kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 31-12-2015 voor het laatst bewerkt.

aquatint

Diepdruk. Etstechniek om vlakken met een egale toon te verkrijgen. Eerst alleen als aanvulling van de lijnets toegepast, later ook zelfstandig, Er zijn twee manieren om de etsplaat een structuur, een grein, te geven zodat de inkt niet alleen in smalle groeven maar ook op vlakken blijft zitten:
1. Korreltjes op de plaat aanbrengen. B.v. door zuurbestendig hars- of asfaltpoeder op de plaat te strooien of te verstuiven. Daarna wordt de plaat verwarmd, zodat de korrels van het poeder zich aan de plaat hechten. Bij het afdrukken ontstaan vlakken met witte puntjes tegen een donkere achtergrond.
2. De etsgrond perforeren. B.v. door er schuurpapier op te drukken. Of door zoutkorrels te strooien op de verwarmde en zacht geworden etsgrond. In water lost het zout op zodat in de etsgrond kleine gaatjes achterblijven. Bij het bijten dringt het etswater door de gaatjes in de etsplaat. Bij het afdrukken ontstaan vlakken met donkere puntjes tegen een witte achtergrond. Als uitvinder van de aquatint geldt J.B. Le Prince, midden 18e eeuw. Kleurenaquatinten waren in de 2e helft van de 18e eeuw in Frankrijk zeer geliefd.

Suikeraquatint

Diepdruktechniek. Methode om lijnen en vlakken met een lichte toon te verkrijgen. De lijnen en vlakken worden op de plaat getekend met dekkende waterverf of inkt vermengd met Arabische gom en suiker. Daarna wordt de plaat bedekt met etsgrond. In een waterbad lost de suiker op en op die plaatsen laat de etsgrond los. De oorspronkelijk getekende stukken, nu blank metaal, krijgen door ze te bestrooien met bv. harspoeder bij het bijten een aquatintgrein.
Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 2048.