwam. Lotti woont nog steeds in Den Ilp. Later werd dit driemansschap verrijkt met de komst van Marike, schoonheidsspecialiste en fotomodel, en Joke, buschauffer en automonteur. Een vijfde "bruid", Petra, woont in een huis aan de overkant van de weg.

Het wijd verbreide publieke imago van schilder/graficus Anton Heyboer behelst zijn tot ieders verbeelding sprekende levenswijze als ‘de man met vele bruiden'. Mogelijke seksuele component wordt daarbij schromelijk overschat, de dames zijn er wél, maar ‘dienstbaar' in het kader van bijvoorbeeld Heyboers creativiteit, ze oefenen huishoudelijke taken uit en bedienen de drukpers.

Door de overmatige belangstelling voor de non-conformistische levensstijl van Heyboer wordt vaak vergeten dat hij een hoogaangeschreven kunstenaar is. Zijn werk kenmerkt zich door een sterk gestileerd karakter, aan detaillering en perspectief wordt weinig aandacht geschonken. Als thema's in zijn werk komen veelvuldig; (wulpse) vrouwen, zijn boot, kippen en bijbelse figuren voor. Een eigen denkwereld, wereldbeeld en vormgeving. Driftig gekerfde etslijnen, uit de tube geknepen verflijnen, doorhalingen, haastige krabbels, strepen en beduimelingen kenmerken zijn gedachtenstroom als brandstof van de emotie achter zijn kunstwerken.

In het begin van de jaren vijftig groeide Heyboer in korte tijd uit tot een wereldster. Hij verwierf faam in onder meer de Verenigde Staten, Japan en Italië. Totdat hij in 1983 brak met de gevestigde kunstorde. Hij wilde niets meer te maken hebben met galerieën en verkocht zijn werken zelf. Dat hij daarbij erg vercommercialiseerde, deerde hem niet.

In 2002 werd Heyboer geridderd in de Orde van Oranje-Nassau. De tentoonstelling bestaat uit tachtig werken.

Werk van Heyboer hangt over de hele wereld in diverse musea en in omvangrijke prive-collecties. Etsen, gouaches, tekeningen en schilderijen van een levende legende.

Constant op zoek naar de uitdaging in zijn werk, welke hij vindt in de eindeloze herhaling van gebeurtenissen uit zijn verleden, werk wat wordt beheerst door beeltenissen van wulpse vrouwen met overdreven rondingen, zijn boot (de YM 348) waar hij in 1951 enige tijd op heeft gewoond, of figuren uit de bijbel vermengd met beeltenissen welke niet zouden misstaan in prehistorische grot-tekeningen. Al deze inspiratie gebruikt Anton Heyboer om in de verschillende disciplines te produceren. Beroemd zijn zijn etsen, maar ook zijn krijttekeningen en verf op papier en linnen zijn gekoesterde schatten in menige collectie.

"Ik wil niet bij de kunstenaars horen. Zij maken kunst, maar ze leven geen kunst. Ze hebben nog een eigen leven en maken kunst, en dat is waardoor ik eigenlijk niets met dat soort mensen te maken heb. Mijn leven is kunst en ik maak geen kunst. In dat leven raak ik dingen aan en die zijn dan ook kunst. Omdat mijn leven kunst is, is dat ook met mijn vrouwen, de vrouwen met wie ik leef. Met een vrouw leven, dat is geen kunst. Dat is een normaalheid, dat hoort bij de burgerlijkheid. Dat hoort creatief gezien bij het dood zijn".

"Eigenlijk ben je zelf het slachtoffer geworden van de schoonheid die je ontketend hebt. Maar omdat het zo'n schoonheid is, die je ontketend hebt, is dat een goed lijden. Dat lijden is leven.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 2328.

Tweets by kunstbus