kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 07-01-2016 voor het laatst bewerkt.

Camille Pissarro

Franse schilder, tekenaar en etser van Spaans-Franse afkomst, geboren 10 juli 1830 te St.-Thomas (Antillen) -gestorven 13 november 1903 in Parijs.

Camille Pissarro behoort naast Claude Monet en Alfred Sisley tot de kerngroep van de impressionisten. Hij was een gewaardeerde leermeester voor vele jonge schilders.

Biografie
Pissarro werd in 1830 geboren in West-Indië op St. Thomas, een van de Maagdeneilanden. Zijn vader was een Joodse Fransman van Portugese afkomst en zijn moeder was van de Dominicaanse Republiek.

Gelée Blanche, 1873

Vanaf zijn twaalfde jaar zat hij op kostschool in Parijs. Terug in St. Thomas tekende hij in zijn vrije tijd. Om de verplichtingen van een handelsopleiding te ontlopen reisde Pissarro in 1852 met de Deense kunstenaar Fritz Melbye naar Venezuela. Vandaar vestigde hij zich na allerlei omzwervingen tenslotte in 1855 Parijs om zich aan de schilderkunst te wijden.

Op de Wereldtentoonstelling van 1855 werd hij voor het eerst geconfronteerd met het werk van Camille Corot, die een grote invloed op zijn artistieke ontwikkeling zou hebben.

In Parijs studeerde hij aan verscheidene academische instituten, waaronder de École des Beaux-Arts en de Académie Suisse onder een opeenvolging van leermeesters, zoals Jean-Baptiste-Camille Corot, Gustave Courbet en Charles-François Daubigny.
Op de Académie Suisse maakte Pisarro kennis met Claude Monet en Paul Cézanne.

Pisarro voelde zich aanvankelijk aangetrokken tot de school van barbizon en het realisme van Camille Corot. Later verruilde Pissarro Corot's donkere kleuren voor lichte en heldere kleuren in sfeervolle landschappen.

Al in 1859 exposeerde Pissarro in de Parijse Salon, maar twee jaar later werd zijn werk geweigerd. Met Edouard Manet en andere avant-garde schilders exposeerde Pissarro in 1863 in de Salon des Refusés en kon hij zelfs een schilderij verkopen aan Théodore Duret. Zijn band met andere impressionisten als Claude Monet en Auguste Renoir werd nauwer in de jaren na 1860.

Café Au Lait, 1881

Pissarro trouwde met Julie Vellay, een dienstmeid uit zijn moeders huishouding en zij kregen acht kinderen, waarvan er twee stierven. Alle kinderen schilderden en zijn zoon Lucien werd een volger van William Morris.

In de periode 1866-69 woonde Pissarro met zijn gezin in Pontoise, waar hij een serie belangwekkende landschappen en dorpsgezichten schilderde, zoals De tuinen van de Hermitage, Pontoise (1867/69). In 1869 verhuisde hij naar Louveciennes, waar hij ook weer talrijke schilderijen van het dorp en zijn omgeving maakte.

Behalve in 1867, werd hij regelmatig geaccepteerd in de Salon, maar dit bracht hem niet veel verkopen, waardoor hij jarenlang financiële problemen had om zijn grote gezin te onderhouden.

De Frans-Pruisische oorlog van 1870-71 dwong Pissarro zijn huis in Louveciennes in september 1870 te ontvluchten. In juni 1871 keerde hij terug om te ontdekken dat zijn huis, samen met vele van zijn vroege schilderijen, vernietigd was door de Pruisische soldaten. In eerste instantie kwam de familie in huis bij een collega kunstenaar in Montfoucault, maar in december 1870 vluchtten ze naar Londen en vestigden zich aan Westow Hill in Upper Norwood, tegenwoordig beter bekend als Crystal Palace, bij Sydenham.

De straat van Sydenham

Vooral onder invloed van de Engelse schilders William Turner en John Constable, die hij ontmoette tijdens zijn verblijf in London, maakte Pissarro zijn palet lichter en maakte hij zich de techniek eigen om te werken met stroken van heldere kleuren op het doek om schitterende lichteffecten te bereiken. Deze experimenten vielen bij het publiek niet in de smaak.
Hij schilderde in Londen onder meer De straat van Sydenham (1871).
Terwijl Pissarro in Upper Norwood verbleef leerde hij de kunsthandelaar Paul Durand-Ruel kennen, die twee van zijn Londense schilderijen kocht. Durand-Ruel werd nadien de belangrijkste kunsthandelaar van de nieuwe school van Franse Impressionisten.

Pissarro ontwikkelde zich geleidelijk steeds meer tot impressionist, wat onder meer tot uiting kwam in zijn tendens de kleuren zelfstandiger en vloeiender weer te geven.

Van 1872 tot 1874 werkte Pissarro nauw samen met Cézanne en aangespoord door Cézanne schilderde hij omstreeks 1872/73 zijn eerste stillevens.

de Boulevard Montmartre s'avonds, 1897

Hoewel Pissarro's werk binnen het impressionisme niet de meest vooraanstaande plaats inneemt, hebben zijn activiteiten in impressionistische kring een belangrijke bijdrage geleverd tot de ontwikkeling en het succes van de groep. In 1874 werd de eerste onafhankelijke impressionistische tentoonstelling gehouden, wat vooral aan Pissarro te danken was. Hij nam deel aan alle acht impressionistische tentoonstellingen, waaruit zijn grote betrokkenheid bij de groep blijkt.

Pissarro heeft het gebruik van solide vormen en contouren nooit geheel verlaten.

Toen het rond 1880 niet zo goed ging met zijn werk stapte hij van het impressionisme over op het pointillisme van Seurat. aangezien deze stijl de verzamelaars en kunsthandelaren geheel niet beviel keerde Pissarro terug naar een vrijere, impressionistische stijl die hij tot zijn dood in 1903 bleef hanteren.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 506.