kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 07-01-2016 voor het laatst bewerkt.

Camille Corot

Frans Landschap- en portretschilder,

Op 16 juli 1796 werd Jean-Baptiste Corot geboren te Parijs, waar hij op 22 februari 1875 stierf. Zijn vader was pruikenmaker en had een lakenhandel, terwijl zijn moeder een modistenwinkeltje openhield. De zoon was aldus voor de handel bestemd.

Corot ging volgens de wens van zijn ouders in de leer bijeen lakenhandelaar en deed uitsluitend bij wijze van liefhebberij daarnaast aan tekenen en schilderen. Toen Jean-Baptistre 26 was, gaf hij zijn handelsloopbaan op en koos voor het beroep van schilder.

Hij kreeg in zijn jonge jaren een classicistische vorming bij Achille Etna Michallon, die de 1ste Romeprijs in 1817 won, en na diens dood bij J. V. Bertin, die een school leidde voor landschapschilderen in de barok stijl van Nicolas Poussin. Poussin en Lorrain zijn steeds de voorbeelden gebleven voor Corot.

Na zijn Parijse opleiding, in 1925, begint hij uitgebreid te reizen, door Frankrijk, Zwitserland en Italië.

Reeds zijn vroege werk geeft hij blijk van een voorliefde voor natuurstudies en van een behoefte aan een nauwkeurige weergave van voorwerpen en verschijnselen. Wegens zijn specifieke lichtval in zijn sfeerschilderingen, met de helblauwe en okergele tinten van de Italiaanse schilders, kreeg Corot onder zijn tijdgenoten de naam een aanbidder te zijn van schemering en morgenrood. De losheid van zijn schildering wordt zelfs door het impressionisme van na zijn tijd niet overtroffen en heeft niets van de oppervlakkigheid van decoratieve natuurschilderingen. Corot's portretten, in het bijzonder zijn uitbeeldingen van vrouwen, munten uit door een trefzekerheid en een schilderkunstige vrijheid van vormgeving.

Rond 1830 overheersen de tinten van de Italiaanse schilderkunst nog steeds maar worden al ietwat gematigd door een luchtig parelgrijs. Zijn landschappen zijn steevast gebonden aan de plaats waarop ze betrekking hebben. Corot bracht in zijn schilderijen een individueel begrip voor de eigenschappen van het landschap en voor de natuur tot ontwikkeling.

In Parijs onderhield Camille Corot geen nauwe contacten met schilderskringen, maar werkte hij meestal op zichzelf. Voor één van zijn tijdgenoten Gustave Courbet had Corot een onbeperkte waardering. Het hoeft dan ook niet te verwonderen, dat hij een tijd in Barbizon ging werken. Over het realisme van Corot zei J F Millet :'Dat is eindelijk het spontaan gevonden schilderen.'

Om in de Salons te exposeren richtte hij zich, naast zijn beroemde landschappen, op mythologische, literaire en religieuze thema's. Hier kan hij dan weer teruggrijpen naar een romantische en classicistische weergave, met toch het impressionistische gevoel voor de kleur en het licht. Hierbij worden 'De Heilige Hieronymus' (1937), 'De Sileen' (1938) of 'Homerus en de herders' (1945) gecreëerd.

Zijn 'Haven van La Rochelle' (1851) en 'Herinnering aan Mortefontaine' (1864) tonen aan hoe Corot kan gezien worden als een van de voornaamste wegbereiders voor de impressionisten, hoewel hij zijn thema nooit oploste in het licht. Vooral Trouillebert volgde hem. Alhoewel hard aangedrongen werd, nam hij aan geen enkele van hun exposities deel.

Vanaf het begin had het schilderen van landschappen zijn voorkeur. Hij maakte reizen door Frankrijk, Italië, Engeland, Nederland en Zwitserland. Camille Corot was geen echte romanticus, zoals de schilders van de school van Barbizon. Hij bleef trouw aan de traditie van het classicisme. Onder invloed van Lorrain en het landschap van Italië koos hij voor klassieke vormen. Nieuw waren echter het poëtische element en de grote natuurlijkheid die hij zijn landschappen meegaf. Hij idealiseerde de landarbeiders niet, zoals Millet en Courbet dat deden, en hield zich ook buiten de ideologische discussies. Later ging Corot ook over tot figuurschilderen. De grootste invloed oefende hij echter, door zijn wijze van werken, uit op de landschapsschilders van de tweede helft van de negentiende eeuw, met name op Pissarro en Monet. Men had grote waardering voor hem als schilder én als mens; hij hielp zijn collega's waar hij kon. Baudelaire omschreef het werk van Corot als 'mirakel van het hart en van de geest'.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 149.