kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Antoon van Bakel

Nederlandse schilder, tekenaar (ook met pen) en graficus (houtgravures) van portretten, naaktfiguren, stillevens, bloemstillevens, interieurs,
Naamsvarianten N. van Bakel, Toon van Bakel, Antonius Nicolaas van Bakel,
Woonde en werkte in Nuenen, Den Haag, weer in Nuenen en vanaf 1975 in Eindhoven.

Van Bakel tekent en schildert in directe confrontatie met zijn onderwerp. Iedere streek van potlood of penseel is een reactie op wat hij waarneemt. “ Tekenen en schilderijen is mij: kijken in verwondering en wat ik zie kan ik niet bedenken. Een ontdekkingsreis in de wereld van vorm, kleur, licht en ruimte. Zoals gedachten zich moeten vormen met behulp van woorden zijn beelden voor mij 'n noodzakelijk-heid om duidelijkheid te krijgen in de chaos. Het is vooral de relatie tussen vorm en ruimte wat mij facineert en kom dat tegen in traditionele onderwerpen zoals stilleven, landschap, portret en figuur. Illustere voorgangers zoals Paul Cezanne, Henri Matisse, Giorgio Morandi en Alberto Giacometti zijn daarbij voor mij een bron van inspiratie. Ik ben niet zo zeer bezig met het maken van kunstwerken maar dat werken geeft mij meer inzicht in wat mij boeit. Voor mij geldt zoals Picasso zei: Ik maak geen schilderijen, ik vind ze. ”

Geboorteplaats/datum Nuenen (Nuenen, Gerwen en Nederwetten) 11-08-1930,
Antonius Nicolaas van Bakel wordt geboren als vierde van tien kinderen in het gezin van Antonius van Bakel (1887-1956) en Johanna Maria van Dijk (1898-1990). Na de kleuterschool bij de zusters van J.M.J. doorloopt hij de lagere school op de Aloysiusschool en gaat vervolgens naar de Mulo in de Pastoor Petersstraat te Eindhoven. Omdat hij geen studieus type is, verlaat hij voortijdig de Mulo en werkt vanaf 1948 mee in de kousenfabriek van zijn vader. In zijn vrije tijd volgt hij de schriftelijke tekencursus van Postma en verdiept zich in kunstboeken. Kunstschilder Hugo Brouwer (1913-1986) stimuleert hem met tekenen door te gaan. Hoewel directeur René Smeets (1905-1976) van de pas gestarte Middelbare Kunstnijverheidsschool hem afraadt de opleiding te volgen, bezoekt hij de avondopleiding in het studiejaar 1952-1953 en heeft Kees Bol en Henk Brokke als docenten.

1953-1958 Opleiding Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten (Den Haag)
In 1953 begint hij zijn studie aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag, waar hij bij zijn broer Jan die er leraar is, in de kost gaat. Hij krijgt op de academie les van Paul Citroen, Han van Dam, Rein Draijer, Paul Kromjong, Willem Rozendaal, Willem Schrofer, Hans Vogelpoel en Bertram Weihs.

Esso Nederland-prijs
Op 5 juli 1958 behaalt hij zijn getuigschrift en krijgt voor zijn afstudeerwerk de Esso Nederland-prijs.

Geeft les Nijverheidsonderwijs N.C.B.
Na korte tijd als begeleider handenarbeid bij moeilijk opvoedbare kinderen in Hummelo gewerkt te hebben solliciteert hij in 1960 bij de Noordbrabantse Christelijke Boerenbond om leraar tekenen bij het landbouwhuishoudonderwijs te worden. Op voorwaarde dat hij zijn bevoegdheid haalt, reist hij per bus iedere week één dag naar Bladel, Valkenswaard, Mill en St. Anthonis. Klaargestoomd door Jan Louwers (1915-1991) behaalt hij op 22 juli 1961 in Den Haag de akte L.O. Tekenen. Omdat het onderwijs hem niet ligt, stapt hij er in 1964 uit.

In de kunstnijverheidssfeer met in linoleum uitgevoerde, religieuze mozaïekpaneeltjes probeert hij wat te verdienen. In 1965 bouwt hij een houten atelier in de tuin van zijn ouderlijke woning aan de Boordseweg in Nuenen. Omdat hij niet tot de contraprestatie toegelaten wordt, neemt hij in 1966 een baan bij de Daf als boorder en sectiebeheerder. In 1967 trouwt hij met de als maatschappelijk werkster in Helmond actieve Liesbeth van der Heijden (Puiflijk 1935) en uit het huwelijk worden twee dochters geboren: Gijsje (1968) en Anke (1969). Mede op aandringen van zijn vrouw neemt hij in 1970 ontslag bij de Daf en wijdt zich geheel aan de kunst, hetgeen mogelijk wordt omdat hij tot de Beeldende Kunstenaars Regeling dan wel wordt toegelaten.

In 1972 wordt hij lid van de Brabantse Kunststichting te Tilburg en wordt gevraagd aan cultureel centrum Het Duvelhok te Tilburg cursussen schilderen en tekenen als later ook workshops te geven. Hieraan blijft hij tot 1993 verbonden, terwijl hij ook aan het creatief centrum De Wielen in Geldrop lessen verzorgt.

Inmiddels is hij van de IJsvogelhof met kerstmis 1975 naar de St. Rochusstraat in Eindhoven verhuisd, waar hij eigenhandig het onderkomen huis met hout van zijn Nuenens atelier opknapt tot woning en atelier. In 1992 scheidt hij van zijn vrouw en woont aanvankelijk in de Koning Arthurlaan en later in de Hudsonlaan, waar hij niet meer de beschikking heeft over een atelier.

De onderwerpen voor zijn schilderijen en tekeningen vindt Antoon in zijn directe omgeving en soms op zijn reizen naar Frankrijk. De veranderingen in de eigentijdse kunst gaan aan hem voorbij, of liever, hij doet er niet aan mee om zichzelf geen geweld aan te doen.

Tentoonstelling Van Abbemuseum, Eindhoven (1972)
Aan het begin van de jaren zeventig maakt hij wel schilderijen in de sfeer van het relativerend realisme, dat dan onder andere door de gelijknaminge expositie in het Stedelijk Van Abbemuseum in 1972 alle aandacht krijgt. Zijn stillevens en portretten zijn direct en snel vervaardigd en geven veeleer een schetsmatige, sobere indruk van het geziene. Zoals Antoon in zijn lessen zijn cursisten heeft voorgehouden, gaat het er niet om de werkelijkheid weer te geven, maar de realiteit te vertalen. Alles dient uit verwondering en ontroering voor het zichtbare te ontstaan en heeft daardoor een "tijdloze bekoring" zoals Angelique Spaninks het kwalificeerde. Kleur, lichtwerking, de essentie van vormen in relatie tot de ruimte boeien hem. Beïnvloeding door het werk van Paul Cezanne, Fauvisten zoals Henri Matisse en de verstilde stillevens van een Giorgio Morandi is voelbaar.

Vanaf 1994 heeft het tekenen het schilderen verdrongen, omdat hij niet meer over een atelier kan beschikken. Zijn tekeningen - vooral die hij buiten maakt - zijn snelle, rake notities van observaties in een krachtig handschrift.

Tentoonstelling Museum Kempenland - Eindhoven 2002
Van 14 september tot en met 10 november 2002 besteedt Museum Kempenland Eindhoven aandacht aan een minder bekende kunstenaar uit Eindhoven, namelijk aan de kunstschilder en tekenaar Antoon van Bakel. Uit zijn oeuvre - met name vanaf 1970 ontstaan - wordt een keuze geëxposeerd.
Dat Antoon van Bakel in Eindhoven minder gekend is, ligt in belangrijke mate aan hemzelf. Van karakter is hij bescheiden, ietwat onzeker, lijkt kritiek en contacten (onder andere met kunstbroeders) eerder uit de weg te gaan en vlucht als het ware in zijn werk. Hij zoekt de publiciteit niet, dus exposeren is voor hem minder noodzakelijk. Aanmoediging lijkt hij niet nodig te hebben, alhoewel hij erkent dat enthousiasme van derden inspirerend kan zijn.
De tentoonstelling wordt op zaterdag 14 september a.s. om 15.00 uur officieel geopend na een welkomstwoord door directeur drs Peter Thoben van Museum Kempenland Eindhoven door dr Jan van Bakel uit Nijmegen, broer van de kunstenaar en emeritus-hoogleraar computerlinguïstiek aan de Katholieke Universiteit Nijmegen.
Bron: Museum Kempenland - Eindhoven 2004 - Verstilde Stillevens


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 66.