kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 31-12-2015 voor het laatst bewerkt.

Antoni Tàpies

Antoni Tápies

Catalaanse Kunstenaar, schilder, graficus en objectkunstenaar, geboren op 13 December 1923 in Barcelona, waar hij nog steeds woont en werkt.

Biografie
Tapies hield zijn kunstwerken in Barcelona en richtte de Fundacio Tapies op.

Tijdens de burgeroorlog, die begon in 1936, bleef hij in Barcelona wonen.

In 1940 kreeg hij een hartaanval, waarna hij twee jaar in de bergen woonde om tot rust te komen.

Van 1943 tot 1946 volgde hij rechtenstudies, die hij stopte om zich aan de kunst te wijden. Tapies bezoekt gedurende twee maanden de kunstacademie.

Antoni Tápies is een echte autodidact, gaandeweg deed hij meer ervaring op. Inspiratie putte hij uit de vele reizen die hij ondernam, maar zijn thuisbasis was en is Barcelona. Hij is erg geïnteresseerd in andere culturen, Oosterse kunst, religie en filosofie.

In 1948 was hij een van de medeoprichters van de surrealistische groepering 'Dau al Set', en hij maakte illustraties voor het gelijknamige tijdschrift. Een van hun doelen was een nieuwe impuls te geven aan Catalaanse moderne kunst.

Tot de jaren vijftig werd hij beïnvloed door het surrealisme en voornamelijk door die van Miró.

In 1951 bezoekt Tapies Picasso.

In 1952 maakt Antoni Tapies zijn eerste abstracties.

Na een aantal succesvolle tentoonstellingen ontving hij een studiebeurs van de Franse regering om naar Parijs te komen.

Hij huwde in 1954 met Teresa Barba Fabregas, en ze kregen later een zoon en een dochter.

Tàpies is het bekendst voor de abstracte werken die hij na 1953 maakte. Hij gebruikt verschillende materialen zoals touw, gips, zand, lijm, hout, ijzerdraad enz.. Dit is typisch voor materiaalkunst een vorm van abstract expressionisme. Zijn werken zijn vaak in sombere kleuren zoals bruin en grijs, maar met vaak helgekleurde accenten tegen een achtergrond die het uitzicht heeft van een bepleisterde muur. Zijn thema's zijn meestal het verzet tegen het Franco-regime, zijn afkeer van het industriële en zijn hang naar het natuurlijke.

Symbolen en voorwerpen die je vaak in zijn werken tegenkomt zijn, het kruis, een stoel en hiërogliefen. De verweerde muur die hij vaak als achtergrond gebruikt symboliseert de vergankelijkheid.

Net als de kunstenaars van het surrealisme, was Tapies geinteresseerd in occultisme en mystiek. Hij las de werken van Ramon Llull, de Catalaanse Mysticus bekend om zijn aandacht voor het alfabet, diagrammen en symbolen. Uitgaande van deze theorieen, bracht Tapies ook symbolen aan in zijn werk. Voor Tapies hadden deze symbolen geen specifieke betekenis, maar een onbestemde, startpunten van beschouwing voor associatieve gedachten van de toeschouwer.

In veel van de werken van Tàpies kan een kruis ontdekt worden, (of een T interpretabel als kruis), schijnbaar toevallig zwervend aan de rand van het werk of als initiaal in zijn naam. Het kruis in zijn werk roept associaties op bij de beschouwer; (mis)geinterpreteerd als religieus of als teken van sexuele penetratie. Tapies zag het kruis niet noodzakelijk als het symbool voor het Christendom. Voor hem is het gewoon een teken welke bij toeval een bedoeling aanneemt, afhankelijk van de persoonlijke ervaringen van de toeschouwer en zijn of haar tradities. Volgens Tàpies ligt de betekenis van zijn werk ook in de participatie van de kijker: 'Wie leeft zonder innerlijke beelden, zonder verbeelding en gevoeligheid, welke geassocieerd moeten worden met zijn of haar eigen gedachten en gevoel, zal niets zien.'

Tápies is een held in Spanje. Maar ook een held bij gebrek aan beter: Tápies moest Spanje in de jaren zestig en zeventig opstuwen in dezelfde vaart der volkeren als Picasso, Dalí en Miró daarvoor hadden gedaan. Als grondlegger van de materieschilderkunst had Tápies daarvoor ook goede papieren.

In 1956 maakt hij een reis naar Italie.

Tapies bestudeert de vedanta, het Taoisme en het Zen-boeddhisme.

Vanaf 1956 neemt hij regelmatig deel aan internationale tentoonstellingen.

In 1958 krijgt hij een belangrijke onderscheiding op de Biënnale van Venetië.

In 1959 neemt hij deel aan de Documenta 2 te Kassel, in 1964 en 1977 volgen Documenta 3 en 6.

In 1960 ontvangt hij een grote prijs voor moderne kunst in Tokio.

Vanaf het einde van de jaren zestig begint Tapies anti-esthetische kunst te maken.

Tijdens de jaren '60 en '70 publiceert hij artikelen om de vrijheid van creativiteit te verdedigen, en schrijft zijn autobiografie. Hij maakte tevens ook illustraties voor verschillende boeken.

In 1966 wordt Tapies gearresteerd en gevangen gezet wegens het houden van illegale bijeenkomsten in een klooster bij Barcelona. In 1970 trekt hij zich met Miro terug in het klooster van Montserrat, uit solidariteit met diegenen die tijdens de rechtszaak tegen de Catalaanse progressieven hun kameraden niet hebben verraden.

In 1970 ontstaan zijn eerste sculpturale objecten.

In 1981 ontvangt Antoni Tapies van koning Juan Carlos een nationale kunstprijs en een eredoctoraat van het Royal College of Art, Londen.

Tijdens de jaren '80 ontwerpt hij een aantal affiches zoals voor Europalia '85.

In 1990 opent zijn museum Fundacio Tàpies. Het is gevestigd in een prachtig modernistisch gebouw waar zijn kunstwerken en die van andere hedendaagse kunstenaars in een mooi kader tentoongesteld worden. Op het dak van het gebouw staat het sculptuur Nuvol i cadira (wolk en stoel) dat gemaakt is uit kilometers staaldraad.

Belangrijke overzichtstentoonstellingen in Frankfurt in 1993, Parijs in 1994 en New York in 1995.

Beeldende kunst is in principe een communicatievorm met beelden, maar de kunstenaars gebruiken daarbij regelmatig vormen die aan letters doen denken. Voor Tàpies is een x-vormig kruis en een A in de meeste van zijn werken te zien. De tekens en de symbolen die hij in zijn werken gebruikte, verwezen naar een magische en kosmische betekenis.

websites:
. Fundacio Tapies
. artnet
. Tate


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 32.